Job 39
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[Numquid nosti tempus partus ibicum in petris, vel parturientes cervas observasti?
1Ĉu vi scias la tempon, en kiu naskas la ibeksoj sur la rokoj? Ĉu vi observis la akuŝiĝon de la cervinoj?
2Dinumerasti menses conceptus earum, et scisti tempus partus earum?
2Ĉu vi kalkulis la monatojn de ilia gravedeco? Aŭ ĉu vi scias la tempon, kiam ili devas naski?
3Incurvantur ad fœtum, et pariunt, et rugitus emittunt.
3Ili fleksiĝas, elĵetas siajn idojn, Liberiĝas de siaj doloroj.
4Separantur filii earum, et pergunt ad pastum: egrediuntur, et non revertuntur ad eas.
4Iliaj infanoj fortiĝas, kreskas en libereco, Foriras, ke ne revenas al ili.
5Quis dimisit onagrum liberum, et vincula ejus quis solvit?
5Kiu donis liberecon al la sovaĝa azeno? Kaj kiu malligis ĝiajn ligilojn?
6cui dedi in solitudine domum, et tabernacula ejus in terra salsuginis.
6La dezerton Mi faris ĝia domo, Kaj stepon ĝia loĝejo;
7Contemnit multitudinem civitatis: clamorem exactoris non audit.
7Ĝi ridas pri la bruo de la urbo, La kriojn de pelanto ĝi ne aŭdas;
8Circumspicit montes pascuæ suæ, et virentia quæque perquirit.
8La produktaĵoj de la montoj estas ĝia manĝaĵo, Kaj ĝi serĉas ĉian verdaĵon.
9Numquid volet rhinoceros servire tibi, aut morabitur ad præsepe tuum?
9Ĉu bubalo volos servi al vi? Ĉu ĝi volos nokti ĉe via manĝujo?
10Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo, aut confringet glebas vallium post te?
10Ĉu vi povas alligi bubalon per ŝnuro al bedo? Ĉu ĝi erpos post vi valojn?
11Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine ejus, et derelinques ei labores tuos?
11Ĉu vi fidos ĝin pro ĝia granda forto? Kaj ĉu vi komisios al ĝi vian laboron?
12Numquid credes illi quod sementem reddat tibi, et aream tuam congreget?
12Ĉu vi havos konfidon al ĝi, ke ĝi reportos viajn semojn Kaj kolektos en vian grenejon?
13Penna struthionis similis est pennis herodii et accipitris.
13La flugilo de struto leviĝas gaje, Simile al la flugilo de cikonio kaj de akcipitro;
14Quando derelinquit ova sua in terra, tu forsitan in pulvere calefacies ea?
14Ĉar ĝi lasas sur la tero siajn ovojn Kaj varmigas ilin en la sablo;
15Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat.
15Ĝi forgesas, ke piedo povas ilin dispremi Kaj sovaĝa besto povas ilin disbati.
16Duratur ad filios suos, quasi non sint sui: frustra laboravit, nullo timore cogente.
16Ĝi estas kruela por siaj idoj, kvazaŭ ili ne estus ĝiaj; Ĝi ne zorgas pri tio, ke ĝia laboro estas vana;
17Privavit enim eam Deus sapientia, nec dedit illi intelligentiam.
17Ĉar Dio senigis ĝin je saĝo Kaj ne donis al ĝi prudenton.
18Cum tempus fuerit, in altum alas erigit: deridet equum et ascensorem ejus.
18Kiam ĝi leviĝas alten, Ĝi mokas ĉevalon kaj ĝian rajdanton.
19Numquid præbebis equo fortitudinem, aut circumdabis collo ejus hinnitum?
19Ĉu vi donas forton al la ĉevalo? Ĉu vi vestas ĝian kolon per kolharoj?
20Numquid suscitabis eum quasi locustas? gloria narium ejus terror.
20Ĉu vi povas saltigi ĝin kiel akrido? Terura estas la beleco de ĝia ronkado.
21Terram ungula fodit; exultat audacter: in occursum pergit armatis.
21Ĝi fosas en la valo kaj estas gaja pro forteco; Ĝi eliras kontraŭ armiton;
22Contemnit pavorem, nec cedit gladio.
22Ĝi ridas pri timo kaj ne senkuraĝiĝas, Kaj ne retiras sin de glavo.
23Super ipsum sonabit pharetra; vibrabit hasta et clypeus:
23Super ĝi sonoras la sagujo, Brilas lanco kaj ponardego.
24fervens et fremens sorbet terram, nec reputat tubæ sonare clangorem.
24Kun bruo kaj kolero ĝi glutas teron, Kaj ne povas stari trankvile ĉe sonado de trumpeto.
25Ubi audierit buccinam, dicit: Vah ! procul odoratur bellum: exhortationem ducum, et ululatum exercitus.
25Kiam eksonas la trumpeto, ĝi ekkrias: Ho, ho! Kaj de malproksime ĝi flarsentas la batalon, Kriadon de la kondukantoj, kaj bruon.
26Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter, expandens alas suas ad austrum?
26Ĉu pro via saĝo flugas la akcipitro Kaj etendas siajn flugilojn al sudo?
27Numquid ad præceptum tuum elevabitur aquila, et in arduis ponet nidum suum?
27Ĉu pro via ordono leviĝas la aglo Kaj faras alte sian neston?
28In petris manet, et in præruptis silicibus commoratur, atque inaccessis rupibus.
28Sur roko ĝi loĝas, Noktas sur dento de roko kaj de monta pinto.
29Inde contemplatur escam, et de longe oculi ejus prospiciunt.
29De tie ĝi elrigardas por si manĝaĵon; Malproksime vidas ĝiaj okuloj.
30Pulli ejus lambent sanguinem: et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.]
30Ĝiaj idoj trinkas sangon; Kaj kie estas mortigitoj, tie ĝi estas.
31Et adjecit Dominus, et locutus est ad Job:
no verse 31 in this text
32[Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit? utique qui arguit Deum, debet respondere ei.]
no verse 32 in this text
33Respondens autem Job Domino, dixit:
no verse 33 in this text
34[Qui leviter locutus sum, respondere quid possum? manum meam ponam super os meum.
no verse 34 in this text
35Unum locutus sum, quod utinam non dixissem: et alterum, quibus ultra non addam.]
no verse 35 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.