Hiob 39
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Bible Mutal (Kosraean)
1Weißt du die Zeit, wann die Gemsen auf den Felsen gebären? oder hast du gemerkt, wann die Hinden schwanger gehen?
1Ku kom etu ke pacl nani lemnak fineol uh ac isusla? Kom nu liye ke deer lemnak uh isus uh?
2Hast du gezählt ihre Monden, wann sie voll werden? oder weißt du die Zeit, wann sie gebären?
2Kom etu lah eltal ac pitutu malem ekasr elos fah isusla? Ac kom etu pacl in isus lalos uh?
3Sie beugen sich, lassen los ihre Jungen und werden los ihre Wehen.
3Kom etu ke pacl elos ac kuruweni Ac oswela natu natulos uh nu faclu?
4Ihre Jungen werden feist und groß im Freien und gehen aus und kommen nicht wieder zu ihnen.
4Natu natulos uh ac kapak ac arulana fokokoi inima uh; Elos ac som ac tia sifil foloko.
5Wer hat den Wildesel so frei lassen gehen, wer hat die Bande des Flüchtigen gelöst,
5“Su ikasla donkey lemnak uh? Su fuhlela eltal in forfor sukosok?
6dem ich die Einöde zum Hause gegeben habe und die Wüste zur Wohnung?
6Nga sang acn mwesis uh tuh in acn in muta lalos, Ac lela elos in muta yen wangin mwet muta we, ac wangin mah ku in kapak we.
7Er verlacht das Getümmel der Stadt; das Pochen des Treibers hört er nicht.
7Elos muta yen loes liki oraru lun siti uh, Ac wangin mwet ku in akmunayalosla ac sap elos in orekma.
8Er schaut nach den Bergen, da seine Weide ist, und sucht, wo es grün ist.
8Fineol uh pa acn mahsrik ma elos mongo we, Ac suk ma folfolsra elos in kang.
9Meinst du das Einhorn werde dir dienen und werde bleiben an deiner Krippe?
9“Ya soko cow lemnak ac ku in orekma lom? Ku el ac lungse motul in lohm sin kosro nutum uh?
10Kannst du ihm dein Seil anknüpfen, die Furchen zu machen, daß es hinter dir brache in Tälern?
10Ku kom ku in kapriya soko ke sucl ac oru elan pikin ima lom uh? Ku oru elan amakin mwe kulkul inima lom uh?
11Magst du dich auf das Tier verlassen, daß es so stark ist, und wirst es dir lassen arbeiten?
11Kom ku in lulalfongi ke fokoko lun manol, Ac finsrak mu elan oru orekma toasr lom uh?
12Magst du ihm trauen, daß es deinen Samen dir wiederbringe und in deine Scheune sammle?
12Ya kom lulalfongi elan usani fokin ima ma kom kosrani uh Ac orani wheat uh nu ke acn in kulkul wheat lom uh?
13Der Fittich des Straußes hebt sich fröhlich. Dem frommen Storch gleicht er an Flügeln und Federn.
13“Posohksok lulap lun ostrich finne pisrpisr ke pikpik uh, Tuh ostrich uh tia ku in sohk oana stork uh.
14Doch läßt er seine Eier auf der Erde und läßt sie die heiße Erde ausbrüten.
14Ostrich uh filiya atro natulos ah fin fohk uh, Fusrfusr lun fohk uh in mau ku in fisrik atro uh.
15Er vergißt, daß sie möchten zertreten werden und ein wildes Tier sie zerbreche.
15El tia nunku lah nia se ku in longya, Ku kosro lemnak ac fukulya.
16Er wird so hart gegen seine Jungen, als wären sie nicht sein, achtet's nicht, daß er umsonst arbeitet.
16El oru oana in tia ma natul pa atro uh. El tia nunku lah ac wangin sripen kemkatu lal uh.
17Denn Gott hat ihm die Weisheit genommen und hat ihm keinen Verstand zugeteilt.
17Nga pa tuh oru elan lalfon, Ac tia sang etauk nu sel uh.
18Zu der Zeit, da er hoch auffährt, verlacht er beide, Roß und Mann.
18Tusruktu el fin mukuiyak elan kasrusr El ac isrun na soko horse ac mwet ma kasrusr fac uh.
19Kannst du dem Roß Kräfte geben oder seinen Hals zieren mit seiner Mähne?
19“Job, ku kom pa oru horse uh in fokoko, Ac sang unac fin kwawalos in srosro uh?
20Läßt du es aufspringen wie die Heuschrecken? Schrecklich ist sein prächtiges Schnauben.
20Ku kom pa oru elos in sro oana locust uh, Ac aksangengye mwet uh ke mongin fwaclos uh?
21Es stampft auf den Boden und ist freudig mit Kraft und zieht aus, den Geharnischten entgegen.
21Elos ac rarala ac kihling infohk infahlfal uh; Elos ac yuyang nu ke mweun ke kuiyalos nufon.
22Es spottet der Furcht und erschrickt nicht und flieht vor dem Schwert nicht,
22Elos tia etu sangeng, Ac wangin cutlass ku in oru elos in foloki.
23wenngleich über ihm klingt der Köcher und glänzen beide, Spieß und Lanze.
23Kufwen mweun ma mwet kasrusr faclos uh us Ac erarrar ac saromrom ke kalmen faht uh.
24Es zittert und tobt und scharrt in die Erde und läßt sich nicht halten bei der Drommete Hall.
24Elos ac rarak ke tufal uh, ac sroak kasrusr nu meet. Pacl mwe ukuk uh kasla, elos tia ku in oakwuki.
25So oft die Drommete klingt, spricht es: Hui! und wittert den Streit von ferne, das Schreien der Fürsten und Jauchzen.
25Pacl nukewa mwe ukuk uh ac kas uh elos ac ngorla; Elos ku in ngokak mweun uh meet liki elos apkuranyang nu kac, Ac elos lohng pusren sapsap lun mwet kol lun mwet mweun uh.
26Fliegt der Habicht durch deinen Verstand und breitet seine Flügel gegen Mittag?
26“Ya won hawk uh lutlut sohksok sum Ke el ac asroelik posohksok lal nu eir uh?
27Fliegt der Adler auf deinen Befehl so hoch, daß er sein Nest in der Höhe macht?
27Ku eagle uh soano sapsap lom Tuh elan orala ahng lal uh yen fulat fineol uh?
28In den Felsen wohnt er und bleibt auf den Zacken der Felsen und auf Berghöhen.
28El ac orala acn in muta lal uh fin eot ma oan yen fulat oemeet fineol uh, Ac oru acn tohktok fineol uh in nien wikla ku lal.
29Von dort schaut er nach der Speise, und seine Augen sehen ferne.
29El ac muta we ac ngetnget liye acn loes ac acn apkuran, In konauk ma elan uniya ac kang.
30Seine Jungen saufen Blut, und wo Erschlagene liegen, da ist er.
30Eagle uh ac toeni raunela monin ma misa, Ac eagle fusr uh ac nim srah kac uh.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.