Giobbe 11
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1E SOFAR Naamatita rispose e disse:
1Kaj ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:
2Non risponderebbesi egli ad un uomo di tante parole? Ed un uomo loquace sarebbe egli per ciò reputato giusto?
2Ĉu kontraŭ multe da vortoj oni ne povas doni respondon? Kaj ĉu tiu, kiu multe parolas, estas prava?
3Faranno le tue ciancie tacer gli uomini? Ti farai tu beffe, senza che alcuno ti faccia vergogna?
3Ĉu via senenhava parolado devas silentigi la homojn, Por ke vi mokinsultu kaj neniu vin hontigu?
4Or tu hai detto: La mia maniera di vita è pura, Ed io sono stato netto davanti agli occhi tuoi.
4Vi diras: Mia opinio estas ĝusta, Kaj mi estas pura antaŭ Viaj okuloj.
5Ma volesse pure Iddio parlare, Ed aprir le sue labbra teco;
5Sed ho, se Dio ekparolus, Kaj malfermus antaŭ vi Siajn lipojn,
6E dichiararti i segreti della sapienza; Perciocchè sono doppi; E tu conosceresti che Iddio ti fa portar pena minore Che la tua iniquità non merita di ragione.
6Kaj malkaŝus antaŭ vi la sekretojn de la saĝo, Kiu havas multoblan forton! Sciu, ke ne ĉiujn viajn pekojn Dio rememoras.
7Potresti tu trovar modo d'investigare Iddio? Potresti tu trovar l'Onnipotente in perfezione?
7Ĉu vi povas eltrovi la esencon de Dio? Ĉu vi povas plene kompreni la perfektecon de la Plejpotenculo?
8Queste cose sono le altezze de' cieli, che ci faresti? Son più profonde che l'inferno, come le conosceresti?
8Tio estas pli alta ol la ĉielo; Kion vi povas fari? Tio estas pli profunda ol Ŝeol; Kion vi povas ekscii?
9La lor distesa è più lunga che la terra, E la lor larghezza è più grande che il mare.
9Pli longa ol la tero estas ĝia mezuro, Kaj pli larĝa ol la maro.
10Se Iddio sovverte, ovvero s'egli serra, E raccoglie, chi ne lo storrà?
10Se Li preteriros, kaj fermos, kaj faros juĝon, Tiam kiu repuŝos Lin?
11Perciocchè egli conosce gli uomini vani; E veggendo l'iniquità, non vi porrebbe egli mente?
11Ĉar Li konas la homojn malvirtajn; Li vidas la malbonagojn, kiujn oni ne rimarkas.
12Ma l'uomo è scemo di senno, e temerario di cuore; E nasce simile a un puledro di un asino salvatico.
12Eĉ vanta homo devas kompreni, Eĉ homo, kiu naskiĝis sovaĝulo.
13Se tu addirizzi il cuor tuo, E spieghi le palme delle tue mani a lui;
13Se vi aranĝas vian koron Kaj etendas al Li viajn manojn;
14Se vi è iniquità nella tua mano, e tu l'allontani da te , E non lasci dimorare alcuna perversità ne' tuoi tabernacoli;
14Se vi forigas la malvirton, kiu estas en via mano, Kaj vi ne permesos al malbonaĵoj resti en via tendo:
15Allora certamente tu alzerai la faccia netta di macchia, E sarai stabilito, e non avrai paura di nulla ;
15Tiam vi povos levi vian vizaĝon sen difekto; Vi estos firma kaj ne timos.
16Perciocchè tu dimenticherai gli affanni, E te ne ricorderai come d'acque trascorse;
16Tiam vi forgesos mizeron; Vi rememoros ĝin kiel forfluintan akvon.
17E ti si leverà un tempo più chiaro che il mezzodì; Tu risplenderai, tu sarai simile alla mattina;
17Kaj via vivo leviĝos pli hele ol la tagmezo, La mallumo fariĝos kiel mateno.
18E sarai in sicurtà; perciocchè vi sarà che sperare; E pianterai il tuo padiglione, e giacerai sicuramente;
18Kaj vi estos trankvila, ĉar ekzistas espero; Vi rigardos ĉirkaŭen, kaj iros dormi en sendanĝereco.
19E ti coricherai, e niuno ti spaventerà; E molti ti supplicheranno.
19Vi kuŝos, kaj neniu vin timigos; Kaj multaj serĉos vian favoron.
20Ma gli occhi degli empi verranno meno, Ed ogni rifugio sarà perduto per loro; E la loro unica speranza sarà di render lo spirito.
20Sed la okuloj de malpiuloj konsumiĝos, Pereos por ili la rifuĝo, Kaj ilia espero elspiros sian vivon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.