ایّوب 29
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1و ایوب باز مثل خود را آورده، گفت:
1Kaj plue Ijob parolis siajn sentencojn, kaj diris:
2«کاش که من مثل ماههای پیش میبودم و مثل روزهایی که خدا مرا در آنها نگاه میداشت.
2Ho, se estus al mi tiel, kiel en la antaŭaj monatoj, Kiel en la tempo, kiam Dio min gardis;
3هنگامی که چراغ او بر سر من میتابید، و با نور او به تاریکی راه میرفتم.
3Kiam Lia lumilo lumis super mia kapo; Kaj sub Lia lumo mi povis iri en mallumo;
4چنانکه در روزهای کامرانی خود میبودم، هنگامی که سر خدا بر خیمه من میماند.
4Kiel estis al mi en la tagoj de mia juneco, Kiam la ŝirmado de Dio estis super mia tendo;
5وقتی که قادر مطلق هنوز با من میبود، و فرزندانم به اطراف من میبودند.
5Kiam la Plejpotenculo estis ankoraŭ kun mi, Kaj ĉirkaŭ mi estis miaj infanoj;
6حینی که قدمهای خود را باکره میشستم و صخره، نهرهای روغن را برای من می ریخت.
6Kiam miaj paŝoj laviĝadis en butero, Kaj la roko verŝadis al mi fluojn da oleo!
7چون به دروازه شهر بیرون میرفتم وکرسی خود را در چهار سوق حاضر میساختم.
7Kiam mi eliris el la pordego al la urbo Kaj aranĝis al mi sidon sur la placo,
8جوانان مرا دیده، خود را مخفی میساختند، وپیران برخاسته، میایستادند.
8Vidis min junuloj kaj kaŝis sin, Kaj maljunuloj leviĝis kaj staris;
9سروران از سخنگفتن بازمی ایستادند، و دست به دهان خودمی گذاشتند.
9Eminentuloj ĉesis paroli Kaj metis la manon sur sian buŝon;
10آواز شریفان ساکت میشد وزبان به کام ایشان میچسبید.
10La voĉo de altranguloj sin kaŝis, Kaj ilia lango algluiĝis al ilia palato.
11زیرا گوشی که مرا میشنید، مرا خوشحال میخواند و چشمی که مرا میدید، برایم شهادت میداد.
11Kiam orelo aŭdis, ĝi nomis min feliĉa; Kiam okulo vidis, ĝi gloris min;
12زیرافقیری که استغاثه میکرد او را میرهانیدم، ویتیمی که نیز معاون نداشت.
12Ĉar mi savadis kriantan malriĉulon, Kaj orfon, kiu ne havis helpanton.
13برکت شخصی که در هلاکت بود، به من میرسید و دل بیوهزن راخوش میساختم.
13Beno de pereanto venadis sur min, Kaj la koro de vidvino estis ĝojigata de mi.
14عدالت را پوشیدم و مراملبس ساخت، و انصاف من مثل ردا و تاج بود.
14Virteco estis mia vesto, Kaj mia justeco vestis min kiel mantelo kaj kapornamo.
15من به جهت کوران چشم بودم، و به جهت لنگان پای.
15Mi estis okuloj por la blindulo, Kaj piedoj por la lamulo;
16برای مسکینان پدر بودم، و دعوایی را که نمی دانستم، تفحص میکردم.
16Mi estis patro por la malriĉuloj, Kaj juĝan aferon de homoj nekonataj mi esploradis;
17دندانهای آسیای شریر را میشکستم و شکار را ازدندانهایش میربودم.
17Mi rompadis la makzelojn al maljustulo, Kaj el liaj dentoj mi elŝiradis la kaptitaĵon.
18«و میگفتم، در آشیانه خود جان خواهم سپرد و ایام خویش را مثل عنقا طویل خواهم ساخت.
18Kaj mi pensis: En mia nesto mi mortos, Kaj grandnombraj kiel sablo estos miaj tagoj;
19ریشه من به سوی آبها کشیده خواهدگشت، و شبنم بر شاخه هایم ساکن خواهد شد.
19Mia radiko estas malkovrita por la akvo, Kaj roso noktas sur miaj branĉoj.
20جلال من در من تازه خواهد شد، و کمانم دردستم نو خواهد ماند.
20Mia gloro estas ĉiam nova, Kaj mia pafarko ĉiam refortiĝas en mia mano.
21مرا میشنیدند و انتظارمی کشیدند، و برای مشورت من ساکت میماندند.
21Oni aŭskultadis min kaj atendadis, Kaj silentadis, kiam mi donadis konsilojn.
22بعد از کلام من دیگر سخن نمی گفتند و قول من بر ایشان فرو میچکید.
22Post miaj vortoj oni ne plu parolis; Kaj miaj vortoj gutadis sur ilin.
23و برای من مثل باران انتظار میکشیدند و دهان خویش را مثل باران آخرین باز میکردند.
23Oni atendadis min kiel la pluvon, Kaj malfermadis sian buŝon, kiel por malfrua pluvo.
24اگر بر ایشان میخندیدم باور نمی کردند، و نور چهره مرا تاریک نمی ساختند.
24Se mi iam ridis al ili, ili ne kredis tion; Kaj la lumo de mia vizaĝo ne falis.
25راه را برای ایشان اختیار کرده، به ریاست مینشستم، و در میان لشکر، مثل پادشاه ساکن میبودم، و مثل کسیکه نوحهگران را تسلی میبخشد.
25Kiam mi iris al ili, mi sidis sur la ĉefa loko; Mi loĝis kiel reĝo inter taĉmentoj, Kiel konsolanto de funebruloj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.