ایّوب 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
1Thaelpang kah sathai a piil tue na ming tih sayuk a rhai na dawn a?
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
2Hla a cup la na tae tih a piil tue na ming a?
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
3A ca rhoek loh a koisu uh tih a huel daengah a bungtloh loh a hlah.
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
4A ca a man uh te cangpai neh rhoeng tih a caeh uh phoeiah tah amih taengla mael uh pawh.
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
5Sayalh la kohong marhang aka hlah te unim? Laak lueng kah kuelrhui aka hlam te unim?
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
6A im te kolken la, a dungtlungim te lungkaehlai la ka khueh.
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
7Khorha kah hlangping te a lawn tih aka tueihno kah pang ol hnatun pawh.
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
8A luemnah tlang te a cawt tih sulhing boeih te a yoep.
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
9Cung loh nang taengah a thohtat hamla a huem vetih na kongduk dongah rhaeh aya?
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
10Cung te a rhuivaeh kong ah na pael vetih nang hnukah tuikol te a thoe aya?
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
11A thadueng a len dongah a soah na pangtung vetih na thaphu te a taengah na hnoo aya?
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
12Na cangti te a khuen, a khuen vetih na cangtilhmuen a coi ni tila te te na tangnah a?
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
13Kalaukva kah phae loh yoka cakhaw bungrho phaemul neh a dii aih nim.
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
14A duei te diklai dongah a hnoo tih laipi khuiah a awp.
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
15A kho loh a hep te a hnilh tih kohong mulhing long khaw te te a til.
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
16A ca rhoek te amah kah pawt bangla a hit sak tih a poeyoek la a thaphu te birhihnah pawh.
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
17Pathen loh anih te cueihnah a hnilh sak tih a taengah yakmingnah tael pah pawh.
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
18Hmuensang la a phuel uh tue vaegah tah marhang neh a sokah aka ngol te a nueih thil.
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
19Marhang taengah thayung thamal na paek a? A rhawn te a hnoo neh na thing pah a?
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
20Anih te kaisih bangla na pet sak a? A phit vaengkah mueithennah khaw mueirhih la poeh.
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
21Tuikol te a phuet uh vaengah thadueng neh a ngaingaih lungpok haica doe hamla pawk.
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
22Rhihnah te a nueih thil tih a rhihyawp pawt dongah cunghang ha lamloh a mael moenih.
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
23A taengah liva a khoek tih caai neh soe kaw hmaihluei la om.
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
24Hinghuen neh khoponah neh diklai a coih tih tuki ol te tangnah pawh.
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
25Tuki te a rhoeh la, “Ahuei,” a ti nah tih caemtloek vaengkah mangpa khohum neh tamlung te a hla lamloh a huep.
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
26Nang kah yakmingnah dongah nim mutlo loh a phae a phuel tih a ding, a phae te tuithim la a phuel?
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
27Nang kah ka dongah atha te sang hang tih a bu a pomsang a?
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
28Thaelpang ah kho a sak tih thaelpang hmuisum neh rhalvong ah khaw rhaeh ta.
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
29Te lamloh caak a thaih tih a hla lamkah te a mik loh a paelki.
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
30Te vaengah a vapuel, a vapuel loh thii a caep uh tih rhok om nah ah hnap om,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.