Giobbe 29
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1E GIOBBE riprese il suo ragionamento, e disse:
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
2Oh! fossi io pure come a' mesi di prima, Come al tempo che Iddio mi guardava!
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
3Quando egli faceva rilucere la sua lampana sopra il mio capo, E quando io camminava al suo lume, per mezzo le tenebre;
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
4Come io era al tempo della mia giovanezza, Mentre il consiglio di Dio governava il mio tabernacolo;
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
5Mentre l'Onnipotente era ancora meco, E i miei famigli mi erano d'intorno;
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
6Mentre io lavava i miei passi nel burro, E le rocce versavano presso di me de' ruscelli d'olio.
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
7Quando io andava fuori alla porta per la città, O mi faceva porre il mio seggio in su la piazza,
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
8I fanciulli, veggendomi, si nascondevano; E i vecchi si levavano, e stavano in piè;
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
9I principali si rattenevano di parlare, E si mettevano la mano in su la bocca;
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
10La voce de' rettori era celata, E la lor lingua era attaccata al lor palato;
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
11L'orecchio che mi udiva mi celebrava beato; L'occhio che mi vedeva mi rendeva testimonianza;
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
12Perciocchè io liberava il povero che gridava, E l'orfano che non avea chi l'aiutasse.
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
13La benedizione di chi periva veniva sopra me; Ed io faceva cantare il cuor della vedova.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
14Io mi vestiva di giustizia, ed ella altresì mi rivestiva; La mia dirittura mi era come un ammanto, e come una benda.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
15Io era occhi al cieco, E piedi allo zoppo.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
16Io era padre a' bisognosi, E investigava la causa che mi era sconosciuta.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
17E rompeva i mascellari al perverso, E gli faceva gittar la preda d'infra i denti.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
18Onde io diceva: Io morrò nel mio nido, E moltiplicherò i miei giorni come la rena.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
19La mia radice era aperta alle acque, E la rugiada era tutta la notte in su i miei rami.
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
20La mia gloria si rinnovava in me, E il mio arco si rinforzava in mano mia.
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
21Altri mi ascoltava, ed aspettava che io avessi parlato ; E taceva al mio consiglio.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
22Dopo che io avea parlato, niuno replicava; E i miei ragionamenti stillavano sopra loro.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
23Essi mi aspettavano come la pioggia, Ed aprivano la bocca, come dietro alla pioggia della stagione della ricolta.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
24Se io rideva verso loro, essi nol credevano, E non facevano scader la chiarezza della mia faccia.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
25Se mi piaceva d'andar con loro, io sedeva in capo, Ed abitava con loro come un re fra le sue schiere, E come una persona che consola quelli che fanno cordoglio.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.