ایّوب 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Reina-Valera 1909
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
1Y RESPONDIÓ Sophar Naamathita, y dijo:
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
2¿Las muchas palabras no han de tener respuesta? ¿y el hombre parlero será justificado?
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
3¿Harán tus falacias callar á los hombres? ¿y harás escarnio, y no habrá quien te avergüence?
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
4Tú dices: Mi conversar es puro, y yo soy limpio delante de tus ojos.
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
5Mas ¡oh quién diera que Dios hablara, y abriera sus labios contigo,
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
6Y que te declarara los arcanos de la sabiduría, que son de doble valor que la hacienda! Conocerías entonces que Dios te ha castigado menos que tu iniquidad merece.
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
7¿Alcanzarás tú el rastro de Dios? ¿llegarás tú á la perfección del Todopoderoso?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
8Es más alto que los cielos: ¿qué harás? Es más profundo que el infierno: ¿cómo lo conocerás?
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
9Su dimensión es más larga que la tierra, y más ancha que la mar.
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
10Si cortare, ó encerrare, ó juntare, ¿quién podrá contrarrestarle?
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
11Porque él conoce á los hombres vanos: ve asimismo la iniquidad, ¿y no hará caso?
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
12El hombre vano se hará entendido, aunque nazca como el pollino del asno montés.
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
13Si tú apercibieres tu corazón, y extendieres á él tus manos;
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
14Si alguna iniquidad hubiere en tu mano, y la echares de ti, y no consintieres que more maldad en tus habitaciones;
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
15Entonces levantarás tu rostro limpio de mancha, y serás fuerte y no temerás:
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
16Y olvidarás tu trabajo, ó te acordarás de él como de aguas que pasaron:
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
17Y en mitad de la siesta se levantará bonanza; resplandecerás, y serás como la mañana:
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
18Y confiarás, que habrá esperanza; y cavarás, y dormirás seguro:
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
19Y te acostarás, y no habrá quien te espante: y muchos te rogarán.
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
20Mas los ojos de los malos se consumirán, y no tendrán refugio; y su esperanza será agonía del alma.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.