ایّوب 9
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1پس ایوب در جواب گفت:
1そこでヨブは答えた。
2«یقین می‌دانم که چنین است. لیکن انسان نزد خدا چگونه عادل شمرده شود؟
2まことに、私はそれがその通りであることを知っている。 しかし、人がどうして神の前で義とされようか。
3اگر بخواهد با وی منازعه نماید، یکی از هزار او را جواب نخواهد داد.
3もし人が神と争うことを望んでも、 千に一つも神に答えることはできない。
4اودر ذهن حکیم و در قوت تواناست. کیست که با اومقاومت کرده و کامیاب شده باشد؟
4御心は知恵に満ち、御力は強い。 誰が神に対して心を固くして、無事でいられただろうか。
5آنکه کوههارا منتقل می‌سازد و نمی فهمند، و در غضب خویش آنها را واژگون می‌گرداند،
5神は山々を移されるが、山々はそれを知らない。 怒りのうちにそれらを覆す。
6که زمین را ازمکانش می‌جنباند، و ستونهایش متزلزل می‌شود.
6神は地をその場所から揺り動かされる。 その柱は震える。
7که آفتاب را امر می‌فرماید و طلوع نمی کند وستارگان را مختوم می‌سازد.
7神が太陽に命じられると、それは昇らず、 星々を封じられる。
8که به تنهایی، آسمانها را پهن می‌کند و بر موجهای دریامی خرامد.
8神はただ独りで天を広げ、 海の大波の上を歩かれる。
9که دب اکبر و جبار و ثریا را آفرید، و برجهای جنوب را
9神は北斗七星、オリオン、プレアデス、 そして南の星座の部屋を造られる。
10که کارهای عظیم بی‌قیاس را می‌کند و کارهای عجیب بی‌شمار را.
10神は測り知れない大いなることを行い、 まことに数え切れない不思議なことを行われる。
11اینک از من می‌گذرد و او را نمی بینم، و عبور می‌کند واو را احساس نمی نمایم.
11見よ、神は私のそばを通られるが、私は神を見ない。 神はまた通り過ぎて行かれるが、私は神に気づかない。
12اینک او می‌رباید وکیست که او را منع نماید؟ و کیست که به او تواندگفت: چه می‌کنی؟
12見よ、神は奪い去られる。 誰が神を妨げることができようか。 誰が神に『何をなさるのか』と問えよう。
13خدا خشم خود را بازنمی دارد و مددکاران رحب زیر او خم می‌شوند.
13神はその怒りを収めない。 ラハブの助け手たちは神の下に身をかがめる。
14«پس به طریق اولی، من کیستم که او راجواب دهم و سخنان خود را بگزینم تا با اومباحثه نمایم؟
14まして、私がどうして神に答え、 神と論じ合うために言葉を選べるだろうか。
15که اگر عادل می‌بودم، او راجواب نمی دادم، بلکه نزد داور خود استغاثه می‌نمودم.
15たとえ私が義であったとしても、私は神に答えないだろう。 私は私の裁き主に願い求めるのみである。
16اگر او را می‌خواندم و مرا جواب می‌داد، باور نمی کردم که آواز مرا شنیده است.
16もし私が呼びかけて、神が私に答えられたとしても、 神が私の声に耳を傾けられたとは私は信じない。
17زیرا که مرا به تندبادی خرد می‌کند و بی‌سبب، زخمهای مرا بسیار می‌سازد.
17神は嵐で私を打ち砕き、 理由もなく私の傷を増し加えられるからだ。
18مرا نمی گذارد که نفس بکشم، بلکه مرا به تلخیها پر می‌کند.
18神は私に息をつかせず、 苦しみで満たす。
19اگردرباره قوت سخن گوییم، اینک او قادر است؛ واگر درباره انصاف، کیست که وقت را برای من تعیین کند؟
19もし力のことなら、見よ、神は力強い。 もし裁きのことなら、『誰が私を呼び出すのか』と神は言われる。
20اگر عادل می‌بودم دهانم مرا مجرم می‌ساخت، و اگر کامل می‌بودم مرا فاسق می‌شمرد.
20たとえ私が義であったとしても、私自身の口が私を罪に定める。 たとえ私が咎のない者であっても、私の口は私を曲がった者とする。
21اگر کامل هستم، خویشتن رانمی شناسم، و جان خود را مکروه می‌دارم.
21私は咎のない者だ。 私は自分自身を顧みない。 私は自分の命を忌み嫌う。
22این امر برای همه یکی است. بنابراین می‌گویم که اوصالح است و شریر را هلاک می‌سازد.
22それはみな同じだ。 だから私は言う。神は咎のない者も悪者も滅ぼされると。
23اگرتازیانه ناگهان بکشد، به امتحان بی‌گناهان استهزامی کند.
23むちが突然殺すとき、 神は罪のない者の絶望をあざ笑う。
24جهان به‌دست شریران داده شده است و روی حاکمانش را می‌پوشاند. پس اگر چنین نیست، کیست که می‌کند؟
24地は悪者の手に渡されている。 神はその地の裁き司たちの顔を覆う。 もし神ではないなら、一体誰なのか。
25و روزهایم از پیک تیزرفتار تندروتر است، می‌گریزد و نیکویی رانمی بیند.
25今、私の日々は走る者よりも速い。 それらは逃げ去り、良いことを見ない。
26مثل کشتیهای تیزرفتار می‌گریزد و مثل عقاب که بر شکار فرود آید.
26それらは葦の小舟のように過ぎ去った。 獲物に飛びかかる鷲のように。
27اگر فکر کنم که ناله خود را فراموش کنم و ترش رویی خود رادور کرده، گشاده رو شوم،
27もし私が、『自分の不平を忘れよう。 悲しい顔を捨てて、明るくしよう』と言っても、
28از تمامی مشقتهای خود می‌ترسم و می‌دانم که مرا بی‌گناه نخواهی شمرد،
28私はすべての悲しみを恐れる。 私は、あなたが私を罪のない者とはされないことを知っている。
29چونکه ملزم خواهم شد. پس چرا بیجازحمت بکشم؟
29私は罪に定められる。 それならなぜ、私はむなしく労苦するのか。
30اگر خویشتن را به آب برف غسل دهم، و دستهای خود را به اشنان پاک کنم،
30たとえ私が雪の水で身を洗い、 灰汁で手をきよめたとしても、
31آنگاه مرا در لجن فرو می‌بری، و رختهایم مرامکروه می‌دارد.
31なおあなたは私を溝の中に突き落とす。 私の衣でさえ私を忌み嫌うだろう。
32زیرا که او مثل من انسان نیست که او را جواب بدهم و با هم به محاکمه بیاییم.
32神は私のような人ではない。だから私は神に答えることも、 私たちが共に裁きの場に出ることもできない。
33در میان ما حکمی نیست که بر هر دوی مادست بگذارد.
33私たち二人に手を置く仲裁者は、 私たちの間にはいない。
34کاش که عصای خود را از من بردارد، و هیبت او مرا نترساند.
34神が私からそのむちを取り去ってくださるように。 神の恐れが私を怯えさせないように。
35آنگاه سخن می‌گفتم و از او نمی ترسیدم، لیکن من در خودچنین نیستم.
35そうすれば、私は語り、神を恐れないだろう。 だが、私自身にはそうする力がない。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.