ایّوب 39
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1«آیا وقت زاییدن بز کوهی را می‌دانی؟ یا زمان وضع حمل آهو را نشان می‌دهی؟
1Kent gij de tijd, waarop de gemzen springen, Neemt gij het jongen der hinden waar;
2آیا ماههایی را که کامل می‌سازندحساب توانی کرد؟ یا زمان زاییدن آنهارامی دانی؟
2Telt gij de maanden van haar dracht, Bepaalt gij de dag, dat zij werpen?
3خم شده، بچه های خود را می‌زایند واز دردهای خود فارغ می‌شوند.
3Ze krommen zich, drijven haar jongen uit, En haar weeën zijn heen;
4بچه های آنهاقوی شده، در بیابان نمو می‌کنند، می‌روند و نزدآنها برنمی گردند.
4Haar jongen worden sterk, groeien op in de steppe, Lopen weg, en keren niet tot haar terug!
5کیست که خر وحشی را رهاکرده، آزاد ساخت. و کیست که بندهای گورخر راباز نمود.
5Wie heeft den woudezel in vrijheid gelaten, Wie dien wilde de boeien geslaakt,
6که من بیابان را خانه او ساختم، وشوره زار را مسکن او گردانیدم.
6Hem, wien Ik de woestijn tot woning gaf, De zilte steppe tot verblijf;
7به غوغای شهراستهزاء می‌کند و خروش رمه بان را گوش نمی گیرد.
7Die spot met het lawaai van de stad, Die zich niet stoort aan het razen der drijvers;
8دایره کوهها چراگاه او است و هرگونه سبزه را می‌طلبد.
8Die de bergen als zijn weide doorsnuffelt, En naar al wat groen is, neust.
9آیا گاو وحشی راضی شود که تو را خدمت نماید، یا نزد آخور تو منزل گیرد؟
9Wil de woudos ù dienen, Aan ùw krib overnachten;
10آیا گاو وحشی را به ریسمانش به شیار توانی بست؟ یا وادیها را از عقب تو مازو خواهد نمود؟
10Slaat gij een touw om zijn nek, Egt hij de voren achter ú?
11آیا از اینکه قوتش عظیم است بر او اعتمادخواهی کرد؟ و کار خود را به او حواله خواهی نمود؟
11Vertrouwt ge op hem om zijn geweldige kracht, Laat ge aan hem uw arbeid over;
12آیا براو توکل خواهی کرد که محصولت را باز آورد و آن را به خرمنگاهت جمع کند؟
12Rekent ge op hem, om uw oogst te gaan halen, En uw graan op uw dorsvloer te brengen?
13«بال شترمرغ به شادی متحرک می‌شود واما پر و بال او مثل لقلق نیست.
13Vrolijk klapwiekt de struis, De moeder van kostbare veren en pennen,
14زیرا که تخمهای خود را به زمین وامی گذارد و بر روی خاک آنها را گرم می‌کند
14Maar die haar eieren stopt in de grond, En ze uitbroeien laat op het zand.
15و فراموش می‌کند که پا آنها را می‌افشرد، و وحوش صحرا آنها راپایمال می‌کنند.
15Ze vergeet, dat een voet ze vertrappen kan, Dat de wilde beesten ze kunnen verpletteren;
16با بچه های خود سختی می کند که گویا از آن او نیستند، محنت او باطل است و متاسف نمی شود.
16Ze is hard voor haar jongen, alsof het de hare niet zijn, Het deert haar niet, al is haar moeite vergeefs:
17زیرا خدا او را ازحکمت محروم ساخته، و از فطانت او را نصیبی نداده است.
17Want God heeft haar de wijsheid onthouden, Geen verstand haar geschonken.
18هنگامی که به بلندی پرواز می‌کنداسب و سوارش را استهزا می‌نماید.
18Toch rent ze weg, zodra de boogschutters komen, En spot met het paard en zijn ruiter!
19«آیا تو اسب را قوت داده و گردن او را به یال ملبس گردانیده‌ای؟
19Geeft gij het paard zijn heldenmoed, Hebt gij zijn nek met kracht bekleed;
20آیا او را مثل ملخ به جست وخیز آورده‌ای؟ خروش شیهه او مهیب است.
20Laat gij als een sprinkhaan het springen, Laat gij het hinniken, geweldig en fier?
21در وادی پا زده، از قوت خود وجدمی نماید و به مقابله مسلحان بیرون می‌رود.
21Het draaft door het dal, het juicht in zijn kracht, En stormt op de wapenen aan;
22برخوف استهزاء کرده، هراسان نمی شود، و از دم شمشیر برنمی گردد.
22Het spot met angst, wordt nimmer vervaard, En deinst niet terug voor het zwaard.
23ترکش بر او چکچک می‌کند، و نیزه درخشنده و مزراق
23Boven op zijn rug rammelt de koker met pijlen, Bliksemt de lans en de speer;
24با خشم وغیض زمین را می‌نوردد. و چون کرنا صدا می‌کندنمی ایستد،
24Ongeduldig, onstuimig verslindt het de bodem, Niet meer te temmen, als de bazuinen weerschallen.
25وقتی که کرنا نواخته شود هه هه می‌گوید و جنگ را از دور استشمام می‌کند، وخروش سرداران و غوغا را.
25Bij iedere trompetstoot roept het: Hoera! Van verre reeds snuift het de strijd, De donderende stem van de leiders, Het schreeuwen der krijgers!
26آیا از حکمت توشاهین می‌پرد؟ و بالهای خود را بطرف جنوب پهن می‌کند؟
26Stijgt de sperwer op door uw beleid, En slaat hij zijn vleugels uit naar het zuiden?
27آیا از فرمان تو عقاب صعودمی نماید و آشیانه خود را به‌جای بلند می‌سازد؟
27Neemt op uw bevel de gier zijn vlucht, En bouwt hij zijn nest in de hoogte?
28بر صخره ساکن شده، ماوا می‌سازد. بر صخره تیز و بر ملاذ منیع.
28Hij woont en nestelt op rotsen, Op steile en ontoegankelijke klippen;
29از آنجا خوراک خود را به نظر می‌آورد و چشمانش از دور می‌نگرد.
29Van daar beloert hij zijn prooi, Uit de verte spieden zijn ogen.
30بچه هایش خون را می‌مکند و جایی که کشتگانند او آنجا است.»
30Zijn jongen slurpen bloed, Waar lijken liggen, hij is er terstond!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.