ایّوب 8
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1پس بلدد شوحی در جواب گفت:
1Shuhi Bildad loh a doo tih,
2«تا به کی این چیزها را خواهی گفت و سخنان دهانت باد شدید خواهد بود؟
2“He he me hil nim na thui ve? Na ka kah ol tah khohli bangla khuet coeng.
3آیا خداوندداوری را منحرف سازد؟ یا قادر مطلق انصاف رامنحرف نماید؟
3Pathen loh tiktamnah he a khun sak tih Tlungthang loh duengnah te a khun sak mai a?
4چون فرزندان تو به او گناه ورزیدند، ایشان را به‌دست عصیان ایشان تسلیم نمود.
4Na ca rhoek te anih taengah a tholh vaengah amih te amamih kah boekoek kut dongla a tueih.
5اگر تو به جد و جهد خدا را طلب می‌کردی و نزد قادر مطلق تضرع می‌نمودی،
5Namah loh Pathen te na toem tih Tlungthang te na hloep mak atah,
6اگر پاک و راست می‌بودی، البته برای تو بیدارمی شد، و مسکن عدالت تو را برخوردارمی ساخت.
6Na cil tih na thuem koinih nang yueng la haenghang vetih na duengnah rhamtlim te n'thuung pataeng pawn ni.
7و اگر‌چه ابتدایت صغیر می‌بود، عاقبت تو بسیار رفیع می‌گردید.
7Na tongnah te a yiit om cakhaw na hmailong te muep rhoeng ni.
8زیرا که ازقرنهای پیشین سوال کن، و به آنچه پدران ایشان تفحص کردند توجه نما،
8Lamhma kah cadil taengah dawt laeh lamtah a napa rhoek khenah te soepsoei laeh.
9چونکه ما دیروزی هستیم و هیچ نمی دانیم، و روزهای ما سایه‌ای برروی زمین است.
9Mamih loh n'hlaem paek kah long khaw m'ming uh moenih, mamih kah khohnin diklai dongkah mueihlip banghui ni.
10آیا ایشان تو را تعلیم ندهند وبا تو سخن نرانند؟ و از دل خود کلمات بیرون نیارند؟
10Amih te na thuinuet pawt tih a, nang taengah a thui vetih amih kah lungbuei lamloh olthui te a khueh eh?
11آیا نی، بی‌خلاب می‌روید، یا قصب، بی‌آب نمو می‌کند؟
11Nongtui pawt ah talik thawn tih tui om mueh ah capu rhoeng a?
12هنگامی که هنوز سبزاست و بریده نشده، پیش از هر گیاه خشک می‌شود.
12Te te a duei pueng ah a hlaek pawt akhaw sulrham boeih hmai ah rhae coeng.
13همچنین است راه جمیع فراموش کنندگان خدا. و امید ریاکار ضایع می شود،
13Pathen aka hnilh boeih kah caehlong neh lailak kah ngaiuepnah tah bing tangloeng.
14که امید او منقطع می‌شود، واعتمادش خانه عنکبوت است.
14A uepnah neh a pangtungnah bumba im te khaw bawtboeng.
15بر خانه خودتکیه می‌کند و نمی ایستد، به آن متمسک می‌شودو لیکن قایم نمی ماند.
15A im dongah hangdang dae pai thai pawh. Te te a kuel dae thoo pawh.
16پیش روی آفتاب، تر وتازه می‌شود و شاخه هایش در باغش پهن می‌گردد.
16Anih te khosae li ah thingsup tih a dum ah a dawn sai.
17ریشه هایش بر توده های سنگ درهم بافته می‌شود، و بر سنگلاخ نگاه می‌کند.
17A yung loh lungkuk dongah a ven tih lungto im te a hmuh.
18اگر ازجای خود کنده شود، او را انکار کرده، می‌گوید: تو را نمی بینم.
18Te te a hmuen lamloh a phuk van vaengah, “Nang kam hmu moenih,” anih te a namnah.
19اینک خوشی طریقش همین است و دیگران از خاک خواهند رویید.
19He he a longpuei kah omthennah coeng koinih laipi tloe lamloh a poe uh khaming.
20هماناخدا مرد کامل را حقیر نمی شمارد، و شریر رادستگیری نمی نماید،
20Pathen loh cuemthuek hnawt ngawn pawt tih thaehuet kut te a moem moenih.
21تا دهان تو را از خنده پرکند، و لبهایت را از آواز شادمانی.
21Na ka dongah nueihbu neh na hmui dongah tamlung bae.
22خصمان توبه خجالت ملبس خواهند شد، و خیمه شریران نابود خواهد گردید.»
22Na lunguet rhoek loh yahpohnah a bai uh vetih halang kah dap tah om mahpawh,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.