ایّوب
Chapter 37
Old Persian Version (ترج…
vs Freedom Bible (フリー…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1«از این نیز دل می‌لرزد و از جای خودمتحرک می‌گردد.
1まことに、これによって私の心は震え、 胸の内で跳ね動く。
2گوش داده، صدای آواز او را بشنوید، و زمزمه‌ای را که از دهان وی صادر می‌شود،
2聞け、神の御声の轟音を。 その口から出る響きを。
3آن را در زیر تمامی آسمانهامی فرستد، و برق خویش را تا کرانهای زمین.
3神はそれを天の下すべてに送り出し、 その稲妻を地の果てにまで送る。
4بعد از آن صدای غرش می‌کند و به آواز جلال خویش رعد می‌دهد و چون آوازش شنیده شدآنها را تاخیر نمی نماید.
4その後に御声がとどろく。 神はその威光の御声をもって雷鳴を響かせる。 その御声が響くとき、神は稲妻を引き止めない。
5خدا از آواز خودرعدهای عجیب می‌دهد. اعمال عظیمی که ماآنها را ادراک نمی کنیم به عمل می‌آورد،
5神はその御声をもって驚くべき雷鳴を響かせる。 神は測り知れない大いなる業を行う。
6زیرابرف را می‌گوید: بر زمین بیفت. و همچنین بارش باران را و بارش بارانهای زورآور خویش را.
6神は雪に向かって『地に降れ』と言い、 にわか雨にも、 その力強い大雨にも同じように言うからだ。
7دست هر انسان را مختوم می‌سازد تا جمیع مردمان اعمال او را بدانند.
7神はすべての人の手を封じ、 すべての人が御業を知るようにする。
8آنگاه وحوش به ماوای خود می‌روند و در بیشه های خویش آرام می‌گیرند.
8そのとき動物たちは身を隠し、 自分たちの巣穴にとどまる。
9از برجهای جنوب گردباد می‌آید و ازبرجهای شمال برودت.
9その部屋からは嵐がやって来て、 北からは寒さがやって来る。
10از نفخه خدا یخ بسته می‌شود و سطح آبها منجمد می‌گردد.
10神の息によって氷が張り、 水の広がりは凍りつく。
11ابرها رانیز به رطوبت سنگین می‌سازد و سحاب، برق خود را پراکنده می‌کند.
11まことに、神は厚い雲に水分を満たし、 稲妻を宿す雲を広げる。
12و آنها به دلالت او به هر سو منقلب می‌شوند تا هرآنچه به آنها امرفرماید بر روی تمامی ربع مسکون به عمل آورند.
12雲は神の導きによって巡り、 人の住む地の全面で、 命じられたことをすべて行う。
13خواه آنها را برای تادیب بفرستد یا به جهت زمین خود یا برای رحمت.
13懲らしめのためであれ、ご自身の地のためであれ、 あるいは慈しみのためであれ、神はそれを来させる。
14«ای ایوب این را استماع نما. بایست و دراعمال عجیب خدا تامل کن.
14ヨブよ、これを聞け。 立ち止まって、神の驚くべき御業をよく考えよ。
15آیا مطلع هستی وقتی که خدا عزم خود را به آنها قرار می‌دهد وبرق، ابرهای خود را درخشان می‌سازد؟
15あなたは、神がどのようにそれらを支配し、 その雲の稲妻を輝かせるのかを知っているか。
16آیا تواز موازنه ابرها مطلع هستی؟ یا از اعمال عجیبه اوکه در علم، کامل است.
16あなたは雲の絶妙な釣り合いを知るか。 知識において完全な方の驚くべき御業を。
17که چگونه رختهای توگرم می‌شود هنگامی که زمین از باد جنوبی ساکن می‌گردد.
17南風によって地が静まるとき、 着物が熱くなるあなたに、
18آیا مثل او می‌توانی فلک رابگسترانی که مانند آینه ریخته شده مستحکم است؟
18神とともに空を広げることができるか。 鋳造された鏡のように強い空を。
19ما را تعلیم بده که با وی چه توانیم گفت، زیرا به‌سبب تاریکی سخن نیکو نتوانیم آورد.
19私たちが神に何を言うべきか、私たちに教えよ。 私たちは暗くて、論じる言葉を整えられないからだ。
20آیا چون سخن گویم به او خبر داده می‌شود یاانسان سخن گوید تا هلاک گردد.
20私が語りたいと、神に告げるべきだろうか。 あるいは、人は自ら滅ぼされることを望むだろうか。
21و حال آفتاب را نمی توان دید هرچند در سپهر درخشان باشد تاباد وزیده آن را پاک کند.
21今は空に輝く光が見えなくても、 風が通り過ぎれば、空は晴れ渡る。
22درخشندگی طلایی از شمال می‌آید و نزد خدا جلال مهیب است.
22北から黄金の輝きがやって来る。 神には恐るべき威光がある。
23قادر مطلق را ادراک نمی توانیم کرد، او در قوت وراستی عظیم است و در عدالت کبیر که بی‌انصافی نخواهد کرد.
23私たちは全能者を測り知ることができない。 神は御力にすぐれ、 公正と大いなる義をもって、人を虐げない。
24لهذا مردمان از او می‌ترسند، امااو بر جمیع دانادلان نمی نگرد.»
24それゆえ、人々は神を恐れ敬う。 神は、自分を知恵ある者とする者を、誰一人顧みない。

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.