Hiob
Chapter 32
Lutherbibel 1912
vs Bible Mutal (Kosra…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Hiob 32

Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Bible Mutal (Kosraean)
1Da hörten die drei Männer auf, Hiob zu antworten, weil er sich für gerecht hielt.
1Ke sripen Job el tu na ku in nunku mu wangin ma koluk lal, oru mwet tolu ah tui ac tila srike in topkol.
2Aber Elihu, der Sohn Baracheels von Bus, des Geschlechts Rams, ward zornig über Hiob, daß er seine Seele gerechter hielt denn Gott.
2Tusruktu Elihu, sie mwet su tu apkuran nu yoroltal, el koflana kutongya kasrkusrak lal, mweyen Job el sifacna pangon mu el wo ac el sis koluk uh nu sin God. (Elihu el wen natul Barakel, sie sin mwet in sruf lal Buz, ac el ma in sou lun Ram.)
3Auch ward er zornig über seine drei Freunde, daß sie keine Antwort fanden und doch Hiob verdammten.
3El oayapa kasrkusrak sin mwet kawuk tolu lal Job, mweyen wanginna ma eltal ku in sang topkol Job, oru oana in tuh sutuu sin God.
4Denn Elihu hatte geharrt, bis daß sie mit Hiob geredet hatten, weil sie älter waren als er.
4Na ke sripen Elihu pa fusr emeet sin mwet ma tu in acn sac, oru el soano nwe ke na mwet nukewa tari ke sramsram uh.
5Darum, da er sah, daß keine Antwort war im Munde der drei Männer, ward er zornig.
5Ke el liye lah mwet tolu ah tia ku in topkol Job, el arulana kasrkusrakak,
6Und so antwortete Elihu, der Sohn Baracheels von Bus, und sprach: Ich bin jung, ihr aber seid alt; darum habe ich mich gescheut und gefürchtet, mein Wissen euch kundzutun.
6ac mutawauk in kaskas. Pa inge kas lal: “Nga fusr, ac komtal matu, Oru nga tuh sangeng in fahk nunak luk uh.
7Ich dachte: Laß das Alter reden, und die Menge der Jahre laß Weisheit beweisen.
7Nga sifacna fahk mu fal komtal in tukeni asramsrami, Ac fahk nunak lalmwetmet lomtal an, lah komtal pa matu.
8Aber der Geist ist in den Leuten und der Odem des Allmächtigen, der sie verständig macht.
8Tusruktu Ngun lun God Kulana Pa ac tuku nu sin mwet uh ac sang lalmwetmet nu selos.
9Die Großen sind nicht immer die Weisesten, und die Alten verstehen nicht das Recht.
9Tia matwen mwet uh pa oru elos in lalmwetmet, Ku kasrelos in etu ma pwaye.
10Darum will ich auch reden; höre mir zu. Ich will mein Wissen auch kundtun.
10Ke ma inge, nga ke komtal in lohngyu, Ac lela ngan fahk nu sumtal ma nga nunku uh.
11Siehe, ich habe geharrt auf das, was ihr geredet habt; ich habe aufgemerkt auf eure Einsicht, bis ihr träfet die rechte Rede,
11“Nga tuh mislana ac porongo ke komtal sramsram, Oayapa nga tupan ke komtal sukok kas lalmwetmet komtal in orekmakin.
12und ich habe achtgehabt auf euch. Aber siehe, da ist keiner unter euch, der Hiob zurechtweise oder seiner Rede antworte.
12Ke nga lohang nu kac ah, nga konauk lah komtal munasla sel; Komtal tiana aksutueyela ma Job el fahk ah.
13Sagt nur nicht: “Wir haben Weisheit getroffen; Gott muß ihn schlagen, kein Mensch.”
13Efu ku komtal ku in fahk mu komtal konauk lalmwetmet? Enenuyuk God Elan topkol Job, mweyen komtal tuh koflana topkolla.
14Gegen mich hat er seine Worte nicht gerichtet, und mit euren Reden will ich ihm nicht antworten.
14Job el tuh kaskas nu sumtal, ac tia nu sik, Tusruktu nga tiana ku in topkol oana ke komtal oru ah.
15Ach! sie sind verzagt, können nicht mehr antworten; sie können nicht mehr reden.
15“Job, wanginla ma eltal ku in fahk; Wanginna ma eltal ku in sang topuk kom.
16Weil ich denn geharrt habe, und sie konnten nicht reden (denn sie stehen still und antworten nicht mehr),
16Mea, nga ac srakna tupan ke eltal misla tila sramsram uh? Eltal tu na ac wanginla ma eltal ku in sifilpa fahk.
17will ich auch mein Teil antworten und will mein Wissen kundtun.
17Mo. Nga ac sot top luk sifacna nu sum, Ac fahkot ma nga nunku uh.
18Denn ich bin der Reden so voll, daß mich der Odem in meinem Innern ängstet.
18Nga arulana elyala ngan tari sramsram; Nga kofla kutongya kas luk uh.
19Siehe, mein Inneres ist wie der Most, der zugestopft ist, der die neuen Schläuche zerreißt.
19Nga fin tia eis pacl luk in sramsram, Nga ac fokelik oana sie pak in neinyuk wain ma sessesla ke wain sasu.
20Ich muß reden, daß ich mir Luft mache; ich muß meine Lippen auftun und antworten.
20Nga kofla muteng; enenu na nga in kaskas.
21Ich will niemands Person ansehen und will keinem Menschen schmeicheln.
21Nga ac fah tia wiwi mwet ke alein se inge; Nga ac tia yukin sie.
22Denn ich weiß nicht zu schmeicheln; leicht würde mich sonst mein Schöpfer dahinraffen.
22Nga tia wi yukin mwet, Ac nga fin oru, God El ac sa na in kaiyu.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.