Йова 19
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1І відказав Йов і рече:
1Ijob respondis kaj diris:
2Докіль мучити мете душу мою й торгати мене словами?
2Ĝis kiam vi afliktados mian animon Kaj turmentados min per paroloj?
3Вже ж ви й так десять раз соромили мене; чи ж вам не стидно, так тїснити мене?
3Jen jam dek fojojn vi malhonoras min; Vi ne hontas premi min.
4Коли я й справдї провинився, то провина моя на менї зостанесь.
4Se mi efektive eraris, Mia eraro restos ĉe mi.
5А коли вам так любо, величатись надо мною й докоряти менї осоромленнєм моїм,
5Se efektive vi volas montri vin pli grandaj ol mi, Kaj vi riproĉas al mi hontindaĵon,
6То знайте, що се Бог поверг мене ʼд землї й обвів кругом мене сїть свою.
6Tiam sciu, ke Dio faris al mi maljustaĵon, Kaj ĉirkaŭis min per Sia reto.
7Ось, я кричу: кривда! й нїхто не чує; я голошу, а нема суду (справедливого).
7Jen mi krias pri maljusteco, sed mi ne ricevas respondon; Mi vokas, sed mi ne ricevas juĝon.
8Він перегородив менї путь, і я не маю переходу, й розпростер темноту на стежки мої.
8Mian vojon Li baris, ke mi ne povas transiri, Kaj sur mian irejon Li metis mallumon.
9Зволїк із мене славу мою й зняв вінець із голови моєї.
9Mian honoron Li detiris de mi, Kaj deprenis la kronon de mia kapo.
10Навкруги опустошив мене, й я відходжу; й, неначе деревину, вирвав надїю мою.
10Li disbatis min ĉirkaŭe tiel, ke mi pereas; Mian esperon Li elŝiris kiel arbon.
11Він запалав проти мене гнївом своїм, і в одно повернув мене з ворогами своїми.
11Ekflamis kontraŭ mi Lia kolero, Kaj Li rigardas min kiel Lian malamikon.
12Полки його притягли купою й справили дорогу собі на мене, та обсїли кругом намет мій.
12Kune venis Liaj taĉmentoj, kaj ebenigis kontraŭ mi sian vojon Kaj stariĝis sieĝe ĉirkaŭ mia tendo.
13Браттє моє оддалив від мене, а знакомі мої цураються мене.
13Miajn fratojn Li malproksimigis de mi, Kaj miaj konatoj forfremdiĝis de mi.
14Рід мій покинув мене, й знакомі мої забули про мене.
14Miaj parencoj fortiriĝis, Kaj miaj konantoj forgesis min.
15Домівники мої й служебки мої вважають усї за чужого мене; приходнем став я в очах їх.
15La loĝantoj de mia domo kaj miaj servistinoj rigardas min kiel fremdulon; En iliaj okuloj mi fariĝis aligentulo.
16Кличу раба мого, — він не озивається; мушу моїми його благати устами.
16Mian sklavon mi vokas, kaj li ne respondas; Per mia buŝo mi devas petegi lin.
17Жінка гидує диханнєм моїм, і менї треба вмоляти її згадкою на дїти від тїла мого.
17Mia spiro fariĝis abomenata por mia edzino, Kaj mia petado por la filoj de mia ventro.
18Ба й малі дїти мене за покидьку вважають: я підведусь, а вони збиткуються надо мною.
18Eĉ la malgrandaj infanoj malestimas min; Kiam mi leviĝas, ili parolas kontraŭ mi.
19Всї, що до грудї моєї тулились, гордують мною, а ті, кого я любив, проти мене встали.
19Abomenas min ĉiuj miaj intimuloj; Kaj tiuj, kiujn mi amis, turnis sin kontraŭ mi.
20Поприсихали кістки до кожі й до тїла мого, зосталась тільки кожа около зубів моїх:
20Kun mia haŭto kaj kun mia karno kunkreskis miaj ostoj, Mi restis nur kun haŭto sur miaj dentoj.
21О, змилосердьтесь, помилуйте мене хоч ви, мої друзї, бо рука Божа побила мене!
21Kompatu min, kompatu min, miaj amikoj; Ĉar la mano de Dio frapis min.
22За що й ви ще мене женете, так як Бог, наче б не могли насититись тїлом моїм?
22Kial vi persekutas min, kiel Dio, Kaj ne povas satiĝi de mia karno?
23О, коли б то слова мої написано! в книзї коли б можна їх начертати рильцем залїзним на олові, —
23Ho, se miaj vortoj estus enskribitaj, Ho, se ili estus gravuritaj en libro,
24Про вічні часи на каменї видовбати!
24Per fera skribilo kun plumbo, Gravuritaj por eterne sur roko!
25Я знаю — Відкупитель мій живе, й він у послїдний день підійме з пороху отсю розпадаючуся кожу мою,
25Sed mi scias, ke mia Liberigonto vivas, Kaj fine Li leviĝos super la polvo.
26І я в тїлї мойму побачу Бога.
26Kaj post kiam mia haŭto estos tiel detruita Kaj mi estos senkorpa, mi vidos Dion;
27Я самий вбачу його; мої очі, не очі когось другого, побачать його. Аж ниє серце в грудї моїй!
27Lin vidos mi, kaj miaj okuloj vidos, ne fremdaj; Pri tio sopiregas mia interno en mia brusto.
28Вам про мене сказати б: За що нам гнати його? Як коли б корінь злого знайдено в менї!
28Se vi diros: Kiel ni lin persekutu, Kaj ni trovu kontraŭ li la radikon de la afero,
29О, бійтесь меча (Божого), бо меч той мстить неправду, й знайте, що є суд Божий!
29Tiam timu glavon; Ĉar furioza estas la glavo kontraŭ malbonagoj, Por ke vi sciu, ke ekzistas juĝo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.