Hiob 39
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Weißt du die Zeit, wann die Gemsen auf den Felsen gebären? oder hast du gemerkt, wann die Hinden schwanger gehen?
1Ĉu vi scias la tempon, en kiu naskas la ibeksoj sur la rokoj? Ĉu vi observis la akuŝiĝon de la cervinoj?
2Hast du gezählt ihre Monden, wann sie voll werden? oder weißt du die Zeit, wann sie gebären?
2Ĉu vi kalkulis la monatojn de ilia gravedeco? Aŭ ĉu vi scias la tempon, kiam ili devas naski?
3Sie beugen sich, lassen los ihre Jungen und werden los ihre Wehen.
3Ili fleksiĝas, elĵetas siajn idojn, Liberiĝas de siaj doloroj.
4Ihre Jungen werden feist und groß im Freien und gehen aus und kommen nicht wieder zu ihnen.
4Iliaj infanoj fortiĝas, kreskas en libereco, Foriras, ke ne revenas al ili.
5Wer hat den Wildesel so frei lassen gehen, wer hat die Bande des Flüchtigen gelöst,
5Kiu donis liberecon al la sovaĝa azeno? Kaj kiu malligis ĝiajn ligilojn?
6dem ich die Einöde zum Hause gegeben habe und die Wüste zur Wohnung?
6La dezerton Mi faris ĝia domo, Kaj stepon ĝia loĝejo;
7Er verlacht das Getümmel der Stadt; das Pochen des Treibers hört er nicht.
7Ĝi ridas pri la bruo de la urbo, La kriojn de pelanto ĝi ne aŭdas;
8Er schaut nach den Bergen, da seine Weide ist, und sucht, wo es grün ist.
8La produktaĵoj de la montoj estas ĝia manĝaĵo, Kaj ĝi serĉas ĉian verdaĵon.
9Meinst du das Einhorn werde dir dienen und werde bleiben an deiner Krippe?
9Ĉu bubalo volos servi al vi? Ĉu ĝi volos nokti ĉe via manĝujo?
10Kannst du ihm dein Seil anknüpfen, die Furchen zu machen, daß es hinter dir brache in Tälern?
10Ĉu vi povas alligi bubalon per ŝnuro al bedo? Ĉu ĝi erpos post vi valojn?
11Magst du dich auf das Tier verlassen, daß es so stark ist, und wirst es dir lassen arbeiten?
11Ĉu vi fidos ĝin pro ĝia granda forto? Kaj ĉu vi komisios al ĝi vian laboron?
12Magst du ihm trauen, daß es deinen Samen dir wiederbringe und in deine Scheune sammle?
12Ĉu vi havos konfidon al ĝi, ke ĝi reportos viajn semojn Kaj kolektos en vian grenejon?
13Der Fittich des Straußes hebt sich fröhlich. Dem frommen Storch gleicht er an Flügeln und Federn.
13La flugilo de struto leviĝas gaje, Simile al la flugilo de cikonio kaj de akcipitro;
14Doch läßt er seine Eier auf der Erde und läßt sie die heiße Erde ausbrüten.
14Ĉar ĝi lasas sur la tero siajn ovojn Kaj varmigas ilin en la sablo;
15Er vergißt, daß sie möchten zertreten werden und ein wildes Tier sie zerbreche.
15Ĝi forgesas, ke piedo povas ilin dispremi Kaj sovaĝa besto povas ilin disbati.
16Er wird so hart gegen seine Jungen, als wären sie nicht sein, achtet's nicht, daß er umsonst arbeitet.
16Ĝi estas kruela por siaj idoj, kvazaŭ ili ne estus ĝiaj; Ĝi ne zorgas pri tio, ke ĝia laboro estas vana;
17Denn Gott hat ihm die Weisheit genommen und hat ihm keinen Verstand zugeteilt.
17Ĉar Dio senigis ĝin je saĝo Kaj ne donis al ĝi prudenton.
18Zu der Zeit, da er hoch auffährt, verlacht er beide, Roß und Mann.
18Kiam ĝi leviĝas alten, Ĝi mokas ĉevalon kaj ĝian rajdanton.
19Kannst du dem Roß Kräfte geben oder seinen Hals zieren mit seiner Mähne?
19Ĉu vi donas forton al la ĉevalo? Ĉu vi vestas ĝian kolon per kolharoj?
20Läßt du es aufspringen wie die Heuschrecken? Schrecklich ist sein prächtiges Schnauben.
20Ĉu vi povas saltigi ĝin kiel akrido? Terura estas la beleco de ĝia ronkado.
21Es stampft auf den Boden und ist freudig mit Kraft und zieht aus, den Geharnischten entgegen.
21Ĝi fosas en la valo kaj estas gaja pro forteco; Ĝi eliras kontraŭ armiton;
22Es spottet der Furcht und erschrickt nicht und flieht vor dem Schwert nicht,
22Ĝi ridas pri timo kaj ne senkuraĝiĝas, Kaj ne retiras sin de glavo.
23wenngleich über ihm klingt der Köcher und glänzen beide, Spieß und Lanze.
23Super ĝi sonoras la sagujo, Brilas lanco kaj ponardego.
24Es zittert und tobt und scharrt in die Erde und läßt sich nicht halten bei der Drommete Hall.
24Kun bruo kaj kolero ĝi glutas teron, Kaj ne povas stari trankvile ĉe sonado de trumpeto.
25So oft die Drommete klingt, spricht es: Hui! und wittert den Streit von ferne, das Schreien der Fürsten und Jauchzen.
25Kiam eksonas la trumpeto, ĝi ekkrias: Ho, ho! Kaj de malproksime ĝi flarsentas la batalon, Kriadon de la kondukantoj, kaj bruon.
26Fliegt der Habicht durch deinen Verstand und breitet seine Flügel gegen Mittag?
26Ĉu pro via saĝo flugas la akcipitro Kaj etendas siajn flugilojn al sudo?
27Fliegt der Adler auf deinen Befehl so hoch, daß er sein Nest in der Höhe macht?
27Ĉu pro via ordono leviĝas la aglo Kaj faras alte sian neston?
28In den Felsen wohnt er und bleibt auf den Zacken der Felsen und auf Berghöhen.
28Sur roko ĝi loĝas, Noktas sur dento de roko kaj de monta pinto.
29Von dort schaut er nach der Speise, und seine Augen sehen ferne.
29De tie ĝi elrigardas por si manĝaĵon; Malproksime vidas ĝiaj okuloj.
30Seine Jungen saufen Blut, und wo Erschlagene liegen, da ist er.
30Ĝiaj idoj trinkas sangon; Kaj kie estas mortigitoj, tie ĝi estas.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.