ایّوب 16
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1پس ایوب در جواب گفت:
1Then Job answered and said,
2«بسیارچیزها مثل این شنیدم. تسلی دهندگان مزاحم همه شما هستید.
2I have heard many such things: miserable comforters are ye all.
3آیا سخنان باطل راانتها نخواهد شد؟ و کیست که تو را به جواب دادن تحریک می‌کند؟
3Shall vain words have an end? or what emboldeneth thee that thou answerest?
4من نیز مثل شمامی توانستم بگویم، اگر جان شما در جای جان من می‌بود، و سخنها به ضد شما ترتیب دهم، و سرخود را بر شما بجنبانم،
4I also could speak as ye do: if your soul were in my soul’s stead, I could heap up words against you, and shake mine head at you.
5لیکن شما را به دهان خود تقویت می‌دادم و تسلی لبهایم غم شما رارفع می‌نمود.
5But I would strengthen you with my mouth, and the moving of my lips should asswage your grief .
6«اگر من سخن گویم، غم من رفع نمی گردد؛ واگر ساکت شوم مرا چه راحت حاصل می‌شود؟
6Though I speak, my grief is not asswaged: and though I forbear, what am I eased?
7لیکن الان او مرا خسته نموده است. تو تمامی جماعت مرا ویران ساخته‌ای.
7But now he hath made me weary: thou hast made desolate all my company.
8مرا سخت گرفتی و این بر من شاهد شده است. و لاغری من به ضدمن برخاسته، روبرویم شهادت می‌دهد.
8And thou hast filled me with wrinkles, which is a witness against me: and my leanness rising up in me beareth witness to my face.
9در غضب خود مرا دریده و بر من جفا نموده است. دندانهایش را بر من افشرده و مثل دشمنم چشمان خود را بر من تیز کرده است.
9He teareth me in his wrath, who hateth me: he gnasheth upon me with his teeth; mine enemy sharpeneth his eyes upon me.
10دهان خود را بر من گشوده‌اند، بر رخسار من به استحقارزده‌اند، به ضد من با هم اجتماع نموده‌اند.
10They have gaped upon me with their mouth; they have smitten me upon the cheek reproachfully; they have gathered themselves together against me.
11خدامرا به‌دست ظالمان تسلیم نموده، و مرا به‌دست شریران افکنده است.
11God hath delivered me to the ungodly, and turned me over into the hands of the wicked.
12چون در راحت بودم مراپاره پاره کرده است، و گردن مرا گرفته، مرا خردکرده، و مرا برای هدف خود نصب نموده است.
12I was at ease, but he hath broken me asunder: he hath also taken me by my neck, and shaken me to pieces, and set me up for his mark.
13تیرهایش مرا احاطه کرد. گرده هایم را پاره می‌کند و شفقت نمی نماید. و زهره مرا به زمین می‌ریزد.
13His archers compass me round about, he cleaveth my reins asunder, and doth not spare; he poureth out my gall upon the ground.
14مرا زخم بر زخم، مجروح می‌سازد ومثل جبار، بر من حمله می‌آورد.
14He breaketh me with breach upon breach, he runneth upon me like a giant.
15بر پوست خود پلاس دوخته‌ام، و شاخ خود را در خاک خوار نموده‌ام.
15I have sewed sackcloth upon my skin, and defiled my horn in the dust.
16روی من از گریستن سرخ شده است، و بر مژگانم سایه موت است.
16My face is foul with weeping, and on my eyelids is the shadow of death;
17اگر‌چه هیچ بی‌انصافی در دست من نیست، و دعای من پاک است.
17Not for any injustice in mine hands: also my prayer is pure.
18ای زمین خون مرا مپوشان، واستغاثه مرا آرام نباشد.
18O earth, cover not thou my blood, and let my cry have no place.
19اینک الان نیز شاهد من در آسمان است، و گواه من در اعلی علیین.
19Also now, behold, my witness is in heaven, and my record is on high.
20دوستانم مرا استهزا می‌کنند، لیکن چشمانم نزد خدا اشک می‌ریزد.
20My friends scorn me: but mine eye poureth out tears unto God.
21و آیا برای انسان نزدخدا محاجه می‌کند، مثل بنی آدم که برای همسایه خود می‌نماید؟
21O that one might plead for a man with God, as a man pleadeth for his neighbour!
22زیرا سالهای اندک سپری می‌شود، پس به راهی که برنمی گردم، خواهم رفت.
22When a few years are come, then I shall go the way whence I shall not return.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.