Job 29
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1And Job continued his discourse:
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
2“How I long for the months gone by, for the days when God watched over me,
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
3when His lamp shone above my head, and by His light I walked through the darkness,
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
4when I was in my prime, when the friendship of God rested on my tent,
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
5when the Almighty was still with me and my children were around me,
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
6when my steps were bathed in cream and the rock poured out for me streams of oil!
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
7When I went out to the city gate and took my seat in the public square,
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
8the young men saw me and withdrew, and the old men rose to their feet.
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
9The princes refrained from speaking and covered their mouths with their hands.
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
10The voices of the nobles were hushed, and their tongues stuck to the roofs of their mouths.
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
11For those who heard me called me blessed, and those who saw me commended me,
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
12because I rescued the poor who cried out and the fatherless who had no helper.
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
13The dying man blessed me, and I made the widow’s heart sing for joy.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
14I put on righteousness, and it clothed me; justice was my robe and my turban.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
15I served as eyes to the blind and as feet to the lame.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
16I was a father to the needy, and I took up the case of the stranger.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
17I shattered the fangs of the unjust and snatched the prey from his teeth.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
18So I thought: ‘I will die in my nest and multiply my days as the sand.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
19My roots will spread out to the waters, and the dew will rest nightly on my branches.
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
20My glory is ever new within me, and my bow is renewed in my hand.’
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
21Men listened to me with expectation, waiting silently for my counsel.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
22After my words, they spoke no more; my speech settled on them like dew.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
23They waited for me as for rain and drank in my words like spring showers.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
24If I smiled at them, they did not believe it; the light of my countenance was precious.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
25I chose their course and presided as chief. So I dwelt as a king among his troops, as a comforter of the mourners.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.