Jó 37
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1“Sim, por causa disso o meu coração treme, e salta do seu lugar.
1Pri tio tremas mia koro Kaj saltas de sia loko.
2Ouçam, oh, ouçam o estrondo da sua voz, o som que sai da sua boca.
2Aŭskultu atente en la bruo Lian voĉon, Kaj la sonojn, kiuj eliras el Lia buŝo.
3Ele o solta por debaixo de todo o céu, e o seu relâmpago até os confins da terra.
3Sub la tutan ĉielon Li kurigas tion, Kaj Sian lumon al la randoj de la tero.
4Depois dele, uma voz ruge. Ele troveja com a voz da sua majestade. Ele não retém nada quando a sua voz é ouvida.
4Post ĝi ekbruas la tondro; Li tondras per Sia majesta voĉo, Kaj oni ne povas tion haltigi, kiam aŭdiĝas Lia voĉo.
5Deus troveja maravilhosamente com a sua voz. Ele faz coisas grandes, que não podemos compreender.
5Mirinde tondras Dio per Sia voĉo; Li faras ion grandan, sed ne konatan.
6Pois ele diz à neve: ‘Caia sobre a terra’, e da mesma forma à chuva, e aos aguaceiros da sua forte chuva.
6Al la neĝo Li diras: Falu sur la teron; Ankaŭ al la pluvego, al Siaj fortaj pluvegoj.
7Ele sela a mão de todo homem, para que todos os homens que ele fez saibam disso.
7Sur la manon de ĉiu homo Li metas sigelon, Por ke ĉiuj homoj sciu Lian faron.
8Então os animais procuram abrigo, e permanecem em suas tocas.
8La sovaĝa besto iras en sian kavon Kaj restas en sia loĝejo.
9Da sua câmara vem a tempestade, e o frio, do norte.
9El la sudo venas ventego, Kaj de la nordo venas malvarmo.
10Pelo sopro de Deus, o gelo é dado, e a vastidão das águas se congela.
10De la spiro de Dio venas frosto, Kaj vasta akvo fariĝas kvazaŭ fandaĵo.
11Sim, ele carrega as densas nuvens de umidade. Ele espalha a nuvem do seu relâmpago.
11La nubojn Li pezigas per akvo, Kaj nubo disŝutas Lian lumon.
12Elas giram sob a sua direção, para que façam tudo o que ele lhes ordena sobre a face do mundo habitável,
12Li direktas ilin ĉirkaŭen, kien Li volas, Por ke ili plenumu ĉion, kion Li ordonas al ili, sur la tero:
13seja para correção, ou para a sua terra, ou por amor leal, que ele faz com que venham.
13Ĉu por puno de ia lando, Ĉu por favorkoraĵo Li ilin direktas.
14“Ouça isto, Jó. Pare e considere as obras maravilhosas de Deus.
14Atentu tion, Ijob; Staru, kaj konsideru la miraklojn de Dio.
15Você sabe como Deus as controla, e faz brilhar o relâmpago da sua nuvem?
15Ĉu vi scias, kiamaniere Dio agigas ilin Kaj aperigas lumon el Sia nubo?
16Você conhece os movimentos das nuvens, as obras maravilhosas daquele que é perfeito em conhecimento?
16Ĉu vi komprenas, ĉe la distiro de nubo, La miraklojn de Tiu, kiu estas la plej perfekta en la sciado?
17Você, cujas roupas ficam quentes quando a terra fica quieta por causa do vento sul?
17Kiamaniere viaj vestoj varmiĝas, Kiam la tero kvietiĝas de sude?
18Você pode, com ele, estender o céu, que é firme como um espelho de metal fundido?
18Ĉu vi povas etendi kun Li la ĉielon, Firman kiel fandita spegulo?
19Ensine-nos o que diremos a ele, pois não podemos formular nossa defesa por causa das trevas.
19Sciigu al ni, kion ni devas diri al Li; Mi nenion povas elkonjekti pro mallumo.
20Acaso lhe seria dito que eu gostaria de falar? Ou deveria um homem desejar ser engolido?
20Ĉu estos rakontita al Li tio, kion mi parolas? Se iu parolos, li pereos.
21Agora os homens não veem a luz que brilha nos céus, mas o vento passa e os limpa.
21Nun oni ne povas rigardi la lumon, kiu hele lumas en la ĉielo, Kiam la vento pasas kaj purigas ĝin.
22Do norte vem o esplendor dourado. Com Deus está a majestade temível.
22De norde venas oro; Ĉirkaŭ Dio estas terura brilo.
23Não podemos alcançar o Todo-Poderoso. Ele é exaltado em poder. Em justiça e grande retidão, ele não oprimirá.
23La Plejpotenculon ni ne povas kompreni. Li estas granda en forto, justo, kaj vero; Li neniun premas.
24Portanto, os homens o reverenciam. Ele não leva em conta nenhum dos que são sábios de coração.”
24Tial respektegas Lin la homoj; Kaj Li atentas neniun el la saĝuloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.