Job 27
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit:
1Kaj Ijob daŭrigis siajn sentencojn, kaj diris:
2[Vivit Deus, qui abstulit judicium meum, et Omnipotens, qui ad amaritudinem adduxit animam meam.
2Kiel vivas Dio, kiu rifuzis al mi miajn rajtojn, Kaj la Plejpotenculo, kiu afliktas mian animon:
3Quia donec superest halitus in me, et spiritus Dei in naribus meis,
3Tiel longe, kiel mia animo estas en mi Kaj la spiro de Dio en mia nazo,
4non loquentur labia mea iniquitatem, nec lingua mea meditabitur mendacium.
4Miaj lipoj ne eldiros malĝustaĵon, Kaj mia lango ne diros malveraĵon.
5Absit a me ut justos vos esse judicem: donec deficiam, non recedam ab innocentia mea.
5Malproksime estas de mi, Rigardi vin kiel pravajn; Ĝis mia morto mi ne ĉesos rigardi min kiel senkulpan.
6Justificationem meam, quam cœpi tenere, non deseram: neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea.
6Mian pravecon mi tenas forte, kaj mi ne ellasos ĝin; Dum mia tuta vivo mia koro ne faros al mi riproĉon pri tio.
7Sit ut impius, inimicus meus, et adversarius meus quasi iniquus.
7Mia malamiko estu rigardata kiel malvirtulo, Kaj mia kontraŭulo kiel malpiulo.
8Quæ est enim spes hypocritæ, si avare rapiat, et non liberet Deus animam ejus?
8Ĉar kio estas la espero de hipokritulo, Kiam Dio faras al li finon, elŝiras lian animon?
9Numquid Deus audiet clamorem ejus, cum venerit super eum angustia?
9Ĉu lian kriadon Dio aŭskultos, Kiam trafos lin malfeliĉo?
10aut poterit in Omnipotente delectari, et invocare Deum omni tempore?
10Ĉu li povas havi ĝuon de la Plejpotenculo, Voki al Dio en ĉiu tempo?
11Docebo vos per manum Dei quæ Omnipotens habeat, nec abscondam.
11Mi instruos vin pri la mano de Dio; Mi ne kaŝos antaŭ vi tion, kio estas ĉe la Plejpotenculo.
12Ecce vos omnes nostis: et quid sine causa vana loquimini?
12Jen vi ĉiuj mem vidis; Kial do vi parolas senenhavaĵon?
13Hæc est pars hominis impii apud Deum, et hæreditas violentorum, quam ob Omnipotente suscipient.
13Tia estas la sorto de malbona homo ĉe Dio, Kaj la parto, kiun tiranoj ricevas de la Plejpotenculo:
14Si multiplicati fuerint filii ejus, in gladio erunt, et nepotes ejus non saturabuntur pane:
14Se li havos multe da filoj, ili iros sub la glavon; Kaj lia devenantaro ne havos sate panon.
15qui reliqui fuerint ex eo sepelientur in interitu, et viduæ illius non plorabunt.
15Tiujn, kiuj restos ĉe li, enterigos la morto; Kaj liaj vidvinoj ne ploros.
16Si comportaverit quasi terram argentum, et sicut lutum præparaverit vestimenta:
16Se li kolektos arĝenton kiel polvon Kaj pretigos al si vestojn kiel argilon,
17præparabit quidem, sed justus vestietur illis, et argentum innocens dividet.
17Tiam li pretigos, sed justulo metos sur sin la vestojn, Kaj senkulpulo dividos la arĝenton.
18Ædificavit sicut tinea domum suam, et sicut custos fecit umbraculum.
18Li konstruas sian domon kiel tineo, Kaj kiel gardisto, kiu faras al si laŭbon.
19Dives, cum dormierit, nihil secum auferet: aperiet oculos suos, et nihil inveniet.
19Li kuŝiĝas riĉa, kaj nenion kunportas; Li malfermas la okulojn, kaj jam nenio ekzistas.
20Apprehendet eum quasi aqua inopia: nocte opprimet eum tempestas.
20Teruro superfalos lin kiel akvo; En la nokto forportos lin ventego.
21Tollet eum ventus urens, et auferet, et velut turbo rapiet eum de loco suo.
21Levos lin vento orienta, kaj foriros, Kaj forblovos lin de lia loko.
22Et mittet super eum, et non parcet: de manu ejus fugiens fugiet.
22Li tion ĵetos sur lin senkompate; De Lia mano li kuros kaj kuros.
23Stringet super eum manus suas, et sibilabit super illum, intuens locum ejus.]
23Oni kunfrapos pri li la manojn, Kaj oni fajfos pri li sur lia loko.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.