Йов 39
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Штий ту кынд ышь фак капреле сэлбатиче пуий? Везь ту пе чербоайче кынд фатэ?
1Kent gij de tijd, waarop de gemzen springen, Neemt gij het jongen der hinden waar;
2Нумерь ту луниле ын каре сунт ынсэрчинате ши куношть ту время кынд наск?
2Telt gij de maanden van haar dracht, Bepaalt gij de dag, dat zij werpen?
3Еле се плякэ, фатэ пуий ши скапэ юте де дурериле лор.
3Ze krommen zich, drijven haar jongen uit, En haar weeën zijn heen;
4Пуий лор принд влагэ ши креск суб черул слобод; плякэ ши ну се май ынторк ла еле.
4Haar jongen worden sterk, groeien op in de steppe, Lopen weg, en keren niet tot haar terug!
5Чине а лэсат слобод мэгарул сэлбатик, избэвинду-л де орьче легэтурэ?
5Wie heeft den woudezel in vrijheid gelaten, Wie dien wilde de boeien geslaakt,
6Й-ам дат ка локуинцэ пустиул ши пэмынтул сэрак ка локаш.
6Hem, wien Ik de woestijn tot woning gaf, De zilte steppe tot verblijf;
7Ел рыде де зарва четэцилор ши н-ауде стригэтеле стэпынулуй каре-л мынэ.
7Die spot met het lawaai van de stad, Die zich niet stoort aan het razen der drijvers;
8Стрэбате мунций ка сэ-шь гэсяскэ храна ши умблэ дупэ тот че есте верде.
8Die de bergen als zijn weide doorsnuffelt, En naar al wat groen is, neust.
9Вря биволул сэлбатик сэ фие ын служба та? Ши стэ ел ноаптя ла есля та?
9Wil de woudos ù dienen, Aan ùw krib overnachten;
10Ыл поць лега ту ку о фуние ка сэ трагэ о браздэ? Мерӂе ел дупэ тине ка сэ грэпезе булгэрий дин вэй?
10Slaat gij een touw om zijn nek, Egt hij de voren achter ú?
11Те ынкрезь ту ын ел пентру кэ путеря луй есте маре? Ши-й лашь ту грижа лукрэрилор тале?
11Vertrouwt ge op hem om zijn geweldige kracht, Laat ge aan hem uw arbeid over;
12Те лашь ту пе ел пентру кэратул роаделор тале, ка сэ ле стрынгэ ын ария та?
12Rekent ge op hem, om uw oogst te gaan halen, En uw graan op uw dorsvloer te brengen?
13Арипа струцулуй бате ку веселие, де-ай зиче кэ есте арипа ши пенишул берзей.
13Vrolijk klapwiekt de struis, De moeder van kostbare veren en pennen,
14Дар струцоайка ышь ынкрединцязэ пэмынтулуй оуэле ши ле ласэ сэ се ынкэлзяскэ ын нисип.
14Maar die haar eieren stopt in de grond, En ze uitbroeien laat op het zand.
15Еа уйтэ кэ пичорул ле поате стриви, кэ о фярэ де кымп ле поате кэлка ын пичоаре.
15Ze vergeet, dat een voet ze vertrappen kan, Dat de wilde beesten ze kunnen verpletteren;
16Есте аспрэ ку пуий сэй, де паркэ нич н-ар фи ай ей. Кэ с-а трудит деӂяба, ну-й пасэ ничдекум!
16Ze is hard voor haar jongen, alsof het de hare niet zijn, Het deert haar niet, al is haar moeite vergeefs:
17Кэч Думнезеу ну й-а дат ынцелепчуне ши ну й-а фэкут парте де причепере.
17Want God heeft haar de wijsheid onthouden, Geen verstand haar geschonken.
18Кынд се скоалэ ши порнеште, рыде де кал ши де кэлэрецул луй.
18Toch rent ze weg, zodra de boogschutters komen, En spot met het paard en zijn ruiter!
19Ту дай путере калулуй ши-й ымбрачь гытул ку о коамэ че фылфые?
19Geeft gij het paard zijn heldenmoed, Hebt gij zijn nek met kracht bekleed;
20Ту-л фачь сэ сарэ ка лэкуста? Некезатул луй путерник рэспындеште гроаза.
20Laat gij als een sprinkhaan het springen, Laat gij het hinniken, geweldig en fier?
21Скурмэ пэмынтул ши, мындру де путеря луй, се арункэ асупра челор ынармаць;
21Het draaft door het dal, het juicht in zijn kracht, En stormt op de wapenen aan;
22ышь бате жок де фрикэ, ну се теме ши ну се дэ ынапой динаинтя сабией.
22Het spot met angst, wordt nimmer vervaard, En deinst niet terug voor het zwaard.
23Зэнгэнеште толба ку сэӂець пе ел, сулица ши ланчя стрэлуческ,
23Boven op zijn rug rammelt de koker met pijlen, Bliksemt de lans en de speer;
24фербе де априндере, мэнынкэ пэмынтул, н-аре астымпэр кынд рэсунэ трымбица.
24Ongeduldig, onstuimig verslindt het de bodem, Niet meer te temmen, als de bazuinen weerschallen.
25Ла сунетул трымбицей паркэ зиче: ‘Ынаинте!’ Де департе мироасе бэтэлия, гласул ка де тунет ал кэпетениилор ши стригэтеле де луптэ.
25Bij iedere trompetstoot roept het: Hoera! Van verre reeds snuift het de strijd, De donderende stem van de leiders, Het schreeuwen der krijgers!
26Оаре прин причеперя та ышь я улиул зборул ши ышь ынтинде арипиле спре мязэзи?
26Stijgt de sperwer op door uw beleid, En slaat hij zijn vleugels uit naar het zuiden?
27Оаре дин порунка та се ыналцэ вултурул ши ышь ашазэ куйбул пе ынэлцимь?
27Neemt op uw bevel de gier zijn vlucht, En bouwt hij zijn nest in de hoogte?
28Ел локуеште ын стынчь, аколо ышь аре локуинца, пе вырфул зимцат ал стынчилор ши пе вырфул мунцилор.
28Hij woont en nestelt op rotsen, Op steile en ontoegankelijke klippen;
29Де аколо дескоперэ ел прада ши ышь куфундэ привириле ын депэртаре дупэ еа.
29Van daar beloert hij zijn prooi, Uit de verte spieden zijn ogen.
30Пуий луй ый бяу сынӂеле; ши аколо унде сунт хойтурь, аколо-й ши вултурул.”
30Zijn jongen slurpen bloed, Waar lijken liggen, hij is er terstond!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.