Jó 19
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Então Jó respondeu:
1Ijob respondis kaj diris:
2“Até quando vocês me atormentarão, e me esmagarão com palavras?
2Ĝis kiam vi afliktados mian animon Kaj turmentados min per paroloj?
3Vocês me ofenderam dez vezes. Vocês não se envergonham de me atacar.
3Jen jam dek fojojn vi malhonoras min; Vi ne hontas premi min.
4Se é verdade que eu errei, meu erro permanece comigo mesmo.
4Se mi efektive eraris, Mia eraro restos ĉe mi.
5Se de fato vocês se engrandecem contra mim, e alegam contra mim a minha vergonha,
5Se efektive vi volas montri vin pli grandaj ol mi, Kaj vi riproĉas al mi hontindaĵon,
6saibam agora que Deus me derrubou, e me cercou com a sua rede.
6Tiam sciu, ke Dio faris al mi maljustaĵon, Kaj ĉirkaŭis min per Sia reto.
7“Eis que clamo contra a injustiça, mas não sou ouvido. Clamo por socorro, mas não há justiça.
7Jen mi krias pri maljusteco, sed mi ne ricevas respondon; Mi vokas, sed mi ne ricevas juĝon.
8Ele bloqueou o meu caminho para que eu não possa passar, e colocou trevas nas minhas veredas.
8Mian vojon Li baris, ke mi ne povas transiri, Kaj sur mian irejon Li metis mallumon.
9Ele me despojou da minha glória, e tirou a coroa da minha cabeça.
9Mian honoron Li detiris de mi, Kaj deprenis la kronon de mia kapo.
10Ele me destruiu de todos os lados, e eu me vou. Ele arrancou a minha esperança como uma árvore.
10Li disbatis min ĉirkaŭe tiel, ke mi pereas; Mian esperon Li elŝiris kiel arbon.
11Ele também acendeu a sua ira contra mim. Ele me considera entre os seus adversários.
11Ekflamis kontraŭ mi Lia kolero, Kaj Li rigardas min kiel Lian malamikon.
12Suas tropas avançam juntas, constroem uma rampa de cerco contra mim, e acampam ao redor da minha tenda.
12Kune venis Liaj taĉmentoj, kaj ebenigis kontraŭ mi sian vojon Kaj stariĝis sieĝe ĉirkaŭ mia tendo.
13“Ele afastou de mim os meus irmãos. Meus conhecidos se tornaram verdadeiros estranhos para mim.
13Miajn fratojn Li malproksimigis de mi, Kaj miaj konatoj forfremdiĝis de mi.
14Meus parentes se afastaram. Meus amigos íntimos se esqueceram de mim.
14Miaj parencoj fortiriĝis, Kaj miaj konantoj forgesis min.
15Os que moram na minha casa e as minhas servas me consideram um estranho. Sou um estrangeiro aos olhos deles.
15La loĝantoj de mia domo kaj miaj servistinoj rigardas min kiel fremdulon; En iliaj okuloj mi fariĝis aligentulo.
16Chamo o meu servo, e ele não me responde. Eu lhe imploro com a minha própria boca.
16Mian sklavon mi vokas, kaj li ne respondas; Per mia buŝo mi devas petegi lin.
17Meu hálito é repulsivo para a minha esposa. Sou repugnante para os filhos da minha própria mãe.
17Mia spiro fariĝis abomenata por mia edzino, Kaj mia petado por la filoj de mia ventro.
18Até as crianças pequenas me desprezam. Se eu me levanto, elas falam contra mim.
18Eĉ la malgrandaj infanoj malestimas min; Kiam mi leviĝas, ili parolas kontraŭ mi.
19Todos os meus amigos íntimos me abominam. Aqueles a quem eu amava se voltaram contra mim.
19Abomenas min ĉiuj miaj intimuloj; Kaj tiuj, kiujn mi amis, turnis sin kontraŭ mi.
20Meus ossos se apegam à minha pele e à minha carne. Eu escapei só com a pele dos meus dentes.
20Kun mia haŭto kaj kun mia karno kunkreskis miaj ostoj, Mi restis nur kun haŭto sur miaj dentoj.
21“Tenham piedade de mim. Tenham piedade de mim, vocês, meus amigos, pois a mão de Deus me tocou.
21Kompatu min, kompatu min, miaj amikoj; Ĉar la mano de Dio frapis min.
22Por que vocês me perseguem como Deus, e não se fartam da minha carne?
22Kial vi persekutas min, kiel Dio, Kaj ne povas satiĝi de mia karno?
23“Quem dera as minhas palavras fossem agora escritas! Quem dera fossem registradas em um livro!
23Ho, se miaj vortoj estus enskribitaj, Ho, se ili estus gravuritaj en libro,
24Que com uma pena de ferro e chumbo fossem gravadas na rocha para sempre!
24Per fera skribilo kun plumbo, Gravuritaj por eterne sur roko!
25Mas quanto a mim, eu sei que o meu Redentor vive. E no fim, ele se levantará sobre a terra.
25Sed mi scias, ke mia Liberigonto vivas, Kaj fine Li leviĝos super la polvo.
26Depois que a minha pele for destruída, então verei a Deus em minha carne,
26Kaj post kiam mia haŭto estos tiel detruita Kaj mi estos senkorpa, mi vidos Dion;
27a quem eu, eu mesmo, verei do meu lado. Meus olhos o verão, e não como um estranho. “Meu coração se consome dentro de mim.
27Lin vidos mi, kaj miaj okuloj vidos, ne fremdaj; Pri tio sopiregas mia interno en mia brusto.
28Se vocês dizem: 'Como o perseguiremos!' porque a raiz do problema se encontra em mim,
28Se vi diros: Kiel ni lin persekutu, Kaj ni trovu kontraŭ li la radikon de la afero,
29tenham medo da espada, pois a ira traz as punições da espada, para que saibam que há um juízo.”
29Tiam timu glavon; Ĉar furioza estas la glavo kontraŭ malbonagoj, Por ke vi sciu, ke ekzistas juĝo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.