ایّوب 16
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1پس ایوب در جواب گفت:
1Y RESPONDIÓ Job, y dijo:
2«بسیارچیزها مثل این شنیدم. تسلی دهندگان مزاحم همه شما هستید.
2Muchas veces he oído cosas como estas: consoladores molestos sois todos vosotros.
3آیا سخنان باطل راانتها نخواهد شد؟ و کیست که تو را به جواب دادن تحریک می‌کند؟
3¿Tendrán fin las palabras ventosas? ó ¿qué te animará á responder?
4من نیز مثل شمامی توانستم بگویم، اگر جان شما در جای جان من می‌بود، و سخنها به ضد شما ترتیب دهم، و سرخود را بر شما بجنبانم،
4También yo hablaría como vosotros. Ojalá vuestra alma estuviera en lugar de la mía, que yo os tendría compañía en las palabras, y sobre vosotros movería mi cabeza.
5لیکن شما را به دهان خود تقویت می‌دادم و تسلی لبهایم غم شما رارفع می‌نمود.
5Mas yo os alentaría con mis palabras, y la consolación de mis labios apaciguaría el dolor vuestro .
6«اگر من سخن گویم، غم من رفع نمی گردد؛ واگر ساکت شوم مرا چه راحت حاصل می‌شود؟
6Si hablo, mi dolor no cesa; y si dejo de hablar , no se aparta de mí.
7لیکن الان او مرا خسته نموده است. تو تمامی جماعت مرا ویران ساخته‌ای.
7Empero ahora me ha fatigado: has tú asolado toda mi compañía.
8مرا سخت گرفتی و این بر من شاهد شده است. و لاغری من به ضدمن برخاسته، روبرویم شهادت می‌دهد.
8Tú me has arrugado; testigo es mi flacura, que se levanta contra mí para testificar en mi rostro.
9در غضب خود مرا دریده و بر من جفا نموده است. دندانهایش را بر من افشرده و مثل دشمنم چشمان خود را بر من تیز کرده است.
9Su furor me destrizó, y me ha sido contrario: crujió sus dientes contra mí; contra mí aguzó sus ojos mi enemigo.
10دهان خود را بر من گشوده‌اند، بر رخسار من به استحقارزده‌اند، به ضد من با هم اجتماع نموده‌اند.
10Abrieron contra mí su boca; hirieron mis mejillas con afrenta; contra mí se juntaron todos.
11خدامرا به‌دست ظالمان تسلیم نموده، و مرا به‌دست شریران افکنده است.
11Hame entregado Dios al mentiroso, y en las manos de los impíos me hizo estremecer
12چون در راحت بودم مراپاره پاره کرده است، و گردن مرا گرفته، مرا خردکرده، و مرا برای هدف خود نصب نموده است.
12Próspero estaba, y desmenuzóme: y arrebatóme por la cerviz, y despedazóme, y púsome por blanco suyo.
13تیرهایش مرا احاطه کرد. گرده هایم را پاره می‌کند و شفقت نمی نماید. و زهره مرا به زمین می‌ریزد.
13Cercáronme sus flecheros, partió mis riñones, y no perdonó: mi hiel derramó por tierra.
14مرا زخم بر زخم، مجروح می‌سازد ومثل جبار، بر من حمله می‌آورد.
14Quebrantóme de quebranto sobre quebranto; corrió contra mí como un gigante.
15بر پوست خود پلاس دوخته‌ام، و شاخ خود را در خاک خوار نموده‌ام.
15Yo cosí saco sobre mi piel, y cargué mi cabeza de polvo.
16روی من از گریستن سرخ شده است، و بر مژگانم سایه موت است.
16Mi rostro está enlodado con lloro, y mis párpados entenebrecidos:
17اگر‌چه هیچ بی‌انصافی در دست من نیست، و دعای من پاک است.
17A pesar de no haber iniquidad en mis manos, y de haber sido mi oración pura.
18ای زمین خون مرا مپوشان، واستغاثه مرا آرام نباشد.
18¡Oh tierra! no cubras mi sangre, y no haya lugar á mi clamor.
19اینک الان نیز شاهد من در آسمان است، و گواه من در اعلی علیین.
19Mas he aquí que en los cielos está mi testigo, y mi testimonio en las alturas.
20دوستانم مرا استهزا می‌کنند، لیکن چشمانم نزد خدا اشک می‌ریزد.
20Disputadores son mis amigos: mas á Dios destilarán mis ojos.
21و آیا برای انسان نزدخدا محاجه می‌کند، مثل بنی آدم که برای همسایه خود می‌نماید؟
21¡Ojalá pudiese disputar el hombre con Dios, como con su prójimo!
22زیرا سالهای اندک سپری می‌شود، پس به راهی که برنمی گردم، خواهم رفت.
22Mas los años contados vendrán, y yo iré el camino por donde no volveré.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.