ایّوب 30
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1«و اما الان کسانی که از من خردسالترندبر من استهزا می‌کنند، که کراهت می‌داشتم از اینکه پدران ایشان را با سگان گله خود بگذارم.
1しかし今、私より若い者たちが私を嘲笑している。 彼らの父親など、羊を守る犬と並べるにも値しないと思っていた。
2قوت دستهای ایشان نیز برای من چه فایده داشت؟ کسانی که توانایی ایشان ضایع شده بود،
2彼らの手の力は、私にとって何の役に立つだろうか。 壮年の力を失ってしまった男たちなのに。
3از احتیاج و قحطی بی‌تاب شده، زمین خشک را در ظلمت خرابی و ویرانی می‌خاییدند.
3彼らは欠乏と飢饉によって痩せ細っている。 荒廃と荒涼の暗がりで、乾いた地をあさる。
4خبازی را در میان بوته‌ها می‌چیدند، و ریشه شورگیاه نان ایشان بود.
4彼らは茂みのそばで塩生の草を摘む。 えにしだの根が彼らの食物である。
5از میان (مردمان ) رانده می‌شدند. از عقب ایشان مثل دزدان، هیاهومی کردند.
5彼らは人々の中から追い出される。 人々は泥棒を追うように、彼らを追って叫ぶ。
6در گریوه های وادیها ساکن می‌شدند. در حفره های زمین و در صخره‌ها.
6そのため、彼らは恐ろしい谷間や、 地の穴、岩の穴に住んでいる。
7در میان بوته‌ها عرعر می‌کردند، زیر خارها با هم جمع می‌شدند.
7彼らは茂みの中で、ろばのように鳴き、 いらくさの下に群がる。
8ابنای احمقان و ابنای مردم بی‌نام، بیرون از زمین رانده می‌گردیدند.
8彼らは愚か者の子どもたちであり、そうだ、悪者たちの子どもたちである。 彼らはむち打たれてその地から追い出された。
9و اما الان سرود ایشان شده‌ام و از برای ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام.
9今や私は彼らの歌となった。 そうだ、私は彼らの物笑いの種である。
10مرا مکروه داشته، از من دورمی شوند، و از آب دهان بر رویم انداختن، بازنمی ایستند.
10彼らは私を忌み嫌い、私から遠ざかって立ち、 私の顔に唾を吐くことさえためらわない。
11چونکه زه را بر من باز کرده، مرامبتلا ساخت. پس لگام را پیش رویم رها کردند.
11神が私の綱を解き、私を苦しめられたからだ。 そして彼らは私の前で手綱を投げ捨てた。
12از طرف راست من انبوه عوام الناس برخاسته، پاهایم را از پیش در می‌برند، و راههای هلاکت خویش را بر من مهیا می‌سازند.
12私の右には暴徒が立ち上がる。 彼らは私の足を押し退け、 私に向かって破滅の道を築き上げる。
13راه مرا خراب کرده، به اذیتم اقدام می‌نمایند، و خود معاونی ندارند.
13彼らは私の道を台無しにする。 彼らは私の滅びを推し進める、 誰の助けも借りずに。
14گویا از ثلمه های وسیع می‌آیند، و ازمیان خرابه‌ها بر من هجوم می‌آورند.
14広い破れ口を通るように、彼らはやって来る。 彼らは廃墟の真ん中に転がり込んでくる。
15ترسها برمن برگشته، آبروی مرا مثل باد تعاقب می‌کنند، و فیروزی من مثل ابر می‌گذرد.
15恐怖が私に襲いかかった。 彼らは私の誉れを風のように追い散らす。 私の幸福は雲のように過ぎ去った。
16و الان جانم بر من ریخته شده است، و روزهای مصیبت، مرا گرفتارنموده است.
16今、私の命は内から流れ去り、 苦難の日々が私を捕らえた。
17شبانگاه استخوانهایم در اندرون من سفته می‌شود، و پیهایم آرام ندارد.
17夜には、私の骨が内側から刺し貫かれ、 私をかじる痛みは休むことがない。
18ازشدت سختی لباسم متغیر شده است، و مرا مثل گریبان پیراهنم تنگ می‌گیرد.
18激しい力が私の衣をゆがめ、 それは下着の襟のように私を締め付ける。
19مرا در گل انداخته است، که مثل خاک و خاکستر گردیده‌ام.
19神は私を泥の中に投げ込んだ。 私はちりと灰のようになった。
20«نزد تو تضرع می‌نمایم و مرا مستجاب نمی کنی، و برمی خیزم و بر من نظر نمی اندازی.
20私はあなたに叫び求めるが、あなたは答えない。 私が立ち上がっても、あなたはただ見つめる。
21خویشتن را متبدل ساخته، بر من بیرحم شده‌ای، با قوت دست خود به من جفا می‌نمایی.
21あなたは私に対して残酷になり、 御手の力で私を攻め立てる。
22مرا به باد برداشته، برآن سوار گردانیدی، و مرادر تندباد پراکنده ساختی.
22あなたは私を風に持ち上げ、それとともに私を追いやる。 あなたは嵐の中で私を消し去る。
23زیرا می‌دانم که مرابه موت باز خواهی گردانید، و به خانه‌ای که برای همه زندگان معین است.
23あなたが私を死へ、 すべての生きる者のために定められた家へと導くことを、私は知っているからだ。
24یقین بر توده ویران دست خود را دراز نخواهد کرد، و چون کسی دربلا گرفتار شود، آیا به این سبب استغاثه نمی کند؟
24しかし、人は倒れるときに手を伸ばさないだろうか。 災難のときには、助けを求めて叫ばないだろうか。
25آیا برای هر مستمندی گریه نمی کردم، و دلم به جهت مسکین رنجیده نمی شد.
25私は苦難にある者のために泣かなかっただろうか。 私は貧しい者のために心を痛めなかったか。
26لکن چون امید نیکویی داشتم بدی آمد، و چون انتظار نورکشیدم ظلمت رسید.
26私が良いことを望んだとき、悪が来た。 私が光を待ったとき、暗闇が来た。
27احشایم می‌جوشد وآرام نمی گیرد، و روزهای مصیبت مرا درگرفته است.
27私の心は騒ぎ、休むことがない。 苦難の日々が私に臨んだ。
28ماتم‌کنان بی‌آفتاب گردش می‌کنم و درجماعت برخاسته، تضرع می‌نمایم.
28私は日の光もないまま、嘆きながら歩き回る。 私は集会の中で立ち上がり、助けを求めて叫ぶ。
29برادرشغالان شده‌ام، و رفیق شترمرغ گردیده‌ام.
29私はジャッカルの兄弟となり、 だちょうの仲間となった。
30پوست من سیاه گشته، از من می‌ریزد، واستخوانهایم از حرارت سوخته گردیده است.
30私の皮膚は黒くなって私から剥がれ落ちる。 私の骨は熱で焼かれている。
31بربط من به نوحه گری مبدل شده و نای من به آواز گریه کنندگان.
31それゆえ、私の竪琴は嘆きに変わり、 笛は泣く者の声となった。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.