Йова 3
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Аж ось отворив Йов уста свої й проклинав день уродин своїх.
1Poste Ijob malfermis sian buŝon, kaj malbenis sian tagon.
2І почав Йов говорити:
2Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:
3Нехай би (був) щез день, коли я на сьвіт родився, й ніч, коли проречено: Зачався чоловік!
3Pereu la tago, en kiu mi naskiĝis, Kaj la nokto, kiu diris: Embriiĝis homo.
4Нехай би той день був темрявою; і нехай би Бог на висотї не згадав (був) про його, й нехай би ясність не засияла (була) над ним!
4Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu ĝin, Neniu lumo ekbrilu super ĝi.
5Нехай би затьмила (була) його темрява й густа тїнь смертна; нехай би обняла його густа мрака, нехай би (були) лякались його, неначе палючого жару!
5Mallumo kaj tomba ombro ekposedu ĝin; Nubo ĝin kovru; Eklipsoj de tago faru ĝin terura.
6А ніч тая — нехай би (була) в мороцї потонула, нехай би не лїчилась між днями в року, й не входила в рахубу в місяцях!
6Tiun nokton prenu mallumego; Ĝi ne alkalkuliĝu al la tagoj de la jaro, Ĝi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.
7О, ніч тая — нехай би була вона безлюдна, й не озивались в нїй веселощі!
7Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu ĝojkrio aŭdiĝu en ĝi.
8Нехай би її (були) прокляли ті, що проклинають день, та готові й дракона розбудити!
8Malbenu ĝin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.
9Нехай би (були) зорі її розсьвіту померкли; нехай би ждала (була) сьвітла, а воно не приходило й щоб не побачила (була) поранньої зарі,
9Mallumiĝu la steloj de ĝia krepusko; Ĝi atendu lumon, kaj ĉi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenruĝo ĝi ne ekvidu;
10За те, що не зачинила дверей матерньої утроби, й не закрила горя перед очима моїми!
10Pro tio, ke ĝi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kaŝis per tio la malfeliĉon antaŭ miaj okuloj.
11Чом я не вмер, виходячи з утроби, і не сконав, як вийшов із живота?
11Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senviviĝis post la eliro el la ventro?
12Про що мене взято на колїна? про що було менї ссати груди?
12Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi suĉu?
13Тепер би лежав я й спочивав; спав би й був би спокоєн
13Mi nun kuŝus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,
14З царями та з владиками земними, що забудовували собі пустинї,
14Kune kun la reĝoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,
15Або з князями, що золотом блищали, сріблом свої палати збогачали;
15Aŭ kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per arĝento;
16Або як збігленя невидиме, як дїти, що не побачили сьвіта.
16Aŭ kiel abortitaĵo kaŝita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.
17Там проступники перестають наводити страх, там спочивають ті, що вичерпали сили.
17Tie la malpiuloj ĉesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumiĝis.
18Там вязнї, сковані до купи, відпочивають, і не чують крику наставника.
18Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne aŭdas la voĉon de premanto.
19Малий і великий там собі рівні, а невольник вільний від пана свого.
19Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.
20Про що дане нуждареві сьвітло, про що життє тим, що їм на душі гірко,
20Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolĉan animon,
21Що ждуть смертї, а її нема, що копали б за нею раднїйше, нїж за скарбом;
21Kiuj atendas la morton, kaj ĝi ne aperas, Kiuj elfosus ĝin pli volonte ol trezorojn,
22Вони зрадїли б без міри, одушевились би, коли б знайшли свою там домовину.
22Kiuj ekĝojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?
23На що тому на сьвітї жити, кого Господь обняв ночною тьмою й загородив дорогу?
23Al la homo, kies vojo estas kaŝita, Kaj antaŭ kiu Dio starigis barilon?
24Зітхання мої випереджують їжу мою, а стогнання мої ллються, як вода;
24Antaŭ ol mi ekmanĝas panon, mi devas ĝemi, Kaj mia plorkriado verŝiĝas kiel akvo;
25Бо страшне, чого я боявся, те й постигло мене, й перед чим тремтїв я, те склалось надо мною.
25Ĉar teruraĵo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.
26Нема менї миру, нема спокою, нема відради: прийшло на мене саме нещастє!
26Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.