Книга Иова 29
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1И продолжал Иов возвышенную речь свою и сказал:
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
2о, если бы я был, как в прежние месяцы, как в те дни, когда Бог хранил меня,
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
3когда светильник Его светил над головою моею, и я при свете Его ходил среди тьмы;
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
4как был я во дни молодости моей, когда милость Божия была над шатром моим,
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
5когда еще Вседержитель был со мною, и дети мои вокруг меня,
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
6когда пути мои обливались молоком, и скала источала для меня ручьи елея!
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
7когда я выходил к воротам города и на площади ставил седалище свое,-
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
8юноши, увидев меня, прятались, а старцы вставали и стояли;
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
9князья удерживались от речи и персты полагали на уста свои;
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
10голос знатных умолкал, и язык их прилипал к гортани их.
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
11Ухо, слышавшее меня, ублажало меня; око видевшее восхваляло меня,
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
12потому что я спасал страдальца вопиющего и сироту беспомощного.
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
13Благословение погибавшего приходило на меня, и сердцу вдовы доставлял я радость.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
14Я облекался в правду, и суд мой одевал меня, как мантия и увясло.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
15Я был глазами слепому и ногами хромому;
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
16отцом был я для нищих и тяжбу, которой я не знал, разбирал внимательно.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
17Сокрушал я беззаконному челюсти и из зубов его исторгал похищенное.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
18И говорил я: в гнезде моем скончаюсь, и дни мои будут многи, как песок;
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
19корень мой открыт для воды, и роса ночует на ветвях моих;
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
20слава моя не стареет, лук мой крепок в руке моей.
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
21Внимали мне и ожидали, и безмолвствовали при совете моем.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
22После слов моих уже не рассуждали; речь моя капала на них.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
23Ждали меня, как дождя, и, как дождю позднему, открывали уста свои.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
24Бывало, улыбнусь им - они не верят; и света лица моего они не помрачали.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
25Я назначал пути им и сидел во главе и жил как царь в кругу воинов, как утешитель плачущих.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.