Jó 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Novamente, no dia em que os filhos de Deus vieram apresentar-se perante o SENHOR, Satanás também veio entre eles para apresentar-se perante o SENHOR.
1Unu tagon, kiam la filoj de Dio venis, por stariĝi antaŭ la Eternulo, venis ankaŭ Satano inter ili, por stariĝi antaŭ la Eternulo.
2O SENHOR disse a Satanás: “De onde você vem?” Satanás respondeu ao SENHOR, e disse: “De percorrer a terra, e de andar por ela.”
2Kaj la Eternulo diris al Satano: De kie vi venas? Kaj Satano respondis al la Eternulo, kaj diris: Mi vagadis sur la tero kaj rondiradis sur ĝi.
3O SENHOR disse a Satanás: “Você considerou o meu servo Jó? Pois não há ninguém como ele na terra, um homem íntegro e reto, que teme a Deus e se desvia do mal. Ele ainda mantém a sua integridade, embora você me tenha incitado contra ele, para arruiná-lo sem motivo.”
3Kaj la Eternulo diris al Satano: Ĉu vi atentis Mian servanton Ijob? ne ekzistas sur la tero homo simila al li, tiel honesta, justa, diotima, kaj evitanta malbonon; kaj li ĝis nun ankoraŭ estas firma en sia virteco, kvankam vi ekscitis Min kontraŭ li, por pereigi lin senkulpe.
4Satanás respondeu ao SENHOR, e disse: “Pele por pele. Sim, tudo o que o homem tem ele dará pela sua vida.
4Tiam Satano respondis al la Eternulo, kaj diris: Haŭto pro haŭto; kaj ĉion, kion homo posedas, li fordonus pro sia vivo.
5Mas estenda agora a sua mão, e toque no seu osso e na sua carne, e ele o amaldiçoará na sua face.”
5Sed etendu Vian manon, kaj tuŝu liajn ostojn kaj lian karnon; tiam Vi vidos, ke li blasfemos Vin antaŭ Via vizaĝo.
6O SENHOR disse a Satanás: “Eis que ele está na sua mão. Apenas poupe a vida dele.”
6La Eternulo diris al Satano: Jen li estas transdonata en vian manon; nur lian vivon konservu.
7Então Satanás saiu da presença do SENHOR, e feriu Jó com feridas dolorosas, desde a sola do seu pé até a sua cabeça.
7Satano foriris de antaŭ la vizaĝo de la Eternulo, kaj frapis Ijobon per turmentaj abscesoj de la plando de lia piedo ĝis lia verto.
8Ele pegou um caco de cerâmica para se raspar, e sentou-se no meio das cinzas.
8Li prenis potpecon, por skrapadi sin per ĝi, sidante meze de cindro.
9Então a sua mulher lhe disse: “Você ainda mantém a sua integridade? Amaldiçoe a Deus, e morra.”
9Kaj lia edzino diris al li: Vi ĉiam ankoraŭ estas firma en via virteco! blasfemu Dion, kaj mortu.
10Mas ele lhe disse: “Você fala como falaria uma das mulheres tolas. O quê? Receberemos o bem da mão de Deus, e não receberemos o mal?” Em tudo isso Jó não pecou com os seus lábios.
10Sed li diris al ŝi: Vi parolas tiel, kiel parolas iu el la malsaĝulinoj; ĉu bonon ni akceptu de Dio, kaj malbonon ni ne akceptu? Malgraŭ ĉio ĉi tio Ijob ne pekis per siaj lipoj.
11Quando os três amigos de Jó ouviram de todo esse mal que lhe havia sobrevindo, vieram cada um do seu próprio lugar: Elifaz, o temanita, Bildade, o suíta, e Zofar, o naamatita; e combinaram de vir juntos para se compadecerem dele e para o consolarem.
11Kiam la tri amikoj de Ijob aŭdis pri tiu tuta malfeliĉo, kiu trafis lin, ili iris ĉiu de sia loko, Elifaz, la Temanano, Bildad, la Ŝuĥano, kaj Cofar, la Naamano, kaj kunvenis kune, por iri plori kun li kaj konsoli lin.
12Quando levantaram os seus olhos de longe, e não o reconheceram, ergueram as suas vozes e choraram; e cada um rasgou o seu manto, e lançaram pó sobre as suas cabeças em direção ao céu.
12Kiam ili levis siajn okulojn de malproksime, ili ne rekonis lin; kaj ili levis sian voĉon kaj ekploris; kaj ĉiu el ili disŝiris sian veston, kaj ĵetis teron sur sian kapon, turnante sin al la ĉielo.
13Então eles se sentaram com ele no chão durante sete dias e sete noites, e ninguém lhe disse uma palavra, pois viam que o seu sofrimento era muito grande.
13Kaj ili sidis kun li sur la tero dum sep tagoj kaj sep noktoj, kaj ne parolis al li eĉ unu vorton; ĉar ili vidis, ke la suferado estas tre granda.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.