Job 9
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Job antwoordde, en sprak:
1そこでヨブは答えた。
2Zeker, ik weet wel, dat het zo is; Maar hoe kan een mens tegenover God in zijn recht zijn?
2まことに、私はそれがその通りであることを知っている。 しかし、人がどうして神の前で義とされようか。
3Wanneer hij Hem ter verantwoording wil roepen, Geeft Hij niet eens op de duizendmaal antwoord;
3もし人が神と争うことを望んでも、 千に一つも神に答えることはできない。
4Wie heeft den Alwijze en den Almachtige Ooit ongedeerd getrotseerd?
4御心は知恵に満ち、御力は強い。 誰が神に対して心を固くして、無事でいられただろうか。
5Hem, die bergen verzet, en ze merken het niet, Ze onderstboven keert in zijn toorn;
5神は山々を移されるが、山々はそれを知らない。 怒りのうちにそれらを覆す。
6Die de aarde op haar plaats doet schudden, Haar zuilen trillen ervan;
6神は地をその場所から揺り動かされる。 その柱は震える。
7Die de zon bevel geeft, niet te stralen, En de sterren onder een zegel legt!
7神が太陽に命じられると、それは昇らず、 星々を封じられる。
8Die de hemel uitspant, Hij alleen, En voortschrijdt over de golven der zee;
8神はただ独りで天を広げ、 海の大波の上を歩かれる。
9Die Grote Beer en Orion schiep, Plejaden en het Zuiderkruis;
9神は北斗七星、オリオン、プレアデス、 そして南の星座の部屋を造られる。
10Die grootse, ondoorgrondelijke dingen wrocht, En talloze wonderen!
10神は測り知れない大いなることを行い、 まことに数え切れない不思議なことを行われる。
11Zie, Hij gaat mij voorbij, en ik zie het niet, Hij glijdt langs mij heen, ik bemerk het niet;
11見よ、神は私のそばを通られるが、私は神を見ない。 神はまた通り過ぎて行かれるが、私は神に気づかない。
12Rooft Hij: Wie zal Hem weerhouden? Wie Hem zeggen: Wat doet Gij?
12見よ、神は奪い去られる。 誰が神を妨げることができようか。 誰が神に『何をなさるのか』と問えよう。
13God, die zijn gramschap niet weerhoudt: Zelfs Ráhabs helpers moesten zich onder Hem krommen!
13神はその怒りを収めない。 ラハブの助け手たちは神の下に身をかがめる。
14Hoe zou ik Hem dan ter verantwoording roepen, Mijn woorden tegenover Hem vinden?
14まして、私がどうして神に答え、 神と論じ合うために言葉を選べるだろうか。
15Ik, die geen antwoord krijg, al heb ik ook recht, Maar mijn Rechter om genade moet smeken;
15たとえ私が義であったとしても、私は神に答えないだろう。 私は私の裁き主に願い求めるのみである。
16En al gaf Hij mij antwoord, als ik riep, Dan geloof ik niet, dat Hij naar mij zou luisteren.
16もし私が呼びかけて、神が私に答えられたとしても、 神が私の声に耳を傾けられたとは私は信じない。
17Hij, die mij vertrapt om een kleinigheid En mijn smarten vermeerdert om niet;
17神は嵐で私を打ち砕き、 理由もなく私の傷を増し加えられるからだ。
18Hij, die mij niet op adem laat komen, Maar mij met bitter wee overstelpt.
18神は私に息をつかせず、 苦しみで満たす。
19Gaat het om kracht: Hij is er, de Sterke! Gaat het om recht: Wie klaagt Hem aan?
19もし力のことなら、見よ、神は力強い。 もし裁きのことなら、『誰が私を呼び出すのか』と神は言われる。
20Al had ik ook recht, zijn mond veroordeelde mij; Al was ik onschuldig, Hij verklaarde mij schuldig!
20たとえ私が義であったとしても、私自身の口が私を罪に定める。 たとえ私が咎のない者であっても、私の口は私を曲がった者とする。
21Ben ik onschuldig? Ik weet het zelf nu niet meer. Ik verfoei mijn bestaan: Het is mij allemaal één!
21私は咎のない者だ。 私は自分自身を顧みない。 私は自分の命を忌み嫌う。
22Maar daarom roep ik het uit: Onschuldigen en schuldigen slaat Hij neer!
22それはみな同じだ。 だから私は言う。神は咎のない者も悪者も滅ぼされると。
23Wanneer zijn gesel plotseling doodt, Lacht Hij met de vertwijfeling van de onschuldigen;
23むちが突然殺すとき、 神は罪のない者の絶望をあざ笑う。
24Is het land aan bozen overgeleverd, Hij bindt nog een blinddoek op het gelaat van de rechters: Want zo Hij het niet doet, Wie doet het dan wel?
24地は悪者の手に渡されている。 神はその地の裁き司たちの顔を覆う。 もし神ではないなら、一体誰なのか。
25Zo vliegen mijn dagen voorbij, Sneller nog dan een ijlbode; Zo vluchten ze weg, Zonder geluk te aanschouwen;
25今、私の日々は走る者よりも速い。 それらは逃げ去り、良いことを見ない。
26Ze schieten heen als schepen van riet, Als een adelaar, die zich werpt op zijn prooi.
26それらは葦の小舟のように過ぎ去った。 獲物に飛びかかる鷲のように。
27Denk ik, ik wil mijn jammer vergeten, Weer vrolijk schijnen en blij,
27もし私が、『自分の不平を忘れよう。 悲しい顔を捨てて、明るくしよう』と言っても、
28Dan ben ik weer bang voor al mijn smarten, Wetend, dat Gij mij niet voor onschuldig houdt.
28私はすべての悲しみを恐れる。 私は、あなたが私を罪のない者とはされないことを知っている。
29En wanneer ik dan toch schuldig moet zijn, Waarom doe ik mijn best, om niet?
29私は罪に定められる。 それならなぜ、私はむなしく労苦するのか。
30Al was ik mij nog zo schoon met sneeuw, En reinig mijn handen met zeep,
30たとえ私が雪の水で身を洗い、 灰汁で手をきよめたとしても、
31Toch ploft Gij mij neer in het vuil, Zodat mijn kleren van mij walgen.
31なおあなたは私を溝の中に突き落とす。 私の衣でさえ私を忌み嫌うだろう。
32Neen, Gij zijt geen mens, zoals ik, dien ik ter verantwoording roep, Zodat wij te zamen voor de rechtbank verschijnen!
32神は私のような人ではない。だから私は神に答えることも、 私たちが共に裁きの場に出ることもできない。
33Ach, mocht er een scheidsrechter tussen ons zijn, Die zijn hand op ons beiden kon leggen;
33私たち二人に手を置く仲裁者は、 私たちの間にはいない。
34Die Gods roede van mij weg zou nemen, Zodat de schrik voor Hem mij niet deerde:
34神が私からそのむちを取り去ってくださるように。 神の恐れが私を怯えさせないように。
35Dan zou ik spreken zonder Hem te vrezen; Maar nu er geen is, neem ik het op voor mijzelf!
35そうすれば、私は語り、神を恐れないだろう。 だが、私自身にはそうする力がない。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.