Йова 21
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1І відказав Йов і промовив:
1Ijob respondis kaj diris:
2Вислухайте ж уважно й мою річ, а се буде моя потїха від вас.
2Aŭskultu mian parolon; Kaj ĝi estu anstataŭ viaj konsoloj.
3Потерпіть менї, а я буду говорити; а тодї вже, як виговорюсь, насьмівайтесь.
3Toleru, ke mi parolu; Kaj kiam mi finos mian paroladon, tiam moku.
4Чи то ж до чоловіка вимірена бесїда моя? та й як менї не впадати духом?
4Ĉu kontraŭ homo mi disputas? Kaj kial mi ne estu malpacienca?
5Гляньте на мене й вжахнїтесь, та затулїть пальцем уста ваші.
5Turnu vin al mi, kaj vi eksentos teruron, Kaj vi metos la manon sur la buŝon.
6Я тілько спогадаю, а вже здрогаюсь, і страх обгортає тїло моє.
6Kiam mi ekpensas pri tio, min atakas teruro, Kaj tremo kaptas mian korpon.
7Чим воно дїєсь, що ледачі живуть, доживають старостї, та й силами здорові?
7Kial malpiuloj vivas, Atingas maljunecon, akiras grandan havaĵon?
8Дїти їх вкупі з ними перед лицем їх, та й внуки їх перед очима в їх.
8Ilia idaro estas bone aranĝita antaŭ ili, kune kun ili, Kaj ilia devenantaro estas antaŭ iliaj okuloj.
9Доми їх безпечні від страху, і нема бича Божого над ними.
9Iliaj domoj estas en paco, sen timo; Kaj la vergo de Dio ne estas sur ili.
10Бик їх заплоднює й не знемогає, корова їх починає й не скидає.
10Ilia bovo naskigas kaj ne estas forpuŝata; Ilia bovino gravediĝas kaj ne abortas.
11Стадом випускають вони малечу свою, й дїти їх скачуть.
11Siajn malgrandajn infanojn ili elirigas kiel ŝafaron, Kaj iliaj knaboj saltas.
12Висьпівують під бубон і цитру, та веселяться, граючи в сопілку;
12Ili ĝojkrias sub la sonoj de tamburino kaj harpo, Ili estas gajaj sub la sonoj de fluto.
13Вони проводять днї свої в щастю, й в хвилцї (без муки) сходять у глибину (земну).
13Ili pasigas siajn tagojn en bonstato, Kaj iras en Ŝeolon momente.
14А між тим вони говорять Богу: йди геть від нас, не хочемо знати доріг (законів) твоїх!
14Kaj tamen ili diras al Dio: Foriru de ni, Ni ne deziras koni Viajn vojojn;
15Хто такий Вседержитель, щоб нам йому служити? Що з того за користь, до його молитись?
15Kio estas la Plejpotenculo, ke ni servu al Li? Kaj kian utilon ni havos, se ni turnos nin al Li?
16Бачиш, щастє їх не з їх рук. — Та рада безбожних нехай буде далека від мене!
16Sed ne de ili dependas ilia bonstato; La pensmaniero de la malpiuloj estas malproksima de mi.
17Або може часто гасне у беззаконних сьвітич, і находить на них біда; чи часто дає він (Бог) на їх пай муки в гнїву свойму?
17Ĝis kiam? La lumilo de la malpiuloj estingiĝu, Kaj ilia pereo venu sur ilin; Suferojn Li partodonu al ili en Sia kolero.
18Вони ж повинні б бути, наче та солімка перед вітром, наче полова, гонена вихром!
18Ili estu kiel pajlero antaŭ vento, Kaj kiel grenventumaĵo, kiun forportas ventego.
19(Скажеш:) Бог держить дїтям його нещастє його. — (Нї,) Нехай він відплатить йому самому, щоб він те знав.
19Dio konservas lian malfeliĉon por liaj infanoj; Li repagu al li mem, ke li sciu;
20Нехай би його таки очі побачили горе своє, й нехай би він самий пив із гнїву Вседержителя.
20Liaj propraj okuloj vidu lian malfeliĉon, Kaj el la kolero de la Plejpotenculo li trinku.
21Бо й яка ж йому жура про дом свій після нього, як місяцїв його лїк закінчився?
21Ĉar kiom interesas lin lia domo post li, Kiam la nombro de liaj monatoj finiĝis?
22Але чи ж то нам Бога вчити мудростї, коли він судить і тих, що горі (в небі)?
22Ĉu oni povas instrui scion al Dio, Kiu juĝas ja plej altajn?
23Один умірає в повнотї сил своїх, в повному спокої та мирі;
23Unu mortas meze de sia abundeco, Tute trankvila kaj kontenta;
24Нутро його повне товщі, а костї в його, неначе напоєні шпігом.
24Lia brusto estas plena de lakto, Kaj liaj ostoj estas saturitaj de medolo.
25Другий же вмірає в гіркостї душі, не дознавши добра.
25Alia mortas kun animo suferanta, Kaj li ne ĝuis bonon.
26А таки вони вкупі лежати муть в землї, й черви покриють їх.
26Sed ambaŭ kune ili kuŝas en la tero, Kaj vermoj ilin kovras.
27Знаю я, які в вас думки та хитрощі, що проти мене сплїтаєте.
27Vidu, mi scias viajn pensojn, Kaj la argumentojn, kiujn vi malice kolektas kontraŭ mi;
28Ви скажете: Де дом князя, а де шатро, що в йому жили проступники?
28Vi diros: Kie estas la domo de la nobelo? Kaj kie estas la tendo, en kiu loĝis la malpiuloj?
29Хиба ж ви не питали в тих, що в дорозї бували, та й не знаєте їх постерігань?
29Sed demandu la vojaĝantojn, Kaj ne malatentu iliajn atestojn:
30Що в день біди лиходїй щаджен буває, а в день гнїву одводиться набік?
30En tago de malfeliĉo la malpiulo estas ŝirmata, En tago de kolero li estas metata flanken.
31Хто ж поставить йому перед очі путь його, й хто відплатить йому за те, що він коїв?
31Kiu montros antaŭ lia vizaĝo lian konduton? Kiu repagos al li, se li ion faris?
32Кладовище для його — глибокі гроби; за ним ійде товпа людей, а тим, що йдуть, провожаючи його, навперід його, нема й лїку.
32Kaj li estas akompanata al la tomboj, Kaj sur la tomba altaĵeto estas starigataj gardistoj.
33Як же се хочете ви розважити мене пустим? В вашій розвазї одна тільки лож.
33Dolĉaj estas por li la terbuloj de la valo, Kaj post li treniĝas ĉiuj homoj, Kaj sennombraj estas tiuj, kiuj iris antaŭ li.
no verse 34 in this text
34Kiel do vi volas konsoli min per vantaĵo, Kaj viaj respondoj enhavas nur malĝustaĵojn?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.