Job 30
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1“But now they mock me, men younger than I am, whose fathers I would have refused to entrust with my sheep dogs.
1Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi, Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj ŝafaroj;
2What use to me was the strength of their hands, since their vigor had left them?
2Kies forto de la manoj estis senbezona por mi, Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;
3Gaunt from poverty and hunger, they gnawed the dry land, and the desolate wasteland by night.
3Kiuj pro malriĉeco kaj malsato solece kuris En la dezerton mizeran kaj senvivan;
4They plucked mallow among the shrubs, and the roots of the broom tree were their food.
4Kiuj elŝiras atriplon apud la arbetaĵoj, Kaj kies pano estas la radiko de genisto.
5They were banished from among men, shouted down like thieves,
5El meze de la homoj oni elpelas ilin; Oni krias sur ilin, kiel sur ŝteliston;
6so that they lived on the slopes of the wadis, among the rocks and in holes in the ground.
6En terfendoj ĉe la valoj ili loĝas, En truoj de la tero kaj de rokoj;
7They cried out among the shrubs and huddled beneath the nettles.
7Inter la arbetaĵoj ili krias, Sub la kardoj ili kolektiĝas;
8A senseless and nameless brood, they were driven off the land.
8Kiel infanoj de sentaŭguloj kaj sennomuloj, Ili estas elpelitaj el la lando.
9And now they mock me in song; I have become a byword among them.
9Kaj nun mi fariĝis objekto de ilia mokokanto, Mi fariĝis por ili objekto de babilado.
10They abhor me and keep far from me; they do not hesitate to spit in my face.
10Ili abomenas min, malproksimiĝas de mi, Ne timas kraĉi sur mian vizaĝon.
11Because God has unstrung my bow and afflicted me, they have cast off restraint in my presence.
11Li malligis mian ŝnuron kaj turmentas min, Kaj ili forĵetis antaŭ mi la bridon.
12The rabble arises at my right; they lay snares for my feet and build siege ramps against me.
12Dekstre buboj stariĝis, kaj puŝas miajn piedojn; Ili ebenigis kontraŭ mi siajn pereigajn vojojn;
13They tear up my path; they profit from my destruction, with no one to restrain them.
13Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min, Ne bezonante helpanton;
14They advance as through a wide breach; through the ruins they keep rolling in.
14Ili venas kiel tra larĝa breĉo, Ĵetas sin tumulte.
15Terrors are turned loose against me; they drive away my dignity as by the wind, and my prosperity has passed like a cloud.
15Teruroj turnis sin kontraŭ min, Forpelis mian majeston kiel vento; Kiel nubo foriris mia feliĉo.
16And now my soul is poured out within me; days of affliction grip me.
16Kaj nun elverŝiĝas mia animo; Kaptis min tagoj de mizero.
17Night pierces my bones, and my gnawing pains never rest.
17En la nokto miaj ostoj traboriĝas en mi, Kaj miaj mordetantoj ne dormas.
18With great force He grasps my garment; He seizes me by the collar of my tunic.
18Kun granda malfacileco demetiĝas mia vesto; Premas min la rando de mia ĉemizo.
19He throws me into the mud, and I have become like dust and ashes.
19Oni komparas min kun koto; Mi similiĝis al polvo kaj cindro.
20I cry out to You for help, but You do not answer; when I stand up, You merely look at me.
20Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi; Mi staras, ke Vi atentu min.
21You have ruthlessly turned on me; You oppose me with Your strong hand.
21Vi fariĝis kruelulo por mi; Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.
22You snatch me up into the wind and drive me before it; You toss me about in the storm.
22Vi levis min en la venton, Lasis min kaj neniigis min en la ventego.
23Yes, I know that You will bring me down to death, to the place appointed for all the living.
23Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto, En la kunvenejon de ĉio vivanta.
24Yet no one stretches out his hand to a ruined man when he cries for help in his distress.
24Sed ĉu oni povas ne deziri eltiri manon, Kaj krii en sia malfeliĉo?
25Have I not wept for those in trouble? Has my soul not grieved for the needy?
25Ĉu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfeliĉan tempon? Ĉu mia animo ne afliktiĝis pri malriĉulo?
26But when I hoped for good, evil came; when I looked for light, darkness fell.
26Mi atendis bonon, sed venis malbono; Mi esperis lumon, sed venis mallumo.
27I am churning within and cannot rest; days of affliction confront me.
27Miaj internaĵoj bolas kaj ne ĉesas; Atakis min tempo de mizero.
28I go about blackened, but not by the sun. I stand up in the assembly and cry for help.
28Mi estas nigra, sed ne de la suno; Mi leviĝas en la komunumo kaj krias.
29I have become a brother of jackals, a companion of ostriches.
29Mi fariĝis frato al la ŝakaloj Kaj kamarado al la strutoj.
30My skin grows black and peels, and my bones burn with fever.
30Mia haŭto nigriĝis sur mi, Kaj miaj ostoj sekiĝis de varmego.
31My harp is tuned to mourning and my flute to the sound of weeping.
31Mia harpo fariĝis plendilo, Kaj mia fluto fariĝis voĉo de plorantoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.