Hiob 11
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Da antwortete Zophar von Naema und sprach:
1Kaj ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:
2Wenn einer lang geredet, muß er nicht auch hören? Muß denn ein Schwätzer immer recht haben?
2Ĉu kontraŭ multe da vortoj oni ne povas doni respondon? Kaj ĉu tiu, kiu multe parolas, estas prava?
3Müssen die Leute zu deinem eitlen Geschwätz schweigen, daß du spottest und niemand dich beschäme?
3Ĉu via senenhava parolado devas silentigi la homojn, Por ke vi mokinsultu kaj neniu vin hontigu?
4Du sprichst: Meine Rede ist rein, und lauter bin ich vor deinen Augen.
4Vi diras: Mia opinio estas ĝusta, Kaj mi estas pura antaŭ Viaj okuloj.
5Ach, daß Gott mit dir redete und täte seine Lippen auf
5Sed ho, se Dio ekparolus, Kaj malfermus antaŭ vi Siajn lipojn,
6und zeigte dir die heimliche Weisheit! Denn er hätte noch wohl mehr an dir zu tun, auf daß du wissest, daß er deiner Sünden nicht aller gedenkt.
6Kaj malkaŝus antaŭ vi la sekretojn de la saĝo, Kiu havas multoblan forton! Sciu, ke ne ĉiujn viajn pekojn Dio rememoras.
7Meinst du, daß du wissest, was Gott weiß, und wollest es so vollkommen treffen wie der Allmächtige?
7Ĉu vi povas eltrovi la esencon de Dio? Ĉu vi povas plene kompreni la perfektecon de la Plejpotenculo?
8Es ist höher denn der Himmel; was willst du tun? tiefer denn die Hölle; was kannst du wissen?
8Tio estas pli alta ol la ĉielo; Kion vi povas fari? Tio estas pli profunda ol Ŝeol; Kion vi povas ekscii?
9länger denn die Erde und breiter denn das Meer.
9Pli longa ol la tero estas ĝia mezuro, Kaj pli larĝa ol la maro.
10So er daherfährt und gefangen legt und Gericht hält, wer will's ihm wehren?
10Se Li preteriros, kaj fermos, kaj faros juĝon, Tiam kiu repuŝos Lin?
11Denn er kennt die losen Leute, er sieht die Untugend, und sollte es nicht merken?
11Ĉar Li konas la homojn malvirtajn; Li vidas la malbonagojn, kiujn oni ne rimarkas.
12Ein unnützer Mann bläht sich, und ein geborener Mensch will sein wie ein junges Wild.
12Eĉ vanta homo devas kompreni, Eĉ homo, kiu naskiĝis sovaĝulo.
13Wenn du dein Herz richtetest und deine Hände zu ihm ausbreitetest;
13Se vi aranĝas vian koron Kaj etendas al Li viajn manojn;
14wenn du die Untugend, die in deiner Hand ist, fern von dir tätest, daß in deiner Hütte kein Unrecht bliebe:
14Se vi forigas la malvirton, kiu estas en via mano, Kaj vi ne permesos al malbonaĵoj resti en via tendo:
15so möchtest du dein Antlitz aufheben ohne Tadel und würdest fest sein und dich nicht fürchten.
15Tiam vi povos levi vian vizaĝon sen difekto; Vi estos firma kaj ne timos.
16Dann würdest du der Mühsal vergessen und so wenig gedenken als des Wassers, das vorübergeht;
16Tiam vi forgesos mizeron; Vi rememoros ĝin kiel forfluintan akvon.
17und die Zeit deines Lebens würde aufgehen wie der Mittag, und das Finstere würde ein lichter Morgen werden;
17Kaj via vivo leviĝos pli hele ol la tagmezo, La mallumo fariĝos kiel mateno.
18und dürftest dich dessen trösten, daß Hoffnung da sei; würdest dich umsehen und in Sicherheit schlafen legen;
18Kaj vi estos trankvila, ĉar ekzistas espero; Vi rigardos ĉirkaŭen, kaj iros dormi en sendanĝereco.
19würdest ruhen, und niemand würde dich aufschrecken; und viele würden vor dir flehen.
19Vi kuŝos, kaj neniu vin timigos; Kaj multaj serĉos vian favoron.
20Aber die Augen der Gottlosen werden verschmachten, und sie werden nicht entrinnen können; denn Hoffnung wird ihrer Seele fehlen.
20Sed la okuloj de malpiuloj konsumiĝos, Pereos por ili la rifuĝo, Kaj ilia espero elspiros sian vivon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.