ایّوب 37
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1«از این نیز دل میلرزد و از جای خودمتحرک میگردد.
1Pri tio tremas mia koro Kaj saltas de sia loko.
2گوش داده، صدای آواز او را بشنوید، و زمزمهای را که از دهان وی صادر میشود،
2Aŭskultu atente en la bruo Lian voĉon, Kaj la sonojn, kiuj eliras el Lia buŝo.
3آن را در زیر تمامی آسمانهامی فرستد، و برق خویش را تا کرانهای زمین.
3Sub la tutan ĉielon Li kurigas tion, Kaj Sian lumon al la randoj de la tero.
4بعد از آن صدای غرش میکند و به آواز جلال خویش رعد میدهد و چون آوازش شنیده شدآنها را تاخیر نمی نماید.
4Post ĝi ekbruas la tondro; Li tondras per Sia majesta voĉo, Kaj oni ne povas tion haltigi, kiam aŭdiĝas Lia voĉo.
5خدا از آواز خودرعدهای عجیب میدهد. اعمال عظیمی که ماآنها را ادراک نمی کنیم به عمل میآورد،
5Mirinde tondras Dio per Sia voĉo; Li faras ion grandan, sed ne konatan.
6زیرابرف را میگوید: بر زمین بیفت. و همچنین بارش باران را و بارش بارانهای زورآور خویش را.
6Al la neĝo Li diras: Falu sur la teron; Ankaŭ al la pluvego, al Siaj fortaj pluvegoj.
7دست هر انسان را مختوم میسازد تا جمیع مردمان اعمال او را بدانند.
7Sur la manon de ĉiu homo Li metas sigelon, Por ke ĉiuj homoj sciu Lian faron.
8آنگاه وحوش به ماوای خود میروند و در بیشه های خویش آرام میگیرند.
8La sovaĝa besto iras en sian kavon Kaj restas en sia loĝejo.
9از برجهای جنوب گردباد میآید و ازبرجهای شمال برودت.
9El la sudo venas ventego, Kaj de la nordo venas malvarmo.
10از نفخه خدا یخ بسته میشود و سطح آبها منجمد میگردد.
10De la spiro de Dio venas frosto, Kaj vasta akvo fariĝas kvazaŭ fandaĵo.
11ابرها رانیز به رطوبت سنگین میسازد و سحاب، برق خود را پراکنده میکند.
11La nubojn Li pezigas per akvo, Kaj nubo disŝutas Lian lumon.
12و آنها به دلالت او به هر سو منقلب میشوند تا هرآنچه به آنها امرفرماید بر روی تمامی ربع مسکون به عمل آورند.
12Li direktas ilin ĉirkaŭen, kien Li volas, Por ke ili plenumu ĉion, kion Li ordonas al ili, sur la tero:
13خواه آنها را برای تادیب بفرستد یا به جهت زمین خود یا برای رحمت.
13Ĉu por puno de ia lando, Ĉu por favorkoraĵo Li ilin direktas.
14«ای ایوب این را استماع نما. بایست و دراعمال عجیب خدا تامل کن.
14Atentu tion, Ijob; Staru, kaj konsideru la miraklojn de Dio.
15آیا مطلع هستی وقتی که خدا عزم خود را به آنها قرار میدهد وبرق، ابرهای خود را درخشان میسازد؟
15Ĉu vi scias, kiamaniere Dio agigas ilin Kaj aperigas lumon el Sia nubo?
16آیا تواز موازنه ابرها مطلع هستی؟ یا از اعمال عجیبه اوکه در علم، کامل است.
16Ĉu vi komprenas, ĉe la distiro de nubo, La miraklojn de Tiu, kiu estas la plej perfekta en la sciado?
17که چگونه رختهای توگرم میشود هنگامی که زمین از باد جنوبی ساکن میگردد.
17Kiamaniere viaj vestoj varmiĝas, Kiam la tero kvietiĝas de sude?
18آیا مثل او میتوانی فلک رابگسترانی که مانند آینه ریخته شده مستحکم است؟
18Ĉu vi povas etendi kun Li la ĉielon, Firman kiel fandita spegulo?
19ما را تعلیم بده که با وی چه توانیم گفت، زیرا بهسبب تاریکی سخن نیکو نتوانیم آورد.
19Sciigu al ni, kion ni devas diri al Li; Mi nenion povas elkonjekti pro mallumo.
20آیا چون سخن گویم به او خبر داده میشود یاانسان سخن گوید تا هلاک گردد.
20Ĉu estos rakontita al Li tio, kion mi parolas? Se iu parolos, li pereos.
21و حال آفتاب را نمی توان دید هرچند در سپهر درخشان باشد تاباد وزیده آن را پاک کند.
21Nun oni ne povas rigardi la lumon, kiu hele lumas en la ĉielo, Kiam la vento pasas kaj purigas ĝin.
22درخشندگی طلایی از شمال میآید و نزد خدا جلال مهیب است.
22De norde venas oro; Ĉirkaŭ Dio estas terura brilo.
23قادر مطلق را ادراک نمی توانیم کرد، او در قوت وراستی عظیم است و در عدالت کبیر که بیانصافی نخواهد کرد.
23La Plejpotenculon ni ne povas kompreni. Li estas granda en forto, justo, kaj vero; Li neniun premas.
24لهذا مردمان از او میترسند، امااو بر جمیع دانادلان نمی نگرد.»
24Tial respektegas Lin la homoj; Kaj Li atentas neniun el la saĝuloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.