Job 10
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Ik walg nu toch van het leven, En laat dus de vrije loop aan mijn klagen; Ik spreek in de bitterheid van mijn ziel,
1私は自分の命に倦み果てた。 私は自分の不平を自由に放とう。 心の苦しみのままに語ろう。
2En zeg tot God: Behandel mij niet als een schuldige; Laat mij weten, waarom Gij tegen mij strijdt!
2私は神に言おう。『私を罪に定めないでください。 なぜ私と争われるのか、示してください。
3Brengt het U voordeel, dat Gij verdrukt, Dat Gij het werk uwer handen verwerpt, Maar de plannen der bozen begunstigt?
3あなたが虐げること、 あなたが御手のわざを軽蔑すること、 悪者の企てに好意を示すことが、あなたには良いことなのか。
4Hebt Gij ogen van vlees, Ziet Gij, zoals mensen dat doen;
4あなたは肉の目を持つのか。 人が見るように、あなたも見るのか。
5Zijn uw dagen als die van een sterveling, Uw jaren als de levensduur van een mens:
5あなたの日々は死すべき人の日々のようなのか。 あなたの年は人の年のようなのか。
6Dat Gij op zoek zijt naar mijn schuld, En naar mijn zonden blijft vorsen,
6それであなたは私の咎を尋ね求め、 私の罪を探し求めるのか。
7Ofschoon Gij weet, dat ik niet schuldig ben, En niemand mij uit uw hand kan redden?
7私が悪者ではないことを、あなたは知っておられる。 しかも、あなたの御手から救い出せる者は誰もいない。
8Uw eigen handen hebben mij gevormd en gewrocht, En nu zoudt Gij me weer gaan vernielen?
8あなたの御手が私を形造り、余すところなく造り上げたのに、 それでも私を滅ぼすのか。
9Bedenk toch, dat Gij mij als leem hebt gekneed: En Gij voert mij terug naar het stof?
9どうか思い出してください。あなたが私を粘土のように形造ったことを。 それなのに、私を再びちりへ帰すのか。
10Hebt Gij me niet als melk laten vloeien, En als kaas laten stremmen;
10あなたは私を乳のように注ぎ出し、 チーズのように固めたではないか。
11Mij niet bekleed met huid en met vlees, Met beenderen en spieren samengeweven?
11あなたは私に皮膚と肉体を着せ、 骨と筋で私を編み合わせた。
12In uw goedheid hebt Gij mij het leven geschonken Uw zorg heeft mijn adem bewaakt,
12あなたは私に命と慈しみを与え、 あなたの顧みが私の息を守った。
13Maar dit was uw heimelijke toeleg daarbij, Ik weet, dat Gij dit hadt besloten:
13それなのに、あなたはこれらのことを御心に秘めていた。 これがあなたの御心にあったことを、私は知っている。
14Als ik zondigde, mij in het oog te houden, En mij mijn misdaad niet te vergeven;
14私が罪を犯せば、あなたは見逃さず、 私の咎を赦さない。
15Was ik schuldig: Wee mij! En was ik onschuldig, Toch zou ik mijn hoofd niet mogen verheffen, Zat van smaad en gedrenkt met ellende!
15私が悪者なら、ああ、災いだ。 義人であっても、頭を上げることはできない。 私は恥辱に満ち、 自分の苦難を見つめるばかりだ。
16Hief ik het op, Gij zoudt jacht op mij maken, als een luipaard, Mij telkens uw wondere macht laten voelen,
16頭を上げれば、あなたは獅子のように私を狩り、 再び驚くべき力を私に示す。
17Uw vijandschap jegens mij weer vernieuwen; Gij zoudt uw toorn op mij nog verdubbelen, Gij riept troepen en legers tegen mij op!
17あなたは私に対する証人を新たにし、 私への憤りを増し加え、 次々と新たな軍勢を私に向ける。
18Waarom hebt Gij mij dan uit de schoot laten komen, Gaf ik de geest niet, eer een oog mij aanschouwde?
18それならなぜ、私を胎から引き出したのか。 私が息絶え、どんな目も私を見なければよかったのに。
19Dan was ik nu, als had ik nimmer bestaan, En was van de schoot naar het graf gedragen.
19私は初めから存在しなかった者のようになり、 胎からそのまま墓へ運ばれていたものを。
20Ach, mijn levensdagen zijn maar gering, Laat mij met rust, dat ik een weinig vreugde beleef,
20私の日々はわずかではないか。 どうか、もうやめてください。 私を放っておいてください。わずかな安らぎを得られるように。
21Eer ik heenga, vanwaar ik niet terugkom, Naar het land van duisternis en schaduw des doods;
21私が戻ることのない場所へ行く前に。 闇と死の陰の地へ。
22Naar het sombere land, waar wanorde heerst, De dag als een stikdonkere nacht!
22真夜中のように暗い地、 死の陰に覆われ、 秩序もなく、 光さえ暗闇に等しい地へ。』
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.