ایّوب 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1و صوفر نعماتی در جواب گفت:
1Naamathi Zophar loh a doo tih,
2«آیابه کثرت سخنان جواب نباید داد و مردپرگو عادل شمرده شود؟
2“Ol cungkuem te a doo moenih a? Hlang he a hmuilai ngawn tah tang dae ta.
3آیا بیهوده‌گویی تومردمان را ساکت کند و یا سخریه کنی و کسی تورا خجل نسازد؟
3Na olsai te hlang loh ngam vetih na tamdaeng vaengah a hmaithae mahpawt nim?
4و می‌گویی تعلیم من پاک است، و من در نظر تو بی‌گناه هستم.
4Te vaengah, “Ka rhingtuknah he cil tih na mikhmuh ah a caih la ka om,” na ti.
5و لیکن کاش که خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
5Nang taengah aka thui la Pathen loh unim dawk a paek tih a hmuilai ong koinih.
6و اسرار حکمت را برای تو بیان کند. زیرا که درماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان که خدا کمتراز گناهانت تو را سزا داده است.
6Lungming cueihnah he rhaepnit a lo dongah cueihnah olhuep te nang taengah a thui pawn ko. Namah kathaesainah lamloh Pathen loh nang n'hnilh te ming.
7آیا عمق های خدا را می‌توانی دریافت نمود؟ یا به کنه قادرمطلق توانی رسید؟
7Pathen kah khenah na hmuh tih Tlungthang kah a khuetnah hil na hmuh a?
8مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی کرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
8Vaan la a sang te metlam na saii eh? Saelkhui lakah a dung te metlam na ming eh?
9پیمایش آن از جهان طویل تر واز دریا پهن تر است.
9A himbaidok loh diklai lakah a puet tih tuitunli lakah dangka ngai.
10اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاکمه دعوت کند کیست که او راممانعت نماید؟
10A hil tih a tlaeng tih a tingtun sak phoeiah tah ulong anih a mael sak.
11زیرا که بطالت مردم را می‌داندو شرارت را می‌بیند اگرچه در آن تامل نکند.
11Amah loh a poeyoek hlang rhoek khaw a ming ngawn dae boethae a hmuh vaengah yakming pawh.
12ومرد جاهل آنوقت فهیم می‌شود که بچه خروحشی، انسان متولد شود.
12Tedae tuihong hlang loh hloih koinih kohong marhang neh laak te hlang la a sak khaming.
13اگر تو دل خود راراست سازی و دستهای خود را بسوی او درازکنی،
13Na lungbuei na cikngae tih a taengla na kut na phuel koinih,
14اگر در دست تو شرارت باشد، آن را ازخود دور کن، و بی‌انصافی در خیمه های تو ساکن نشود.
14Na kut dongkah boethae te na lakhla tak tih na dap ah dumlai na khueh pawt atah,
15پس یقین روی خود را بی‌عیب برخواهی افراشت، و مستحکم شده، نخواهی ترسید.
15A lolhmaih kolla na maelhmai na ludoeng van bitni. Na om vaengah khaw tluektluek na long vetih na rhih om mahpawh.
16زیرا که مشقت خود را فراموش خواهی کرد، و آن را مثل آب رفته به یاد خواهی آورد،
16Nang ham tah thakthaenah te na hnilh vetih tui aka long voelh bangla na poek bitni.
17و روزگار تو از وقت ظهر روشن ترخواهد شد، و اگرچه تاریکی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
17Na khosak khaw khothun lakah sae vetih, a hmuep khaw mincang bangla om ni.
18و مطمئن خواهی بود چونکه امید داری، و اطراف خود را تجسس نموده، ایمن خواهی خوابید.
18Ngaiuepnah a om dongah na pangtung vetih ngaikhuek la na too phoeiah na yalh bitni.
19و خواهی خوابید وترساننده‌ای نخواهد بود، و بسیاری تو راتملق خواهند نمود.
19Na kol vaengah na lakueng neh na maelhmai muep thae voel mahpawh.
20لیکن چشمان شریران کاهیده می‌شود و ملجای ایشان از ایشان نابود می‌گردد و امید ایشان جان کندن ایشان است.»
20Tedae halang kah mik tah kha vetih thuhaelnah khaw amih lamloh bing ni, a ngaiuepnah khaw hinglu polpainah la om ni,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.