Jób 39
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Víš-li, kterého času rodí kamsíkové, a laň ku porodu pracující spatřil-lis?
1Ĉu vi scias la tempon, en kiu naskas la ibeksoj sur la rokoj? Ĉu vi observis la akuŝiĝon de la cervinoj?
2Máš-li v počtu měsíce, kteréž vyplňují? Znáš-li, pravím, čas porodu jejich?
2Ĉu vi kalkulis la monatojn de ilia gravedeco? Aŭ ĉu vi scias la tempon, kiam ili devas naski?
3Jak se kladou, plod svůj utiskají, a s bolestí ho pozbývají?
3Ili fleksiĝas, elĵetas siajn idojn, Liberiĝas de siaj doloroj.
4Jak se zmocňují mladí jejich, i odchovávají picí polní, a vycházejíce, nenavracují se k nim?
4Iliaj infanoj fortiĝas, kreskas en libereco, Foriras, ke ne revenas al ili.
5Kdo propustil zvěř, aby byla svobodná? A řemení divokého osla kdo rozvázal?
5Kiu donis liberecon al la sovaĝa azeno? Kaj kiu malligis ĝiajn ligilojn?
6Jemuž jsem dal pustinu místo domu jeho, a místo příbytku jeho zemi slatinnou.
6La dezerton Mi faris ĝia domo, Kaj stepon ĝia loĝejo;
7Posmívá se hluku městskému, a na křikání toho, kdož by jej honil, nic nedbá.
7Ĝi ridas pri la bruo de la urbo, La kriojn de pelanto ĝi ne aŭdas;
8To, což nachází v horách, jest pastva jeho; nebo toliko zeliny hledá.
8La produktaĵoj de la montoj estas ĝia manĝaĵo, Kaj ĝi serĉas ĉian verdaĵon.
9Svolí-liž jednorožec, aby tobě sloužil, a u jeslí tvých aby nocoval?
9Ĉu bubalo volos servi al vi? Ĉu ĝi volos nokti ĉe via manĝujo?
10Připřáhneš-liž provazem jednorožce k orání? Bude-liž vláčeti brázdy za tebou?
10Ĉu vi povas alligi bubalon per ŝnuro al bedo? Ĉu ĝi erpos post vi valojn?
11Zdaž se na něj ubezpečíš, proto že jest veliká síla jeho, a poručíš jemu svou práci?
11Ĉu vi fidos ĝin pro ĝia granda forto? Kaj ĉu vi komisios al ĝi vian laboron?
12Zdaž se jemu dověříš, že sveze semeno tvé, a na humno tvé shromáždí?
12Ĉu vi havos konfidon al ĝi, ke ĝi reportos viajn semojn Kaj kolektos en vian grenejon?
13Ty-lis dal pávům křídlo pěkné, aneb péro čápu neb pstrosu?
13La flugilo de struto leviĝas gaje, Simile al la flugilo de cikonio kaj de akcipitro;
14A že opouští na zemi vejce svá, ačkoli je v prachu osedí,
14Ĉar ĝi lasas sur la tero siajn ovojn Kaj varmigas ilin en la sablo;
15Nic nemysle, že by je noha potlačiti, aneb zvěř polní pošlapati mohla?
15Ĝi forgesas, ke piedo povas ilin dispremi Kaj sovaĝa besto povas ilin disbati.
16Tak se zatvrzuje k mladým svým, jako by jich neměl; jako by neužitečná byla práce jeho, tak jest bez starosti.
16Ĝi estas kruela por siaj idoj, kvazaŭ ili ne estus ĝiaj; Ĝi ne zorgas pri tio, ke ĝia laboro estas vana;
17Nebo nedal jemu Bůh moudrosti, aniž mu udělil rozumnosti.
17Ĉar Dio senigis ĝin je saĝo Kaj ne donis al ĝi prudenton.
18Èasem svým zhůru se vznášeje, posmívá se koni i jezdci jeho.
18Kiam ĝi leviĝas alten, Ĝi mokas ĉevalon kaj ĝian rajdanton.
19Zdaž ty dáti můžeš koni sílu? Ty-li ozdobíš šíji jeho řehtáním?
19Ĉu vi donas forton al la ĉevalo? Ĉu vi vestas ĝian kolon per kolharoj?
20Zdali jej zastrašíš jako kobylku? Anobrž frkání chřípí jeho strašlivé jest.
20Ĉu vi povas saltigi ĝin kiel akrido? Terura estas la beleco de ĝia ronkado.
21Kopá důl, a pléše v síle své, vycházeje vstříc i zbroji.
21Ĝi fosas en la valo kaj estas gaja pro forteco; Ĝi eliras kontraŭ armiton;
22Směje se strachu, aniž se leká, aniž ustupuje zpátkem před ostrostí meče,
22Ĝi ridas pri timo kaj ne senkuraĝiĝas, Kaj ne retiras sin de glavo.
23Ač i toul na něm chřestí, a blyští se dřevce a kopí.
23Super ĝi sonoras la sagujo, Brilas lanco kaj ponardego.
24S hřmotem a s hněvem kopá zemi, aniž pokojně stojí k zvuku trouby.
24Kun bruo kaj kolero ĝi glutas teron, Kaj ne povas stari trankvile ĉe sonado de trumpeto.
25Anobrž k zvuku trouby řehce, a zdaleka cítí boj, hluk knížat a prokřikování.
25Kiam eksonas la trumpeto, ĝi ekkrias: Ho, ho! Kaj de malproksime ĝi flarsentas la batalon, Kriadon de la kondukantoj, kaj bruon.
26Zdali podlé rozumu tvého létá jestřáb, roztahuje křídla svá na poledne?
26Ĉu pro via saĝo flugas la akcipitro Kaj etendas siajn flugilojn al sudo?
27Zdali k rozkazu tvému zhůru se vznáší orlice, a vysoko se hnízdí?
27Ĉu pro via ordono leviĝas la aglo Kaj faras alte sian neston?
28Na skále přebývá, přebývá na špičaté skále jako na hradě,
28Sur roko ĝi loĝas, Noktas sur dento de roko kaj de monta pinto.
29Odkudž hledá pokrmu, kterýž z daleka očima svýma spatřuje.
29De tie ĝi elrigardas por si manĝaĵon; Malproksime vidas ĝiaj okuloj.
30Ano i mladí její střebí krev, a kde těla mrtvá, tu i ona jest.
30Ĝiaj idoj trinkas sangon; Kaj kie estas mortigitoj, tie ĝi estas.
31A tak odpovídaje Hospodin Jobovi, řekl:
no verse 31 in this text
32Zdali hádající se s Všemohoucím obviní jej? Kdo chce viniti Boha, nechť odpoví na to.
no verse 32 in this text
33Tehdy odpověděl Job Hospodinu a řekl:
no verse 33 in this text
34Aj, chaternýť jsem, což bych odpovídal tobě? Ruku svou kladu na ústa svá.
no verse 34 in this text
35Jednou jsem mluvil, ale nebudu již odmlouvati, nýbrž i podruhé, ale nebudu více přidávati.
no verse 35 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.