Job 36
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Addens quoque Eliu, hæc locutus est:
1Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:
2[Sustine me paululum, et indicabo tibi: adhuc enim habeo quod pro Deo loquar.
2Atendu ankoraŭ iom; mi montros al vi, Ĉar mi havas ankoraŭ kion paroli pro Dio.
3Repetam scientiam meam a principio, et operatorem meum probabo justum.
3Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.
4Vere enim absque mendacio sermones mei, et perfecta scientia probabitur tibi.
4Ĉar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaŭ vi.
5Deus potentes non abjicit, cum et ipse sit potens:
5Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malŝatas; Li estas potenca per la forto de la koro.
6sed non salvat impios, et judicium pauperibus tribuit.
6Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.
7Non auferet a justo oculos suos: et reges in solio collocat in perpetuum, et illi eriguntur.
7Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun reĝoj sur trono Li sidigas ilin por ĉiam, Por ke ili estu altaj.
8Et si fuerint in catenis, et vinciantur funibus paupertatis,
8Kaj se ili estas ligitaj per ĉenoj, Malliberigitaj mizere per ŝnuroj,
9indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerunt.
9Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.
10Revelabit quoque aurem eorum, ut corripiat: et loquetur, ut revertantur ab iniquitate.
10Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.
11Si audierint et observaverint, complebunt dies suos in bono, et annos suos in gloria:
11Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;
12si autem non audierint, transibunt per gladium, et consumentur in stultitia.
12Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.
13Simulatores et callidi provocant iram Dei, neque clamabunt cum vincti fuerint.
13La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;
14Morietur in tempestate anima eorum, et vita eorum inter effeminatos.
14Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malĉastuloj.
15Eripiet de angustia sua pauperem, et revelabit in tribulatione aurem ejus.
15Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.
16Igitur salvabit te de ore angusto latissime, et non habente fundamentum subter se: requies autem mensæ tuæ erit plena pinguedine.
16Ankaŭ vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon ĉe via tablo, plena de grasaĵoj.
17Causa tua quasi impii judicata est: causam judiciumque recipies.
17Sed vi fariĝis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj juĝo tenas sin kune.
18Non te ergo superet ira ut aliquem opprimas: nec multitudo donorum inclinet te.
18Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elaĉeto ne deklinu vin.
19Depone magnitudinem tuam absque tribulatione, et omnes robustos fortitudine.
19Ĉu Li atentos vian riĉecon? Ne, nek oron, nek forton aŭ potencon.
20Ne protrahas noctem, ut ascendant populi pro eis.
20Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.
21Cave ne declines ad iniquitatem: hanc enim cœpisti sequi post miseriam.
21Gardu vin, ne kliniĝu al malpieco; Ĉar tion vi komencis pro la mizero.
22Ecce Deus excelsus in fortitudine sua, et nullus ei similis in legislatoribus.
22Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?
23Quis poterit scrutari vias ejus? aut quis potest ei dicere: Operatus es iniquitatem?
23Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri: Vi agis maljuste?
24Memento quod ignores opus ejus, de quo cecinerunt viri.
24Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.
25Omnes homines vident eum: unusquisque intuetur procul.
25Ĉiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.
26Ecce Deus magnus vincens scientiam nostram: numerus annorum ejus inæstimabilis.
26Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.
27Qui aufert stillas pluviæ, et effundit imbres ad instar gurgitum,
27Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili verŝiĝas pluve el la nebulo;
28qui de nubibus fluunt quæ prætexunt cuncta desuper.
28Verŝiĝas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.
29Si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum,
29Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapiŝojn de Sia tendo,
30et fulgurare lumine suo desuper, cardines quoque maris operiet.
30Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.
31Per hæc enim judicat populos, et dat escas multis mortalibus.
31Ĉar per ili Li juĝas la popolojn Kaj donas ankaŭ manĝaĵon abunde.
32In manibus abscondit lucem, et præcepit ei ut rursus adveniat.
32Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al ĝi aperi denove.
33Annuntiat de ea amico suo, quod possessio ejus sit, et ad eam possit ascendere.]
33Antaŭdiras pri ĝi ĝia bruo, Kaj eĉ la brutaroj, kiam ĝi alproksimiĝas.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.