ایّوب 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1و ایوب جواب داده، گفت:
1Ijob respondis kaj diris:
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
2Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده میباشد.
3Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را میآشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی میکند.
4Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر میکند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ میزند؟
5Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
6آیا چیز بیمزه، بینمک خورده میشود؟ و یا در سفیده تخم، طعم میباشد؟
6Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
7Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
8Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
9Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
10آنگاه معهذا مرا تسلی میشد ودر عذاب الیم شاد میشدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
10Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
11Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
12Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
13آیا بالکل بیاعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
13Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگرچه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
14Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که میگذرند.
15Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
16که از یخ سیاه فام میباشند، و برف در آنها مخفی است.
16Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
17وقتی که آب از آنها میرود، نابود میشوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید میگردند.
17En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
18کاروانیان از راه خود منحرف میشوند، و در بیابان داخل شده، هلاک میگردند.
18Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
19Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
20Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشدهاید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
21Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
22Ĉu mi diris: Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
23Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
24Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه میبخشد؟
25Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
26آیا گمان میبرید که سخنان را تنبیه مینمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
26Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
27یقین برای یتیم قرعه میاندازیدو دوست خود را مال تجارت میشمارید.
27Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبهروی شما دروغ نخواهم گفت.
28Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
29برگردید و بیانصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
29Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
30آیا در زبان من بیانصافی میباشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
30Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.