Job 39
World English BibleTranslation
World English Bible
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1“Do you know the time when the mountain goats give birth? Do you watch when the doe bears fawns?
1Kent gij de tijd, waarop de gemzen springen, Neemt gij het jongen der hinden waar;
2Can you count the months that they fulfill? Or do you know the time when they give birth?
2Telt gij de maanden van haar dracht, Bepaalt gij de dag, dat zij werpen?
3They bow themselves. They bear their young. They end their labor pains.
3Ze krommen zich, drijven haar jongen uit, En haar weeën zijn heen;
4Their young ones become strong. They grow up in the open field. They go out, and don’t return again.
4Haar jongen worden sterk, groeien op in de steppe, Lopen weg, en keren niet tot haar terug!
5“Who has set the wild donkey free? Or who has loosened the bonds of the swift donkey,
5Wie heeft den woudezel in vrijheid gelaten, Wie dien wilde de boeien geslaakt,
6whose home I have made the wilderness, and the salt land his dwelling place?
6Hem, wien Ik de woestijn tot woning gaf, De zilte steppe tot verblijf;
7He scorns the tumult of the city, neither does he hear the shouting of the driver.
7Die spot met het lawaai van de stad, Die zich niet stoort aan het razen der drijvers;
8The range of the mountains is his pasture. He searches after every green thing.
8Die de bergen als zijn weide doorsnuffelt, En naar al wat groen is, neust.
9“Will the wild ox be content to serve you? Or will he stay by your feeding trough?
9Wil de woudos ù dienen, Aan ùw krib overnachten;
10Can you hold the wild ox in the furrow with his harness? Or will he till the valleys after you?
10Slaat gij een touw om zijn nek, Egt hij de voren achter ú?
11Will you trust him, because his strength is great? Or will you leave to him your labor?
11Vertrouwt ge op hem om zijn geweldige kracht, Laat ge aan hem uw arbeid over;
12Will you confide in him, that he will bring home your seed, and gather the grain of your threshing floor?
12Rekent ge op hem, om uw oogst te gaan halen, En uw graan op uw dorsvloer te brengen?
13“The wings of the ostrich wave proudly, but are they the feathers and plumage of love?
13Vrolijk klapwiekt de struis, De moeder van kostbare veren en pennen,
14For she leaves her eggs on the earth, warms them in the dust,
14Maar die haar eieren stopt in de grond, En ze uitbroeien laat op het zand.
15and forgets that the foot may crush them, or that the wild animal may trample them.
15Ze vergeet, dat een voet ze vertrappen kan, Dat de wilde beesten ze kunnen verpletteren;
16She deals harshly with her young ones, as if they were not hers. Though her labor is in vain, she is without fear,
16Ze is hard voor haar jongen, alsof het de hare niet zijn, Het deert haar niet, al is haar moeite vergeefs:
17because God has deprived her of wisdom, neither has he imparted to her understanding.
17Want God heeft haar de wijsheid onthouden, Geen verstand haar geschonken.
18When she lifts up herself on high, she scorns the horse and his rider.
18Toch rent ze weg, zodra de boogschutters komen, En spot met het paard en zijn ruiter!
19“Have you given the horse might? Have you clothed his neck with a quivering mane?
19Geeft gij het paard zijn heldenmoed, Hebt gij zijn nek met kracht bekleed;
20Have you made him to leap as a locust? The glory of his snorting is awesome.
20Laat gij als een sprinkhaan het springen, Laat gij het hinniken, geweldig en fier?
21He paws in the valley, and rejoices in his strength. He goes out to meet the armed men.
21Het draaft door het dal, het juicht in zijn kracht, En stormt op de wapenen aan;
22He mocks at fear, and is not dismayed, neither does he turn back from the sword.
22Het spot met angst, wordt nimmer vervaard, En deinst niet terug voor het zwaard.
23The quiver rattles against him, the flashing spear and the javelin.
23Boven op zijn rug rammelt de koker met pijlen, Bliksemt de lans en de speer;
24He eats up the ground with fierceness and rage, neither does he stand still at the sound of the trumpet.
24Ongeduldig, onstuimig verslindt het de bodem, Niet meer te temmen, als de bazuinen weerschallen.
25As often as the trumpet sounds he snorts, ‘Aha!’ He smells the battle afar off, the thunder of the captains, and the shouting.
25Bij iedere trompetstoot roept het: Hoera! Van verre reeds snuift het de strijd, De donderende stem van de leiders, Het schreeuwen der krijgers!
26“Is it by your wisdom that the hawk soars, and stretches her wings toward the south?
26Stijgt de sperwer op door uw beleid, En slaat hij zijn vleugels uit naar het zuiden?
27Is it at your command that the eagle mounts up, and makes his nest on high?
27Neemt op uw bevel de gier zijn vlucht, En bouwt hij zijn nest in de hoogte?
28On the cliff he dwells and makes his home, on the point of the cliff and the stronghold.
28Hij woont en nestelt op rotsen, Op steile en ontoegankelijke klippen;
29From there he spies out the prey. His eyes see it afar off.
29Van daar beloert hij zijn prooi, Uit de verte spieden zijn ogen.
30His young ones also suck up blood. Where the slain are, there he is.”
30Zijn jongen slurpen bloed, Waar lijken liggen, hij is er terstond!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.