욥기 37
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Translation
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1이로 인하여 내 마음이 떨며 자기 처소에서 떠나느니라
1Pri tio tremas mia koro Kaj saltas de sia loko.
2하나님의 음성 곧 그 입에서 나오는 소리를 들으라 들으라
2Aŭskultu atente en la bruo Lian voĉon, Kaj la sonojn, kiuj eliras el Lia buŝo.
3그 소리를 천하에 퍼치시며 번개 빛으로 땅끝까지 이르게 하시고
3Sub la tutan ĉielon Li kurigas tion, Kaj Sian lumon al la randoj de la tero.
4그 후에 음성을 발하시며 위엄의 울리는 음성을 내시고는 그 음성이 들릴 때에 번개 빛을 금치 아니하시느니라
4Post ĝi ekbruas la tondro; Li tondras per Sia majesta voĉo, Kaj oni ne povas tion haltigi, kiam aŭdiĝas Lia voĉo.
5하나님이 기이하게 음성을 울리시며 우리의 헤아릴 수 없는 큰 일을 행하시느니라
5Mirinde tondras Dio per Sia voĉo; Li faras ion grandan, sed ne konatan.
6눈을 명하여 땅에 내리라 하시며 적은 비와 큰 비도 그 같이 내리게 하시느니라
6Al la neĝo Li diras: Falu sur la teron; Ankaŭ al la pluvego, al Siaj fortaj pluvegoj.
7그가 각 사람의 손을 봉하시나니 이는 그 지으신 모든 사람으로 그것을 알게 하려 하심이니라
7Sur la manon de ĉiu homo Li metas sigelon, Por ke ĉiuj homoj sciu Lian faron.
8짐승들은 숨는 곳으로 들어가서 그 굴에 머물며
8La sovaĝa besto iras en sian kavon Kaj restas en sia loĝejo.
9남방 밀실에서는 광풍이 이르고 북방에서는 찬 기운이 이르며
9El la sudo venas ventego, Kaj de la nordo venas malvarmo.
10하나님의 부시는 기운에 얼음이 얼고 물의 넓이가 줄어지느니라
10De la spiro de Dio venas frosto, Kaj vasta akvo fariĝas kvazaŭ fandaĵo.
11그가 습기로 빽빽한 구름 위에 실으시고 번개 빛의 구름을 널리펴신즉
11La nubojn Li pezigas per akvo, Kaj nubo disŝutas Lian lumon.
12구름이 인도하시는대로 두루 행하나니 이는 무릇 그의 명하시는 것을 세계상에 이루려 함이라
12Li direktas ilin ĉirkaŭen, kien Li volas, Por ke ili plenumu ĉion, kion Li ordonas al ili, sur la tero:
13혹 징벌을 위하며, 혹 토지를 위하며, 혹 긍휼 베푸심을 위하여 구름으로 오게 하시느니라
13Ĉu por puno de ia lando, Ĉu por favorkoraĵo Li ilin direktas.
14욥이여 이것을 듣고 가만히 서서 하나님의 기묘하신 일을 궁구하라
14Atentu tion, Ijob; Staru, kaj konsideru la miraklojn de Dio.
15하나님이 어떻게 이런 것들에게 명령하셔서 그 구름의 번개 빛으로 번쩍 번쩍하게 하시는지 네가 아느냐 ?
15Ĉu vi scias, kiamaniere Dio agigas ilin Kaj aperigas lumon el Sia nubo?
16구름의 평평하게 뜬 것과 지혜가 온전하신 자의 기묘한 일을 네가 아느냐 ?
16Ĉu vi komprenas, ĉe la distiro de nubo, La miraklojn de Tiu, kiu estas la plej perfekta en la sciado?
17남풍으로 하여 땅이 고요할 때에 네 의복이 따뜻한 까닭을 네가 아느냐 ?
17Kiamaniere viaj vestoj varmiĝas, Kiam la tero kvietiĝas de sude?
18네가 능히 그와 함께 하여 부은 거울 같은 견고한 궁창을 펼 수 있느냐 ?
18Ĉu vi povas etendi kun Li la ĉielon, Firman kiel fandita spegulo?
19우리가 그에게 할 말을 너는 우리에게 가르치라 우리는 어두워서 진술하지 못하겠노라
19Sciigu al ni, kion ni devas diri al Li; Mi nenion povas elkonjekti pro mallumo.
20내가 말하고 싶은 것을 어찌 그에게 고할 수 있으랴 어찌 삼키우기를 바랄 자가 있으랴
20Ĉu estos rakontita al Li tio, kion mi parolas? Se iu parolos, li pereos.
21사람이 어떤 때는 궁창의 광명을 볼 수 없어도 바람이 지나가면 맑아지느니라
21Nun oni ne povas rigardi la lumon, kiu hele lumas en la ĉielo, Kiam la vento pasas kaj purigas ĝin.
22북방에서는 금 빛이 나오나니 하나님께는 두려운 위엄이 있느니라
22De norde venas oro; Ĉirkaŭ Dio estas terura brilo.
23전능자를 우리가 측량할 수 없나니 그는 권능이 지극히 크사 심판이나 무한한 공의를 굽히지 아니 하심이라
23La Plejpotenculon ni ne povas kompreni. Li estas granda en forto, justo, kaj vero; Li neniun premas.
24그러므로 사람들은 그를 경외하고 그는 마음에 지혜롭다 하는 자를 돌아보지 아니하시느니라
24Tial respektegas Lin la homoj; Kaj Li atentas neniun el la saĝuloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.