Йова 14
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1З жінки родиться чоловік, і короткий вік свій у журбі проводить;
1Homo, naskita de virino, Havas mallongan vivon kaj abundon da afliktoj.
2Квіткою він виходить та й поникає; тїнню пробігає й не зупиняєсь.
2Kiel floro li elkreskas kaj velkas; Li forkuras kiel ombro kaj ne restas.
3І на такого ти отвираєш очі твої, і зовеш мене на суд із тобою?
3Kaj kontraŭ tia Vi malfermas Viajn okulojn, Kaj min Vi vokas al juĝo kun Vi!
4Хто з нечистого може чистим родитись? Анї один.
4Ĉu povas purulo deveni de malpurulo? Neniu.
5Коли ж йому днї визначені, й число місяцїв його в тебе, коли ти назначив йому гряницю, що її не переступить,
5Se liaj tagoj estas difinitaj, la nombro de liaj monatoj estas ĉe Vi; Vi difinis lian limon, kiun li ne transpasos.
6То відступи від його, так, позирни куди геть, нехай він одпочине, покіль, як той поденщик, не скінчить дня свого.
6Deturnu do Vin de li, ke li estu trankvila, Ĝis venos lia tempo, kiun li sopiras kiel dungito.
7Дереву є хоч надїя, що воно, й зрубане, знов одродиться, й пагонцї з його одростати не перестануть;
7Arbo havas esperon, se ĝi estas dehakita, ke ĝi denove ŝanĝiĝos, Kaj ĝi ne ĉesos kreskigi branĉojn.
8Та хоч його корінь в землї й перетрюхне й пень його завмре в поросї,
8Se ĝia radiko maljuniĝis en la tero, Kaj ĝia trunko mortas en polvo,
9Але, як тільки почує воду, воно пустить паростки й поросте галуззєм, наче б новопосаджене; —
9Tamen, eksentinte la odoron de akvo, ĝi denove verdiĝas, Kaj kreskas plue, kvazaŭ ĵus plantita.
10А чоловік, як умре, розпадає ся; відойшов, і де він подївся?
10Sed homo mortas kaj malaperas; Kiam la homo finiĝis, kie li estas?
11Води зникають із озера, й ріка посякає й висихає:
11Forfluas la akvo el lago, Kaj rivero elĉerpiĝas kaj elsekiĝas:
12Так і людина ляже й не встане; покіль конець небесам, не пробудиться й не підоймесь із сну свого.
12Tiel homo kuŝiĝas, kaj ne plu leviĝas; Tiel longe, kiel la ĉielo ekzistas, ili ne plu vekiĝos, Nek revigliĝos el sia dormado.
13О, коли б ти да сховав мене в преисподнїй і там держав мене, аж покіль гнїв твій перейде, й положив реченець, і спогадав знов про мене!
13Ho, se Vi kaŝus min en Ŝeol, Se Vi kaŝus min ĝis la momento, kiam pasos Via kolero, Se Vi difinus por mi templimon kaj poste rememorus min!
14Засне людина, та чи знов оживе ж коли небудь? Через усї днї визначеного менї часу дожидав би я, покіль прийшла б менї зміна.
14Kiam homo mortas, ĉu li poste povas reviviĝi? Dum la tuta tempo de mia batalado mi atendus, Ĝi venos mia forŝanĝo.
15Ти кликнув би, а я дав би відповідь тобі, й ти подав би ласку твору рук твоїх;
15Vi vokus, kaj mi respondus al Vi; Vi ekdezirus la faritaĵon de Viaj manoj.
16Бо тодї ти лїчив би кроки мої, та не підстерігав би гріха мого;
16Nun Vi kalkulas miajn paŝojn; Ne konservu mian pekon;
17Ти б запечатав тодї переступ мій, й провину мою закрив би.
17Sigelu en paketo miajn malbonagojn, Kaj kovru mian kulpon.
18Та як гора, падаючи, розсипається, й скала сходить з місця свого;
18Sed monto, kiu falas, malaperas; Kaj roko forŝoviĝas de sia loko;
19Як вода стирає каміннє, а розлив її змиває пил земний, так і надїю людську ти в нїщо обертаєш.
19Ŝtonojn forlavas la akvo, Kaj ĝia disverŝiĝo fordronigas la polvon de la tero: Tiel Vi pereigas la esperon de homo.
20Ти тїсниш його до кінця; змінюєш вид його й відсилаєш.
20Vi premas lin ĝis fino, kaj li foriras; Li ŝanĝas sian vizaĝon, kaj Vi forigas lin.
21Честь його дїтям, чи нї, він того не знає, понижені вони — йому те байдуже;
21Se liaj infanoj estas honorataj, li tion ne scias; Se ili estas humiligataj, li tion ne rimarkas.
22Та (покіль жив,) тїло його на йому болестї чує, а душа його в йому в страданнях сумує.
22Nur lia propra korpo lin doloras, Nur pri sia propra animo li suferas.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.