ایّوب 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1و ایوب جواب داده، گفت:
1But Job answered and said,
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
2Oh that my grief were throughly weighed, and my calamity laid in the balances together!
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده می‌باشد.
3For now it would be heavier than the sand of the sea: therefore my words are swallowed up.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را می‌آشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی می‌کند.
4For the arrows of the Almighty are within me, the poison whereof drinketh up my spirit: the terrors of God do set themselves in array against me.
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر می‌کند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ می‌زند؟
5Doth the wild ass bray when he hath grass? or loweth the ox over his fodder?
6آیا چیز بی‌مزه، بی‌نمک خورده می‌شود؟ و یا در سفیده تخم، طعم می‌باشد؟
6Can that which is unsavoury be eaten without salt? or is there any taste in the white of an egg?
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
7The things that my soul refused to touch are as my sorrowful meat.
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
8Oh that I might have my request; and that God would grant me the thing that I long for!
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
9Even that it would please God to destroy me; that he would let loose his hand, and cut me off!
10آنگاه معهذا مرا تسلی می‌شد ودر عذاب الیم شاد می‌شدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
10Then should I yet have comfort; yea, I would harden myself in sorrow: let him not spare; for I have not concealed the words of the Holy One.
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
11What is my strength, that I should hope? and what is mine end, that I should prolong my life?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
12Is my strength the strength of stones? or is my flesh of brass?
13آیا بالکل بی‌اعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
13Is not my help in me? and is wisdom driven quite from me?
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگر‌چه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
14To him that is afflicted pity should be shewed from his friend; but he forsaketh the fear of the Almighty.
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که می‌گذرند.
15My brethren have dealt deceitfully as a brook, and as the stream of brooks they pass away;
16که از یخ سیاه فام می‌باشند، و برف در آنها مخفی است.
16Which are blackish by reason of the ice, and wherein the snow is hid:
17وقتی که آب از آنها می‌رود، نابود می‌شوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید می‌گردند.
17What time they wax warm, they vanish: when it is hot, they are consumed out of their place.
18کاروانیان از راه خود منحرف می‌شوند، و در بیابان داخل شده، هلاک می‌گردند.
18The paths of their way are turned aside; they go to nothing, and perish.
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
19The troops of Tema looked, the companies of Sheba waited for them.
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
20They were confounded because they had hoped; they came thither, and were ashamed.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشده‌اید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
21For now ye are nothing; ye see my casting down, and are afraid.
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
22Did I say, Bring unto me? or, Give a reward for me of your substance?
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
23Or, Deliver me from the enemy’s hand? or, Redeem me from the hand of the mighty?
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
24Teach me, and I will hold my tongue: and cause me to understand wherein I have erred.
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه می‌بخشد؟
25How forcible are right words! but what doth your arguing reprove?
26آیا گمان می‌برید که سخنان را تنبیه می‌نمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
26Do ye imagine to reprove words, and the speeches of one that is desperate, which are as wind?
27یقین برای یتیم قرعه می‌اندازیدو دوست خود را مال تجارت می‌شمارید.
27Yea, ye overwhelm the fatherless, and ye dig a pit for your friend.
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبه‌روی شما دروغ نخواهم گفت.
28Now therefore be content, look upon me; for it is evident unto you if I lie.
29برگردید و بی‌انصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
29Return, I pray you, let it not be iniquity; yea, return again, my righteousness is in it.
30آیا در زبان من بی‌انصافی می‌باشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
30Is there iniquity in my tongue? cannot my taste discern perverse things?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.