Йова 11
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1І промовив Зофар із Нааму й сказав:
1Kaj ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:
2Чи вже ж на безлїч слів не треба давати одвіту? Чи вже ж говорун мусить бути праведний?
2Ĉu kontraŭ multe da vortoj oni ne povas doni respondon? Kaj ĉu tiu, kiu multe parolas, estas prava?
3Нїби твоє пусте базїканнє заставить людей мовчати, щоб ти на глум підіймав, а не було кому тебе пристидати?
3Ĉu via senenhava parolado devas silentigi la homojn, Por ke vi mokinsultu kaj neniu vin hontigu?
4Ти говорив: Я суджу право, й чист я в тебе перед очима.
4Vi diras: Mia opinio estas ĝusta, Kaj mi estas pura antaŭ Viaj okuloj.
5А коли б так Бог схотїв промовити, й отворив уста свої до тебе,
5Sed ho, se Dio ekparolus, Kaj malfermus antaŭ vi Siajn lipojn,
6Та показав тобі тайни премудростї, й що тобі вдвоє більше належало б терпіти! Тим то знай, що Бог дещо з проступків твоїх подав у непамять.
6Kaj malkaŝus antaŭ vi la sekretojn de la saĝo, Kiu havas multoblan forton! Sciu, ke ne ĉiujn viajn pekojn Dio rememoras.
7Чи то ж ти зможеш умом ізбагнути Бога? Чи зможеш Вседержителя (путь) до конця прослїдити?
7Ĉu vi povas eltrovi la esencon de Dio? Ĉu vi povas plene kompreni la perfektecon de la Plejpotenculo?
8Та ж він висший небес, — що ж ти вдїяти зможеш? глибше він всїх безодень, — що можеш зрозуміти?
8Tio estas pli alta ol la ĉielo; Kion vi povas fari? Tio estas pli profunda ol Ŝeol; Kion vi povas ekscii?
9Міра його довша нїж земля, ширша над моря.
9Pli longa ol la tero estas ĝia mezuro, Kaj pli larĝa ol la maro.
10Вхопить кого й закує в окови та поставить на суд, хто відверне його?
10Se Li preteriros, kaj fermos, kaj faros juĝon, Tiam kiu repuŝos Lin?
11Бо він знає людей лицемірних, і бачить проступок, — та й чи ж не зверне на його уваги?
11Ĉar Li konas la homojn malvirtajn; Li vidas la malbonagojn, kiujn oni ne rimarkas.
12Та пустоголовий чоловік мудрує, хоч людина родиться так, як осля дике.
12Eĉ vanta homo devas kompreni, Eĉ homo, kiu naskiĝis sovaĝulo.
13Але коли ти очистиш серце твоє й простягнеш ід йому руки твої,
13Se vi aranĝas vian koron Kaj etendas al Li viajn manojn;
14І коли нечисть на руцї в тебе, а ти відкинеш її, й не дозволиш, щоб проступок пробував у шатрі твойму,
14Se vi forigas la malvirton, kiu estas en via mano, Kaj vi ne permesos al malbonaĵoj resti en via tendo:
15Тодї піднімеш (сьміло) незамаргане лице твоє, й стояти меш твердо й не будеш боятись.
15Tiam vi povos levi vian vizaĝon sen difekto; Vi estos firma kaj ne timos.
16І тодї забудеш біду, й хиба, як про воду, що протекла, згадувати меш про неї.
16Tiam vi forgesos mizeron; Vi rememoros ĝin kiel forfluintan akvon.
17І яснїйше, анїж південь, попливе життє твоє, й прояснїєш, мов ранок.
17Kaj via vivo leviĝos pli hele ol la tagmezo, La mallumo fariĝos kiel mateno.
18Певність у тебе тодї із надїєю буде; ти захищен, і можеш безпечно почивати.
18Kaj vi estos trankvila, ĉar ekzistas espero; Vi rigardos ĉirkaŭen, kaj iros dormi en sendanĝereco.
19Будеш лежати собі, й не буде нїкого, хто б тебе страшив, і многі стануть запобігати (ласки) у тебе.
19Vi kuŝos, kaj neniu vin timigos; Kaj multaj serĉos vian favoron.
20Очі ж ледачих (від плачу) потемнїють, і охорона їх пропаде, й надїя їх зникне.
20Sed la okuloj de malpiuloj konsumiĝos, Pereos por ili la rifuĝo, Kaj ilia espero elspiros sian vivon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.