Job 30
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1But now they that are younger than I have me in derision, whose fathers I would have disdained to have set with the dogs of my flock.
1Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi, Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj ŝafaroj;
2Yea, whereto might the strength of their hands profit me, in whom old age was perished?
2Kies forto de la manoj estis senbezona por mi, Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;
3For want and famine they were solitary; fleeing into the wilderness in former time desolate and waste.
3Kiuj pro malriĉeco kaj malsato solece kuris En la dezerton mizeran kaj senvivan;
4Who cut up mallows by the bushes, and juniper roots for their meat.
4Kiuj elŝiras atriplon apud la arbetaĵoj, Kaj kies pano estas la radiko de genisto.
5They were driven forth from among men , (they cried after them as after a thief;)
5El meze de la homoj oni elpelas ilin; Oni krias sur ilin, kiel sur ŝteliston;
6To dwell in the clifts of the valleys, in caves of the earth, and in the rocks.
6En terfendoj ĉe la valoj ili loĝas, En truoj de la tero kaj de rokoj;
7Among the bushes they brayed; under the nettles they were gathered together.
7Inter la arbetaĵoj ili krias, Sub la kardoj ili kolektiĝas;
8They were children of fools, yea, children of base men: they were viler than the earth.
8Kiel infanoj de sentaŭguloj kaj sennomuloj, Ili estas elpelitaj el la lando.
9And now am I their song, yea, I am their byword.
9Kaj nun mi fariĝis objekto de ilia mokokanto, Mi fariĝis por ili objekto de babilado.
10They abhor me, they flee far from me, and spare not to spit in my face.
10Ili abomenas min, malproksimiĝas de mi, Ne timas kraĉi sur mian vizaĝon.
11Because he hath loosed my cord, and afflicted me, they have also let loose the bridle before me.
11Li malligis mian ŝnuron kaj turmentas min, Kaj ili forĵetis antaŭ mi la bridon.
12Upon my right hand rise the youth; they push away my feet, and they raise up against me the ways of their destruction.
12Dekstre buboj stariĝis, kaj puŝas miajn piedojn; Ili ebenigis kontraŭ mi siajn pereigajn vojojn;
13They mar my path, they set forward my calamity, they have no helper.
13Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min, Ne bezonante helpanton;
14They came upon me as a wide breaking in of waters: in the desolation they rolled themselves upon me .
14Ili venas kiel tra larĝa breĉo, Ĵetas sin tumulte.
15Terrors are turned upon me: they pursue my soul as the wind: and my welfare passeth away as a cloud.
15Teruroj turnis sin kontraŭ min, Forpelis mian majeston kiel vento; Kiel nubo foriris mia feliĉo.
16And now my soul is poured out upon me; the days of affliction have taken hold upon me.
16Kaj nun elverŝiĝas mia animo; Kaptis min tagoj de mizero.
17My bones are pierced in me in the night season: and my sinews take no rest.
17En la nokto miaj ostoj traboriĝas en mi, Kaj miaj mordetantoj ne dormas.
18By the great force of my disease is my garment changed: it bindeth me about as the collar of my coat.
18Kun granda malfacileco demetiĝas mia vesto; Premas min la rando de mia ĉemizo.
19He hath cast me into the mire, and I am become like dust and ashes.
19Oni komparas min kun koto; Mi similiĝis al polvo kaj cindro.
20I cry unto thee, and thou dost not hear me: I stand up, and thou regardest me not .
20Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi; Mi staras, ke Vi atentu min.
21Thou art become cruel to me: with thy strong hand thou opposest thyself against me.
21Vi fariĝis kruelulo por mi; Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.
22Thou liftest me up to the wind; thou causest me to ride upon it , and dissolvest my substance.
22Vi levis min en la venton, Lasis min kaj neniigis min en la ventego.
23For I know that thou wilt bring me to death, and to the house appointed for all living.
23Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto, En la kunvenejon de ĉio vivanta.
24Howbeit he will not stretch out his hand to the grave, though they cry in his destruction.
24Sed ĉu oni povas ne deziri eltiri manon, Kaj krii en sia malfeliĉo?
25Did not I weep for him that was in trouble? was not my soul grieved for the poor?
25Ĉu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfeliĉan tempon? Ĉu mia animo ne afliktiĝis pri malriĉulo?
26When I looked for good, then evil came unto me: and when I waited for light, there came darkness.
26Mi atendis bonon, sed venis malbono; Mi esperis lumon, sed venis mallumo.
27My bowels boiled, and rested not: the days of affliction prevented me.
27Miaj internaĵoj bolas kaj ne ĉesas; Atakis min tempo de mizero.
28I went mourning without the sun: I stood up, and I cried in the congregation.
28Mi estas nigra, sed ne de la suno; Mi leviĝas en la komunumo kaj krias.
29I am a brother to dragons, and a companion to owls.
29Mi fariĝis frato al la ŝakaloj Kaj kamarado al la strutoj.
30My skin is black upon me, and my bones are burned with heat.
30Mia haŭto nigriĝis sur mi, Kaj miaj ostoj sekiĝis de varmego.
31My harp also is turned to mourning, and my organ into the voice of them that weep.
31Mia harpo fariĝis plendilo, Kaj mia fluto fariĝis voĉo de plorantoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.