Йова 36
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1І провадив Еліуй річ дальше й говорив:
1Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:
2Зажди ще трохи; я покажу тобі, що маю ще дещо про Бога сказати.
2Atendu ankoraŭ iom; mi montros al vi, Ĉar mi havas ankoraŭ kion paroli pro Dio.
3Почну розслїди мої здалека й стану в оборонї справедливостї Творця мого.
3Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.
4Льжи бо певно нема в слові мойму; явлюсь тобі в повнотї знання мого.
4Ĉar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaŭ vi.
5Знай, Бог могучий, однакже не гордить сильним, що кріпкий серцем.
5Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malŝatas; Li estas potenca per la forto de la koro.
6Але він і не піддержує безбожників і дає придавленим, що їм належить.
6Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.
7Не одвертає очей він од людей правих, і на все саджає їх поруч із царями на престолї й приводить до поваги.
7Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun reĝoj sur trono Li sidigas ilin por ĉiam, Por ke ili estu altaj.
8Як же инші в кайданах і звязані повороззєм нужди —
8Kaj se ili estas ligitaj per ĉenoj, Malliberigitaj mizere per ŝnuroj,
9Він їх дїла їм покаже й гріхи їх превеликі;
9Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.
10Та відтулює їм ухо, щоб розуміли, й велить завернутись од їх ледачих учинків.
10Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.
11І, як послухають та стануть йому служити, то й провожати муть днї свої в щастї, і лїта свої в радощах;
11Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;
12Як же не послухають, — згинуть од (Божого) стрілу й визівнуть духа в слїпотї своїй.
12Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.
13Лукаві же — вони зрушують серцем своїм гнїв (Божий); вони й не кличуть до його, коли закує їх в кайдани;
13La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;
14Тим і мруть вони в молодощах, а життє їх із блудниками.
14Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malĉastuloj.
15Бідного ж він рятує з біди його, і в тїснотї відтулює ухо його.
15Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.
16Викликав би й тебе він з тїсноти на місце просторе, де нема притиску, й на столї твойму страва повна була б товщі.
16Ankaŭ vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon ĉe via tablo, plena de grasaĵoj.
17Да в тебе повно розсудів безбожних, а суд і присуд — укупі.
17Sed vi fariĝis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj juĝo tenas sin kune.
18О, нехай не вдарить тебе гнїв Божий карою! І найбільший викуп не спас би тебе.
18Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elaĉeto ne deklinu vin.
19Чи ж дасть бо він яку цїну твому багацтву? Нї, — анї золотові, анї нїякому скарбові.
19Ĉu Li atentos vian riĉecon? Ne, nek oron, nek forton aŭ potencon.
20О, не бажай тієї ночі, коли й народи з своїх місць зникають!
20Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.
21Остерегайсь, не нахиляйсь до безбожностї, яку ти волїєш, нїж тихо страдати.
21Gardu vin, ne kliniĝu al malpieco; Ĉar tion vi komencis pro la mizero.
22Глянь, Бог у силї величен, і де такий, як він, законодавець?
22Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?
23Хто йому вкаже дорогу його; хто скаже: Ти чиниш несправедливість?
23Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri: Vi agis maljuste?
24Памятай на те, щоб його дїла хвалити, що їх люде видять.
24Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.
25Всї бо люде можуть їх бачити; чоловік може їх і надалеки постерігати.
25Ĉiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.
26Ось, Бог великий й годї нам його поняти; лїт його нам не злїчити.
26Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.
27Краплями збірає він води, а вони силою виливаються дощем;
27Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili verŝiĝas pluve el la nebulo;
28Ринуть вони із хмар, і густо лиються на людей.
28Verŝiĝas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.
29А хто може зміркувати, як за далеко облаки сягають, або тріск у шатрі його?
29Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapiŝojn de Sia tendo,
30А ось, він обливає його сьвітлом своїм і покриває дно моря.
30Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.
31Звідси судить він народи, звідси дає багату поживу.
31Ĉar per ili Li juĝas la popolojn Kaj donas ankaŭ manĝaĵon abunde.
32В жменях держить блискавицю й приказує їй, кого вдарити.
32Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al ĝi aperi denove.
33Грім дає знати про неї, та й скот відчуває, що дїєсь.
33Antaŭdiras pri ĝi ĝia bruo, Kaj eĉ la brutaroj, kiam ĝi alproksimiĝas.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.