Job 21
World English BibleTranslation
World English Bible
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Then Job answered,
1Job antwoordde, en sprak:
2“Listen diligently to my speech. Let this be your consolation.
2Luistert aandachtig naar wat ik ga zeggen; En dat uw troost zich daartoe bepale!
3Allow me, and I also will speak. After I have spoken, mock on.
3Laat mij uitspreken op mijn beurt, Wanneer ik klaar ben, kunt ge spotten!
4As for me, is my complaint to man? Why shouldn’t I be impatient?
4Heb ik me soms over mensen beklaagd, Of heb ik geen grond, om mismoedig te zijn?
5Look at me, and be astonished. Lay your hand on your mouth.
5Ziet mij aan, en staat verstomd, En legt uw hand op de mond!
6When I remember, I am troubled. Horror takes hold of my flesh.
6Wanneer ik er aan denk, sta ik verbijsterd, En huivert mijn vlees:
7“Why do the wicked live, become old, yes, and grow mighty in power?
7“Waarom blijven de bozen in leven Worden zij oud en groeien in kracht?”
8Their child is established with them in their sight, their offspring before their eyes.
8Hun kroost gedijt voor hun aanschijn, Hun geslacht houdt stand voor hun ogen;
9Their houses are safe from fear, neither is the rod of God upon them.
9Hun huizen zijn veilig en zonder vrees, Gods roede valt er niet op neer.
10Their bulls breed without fail. Their cows calve, and don’t miscarry.
10Hun stier bespringt en bevrucht, Hun koeien kalven en hebben geen misdracht;
11They send out their little ones like a flock. Their children dance.
11Als een kudde laten ze hun jongens naar buiten, En hun kinderen springen rond.
12They sing to the tambourine and harp, and rejoice at the sound of the pipe.
12Ze zingen bij pauken en citer, Vermaken zich bij de tonen der fluit;
13They spend their days in prosperity. In an instant they go down to Sheol.
13Ze slijten hun dagen in weelde, En dalen in vrede ten grave.
14They tell God, ‘Depart from us, for we don’t want to know about your ways.
14Toch zeggen ze tot God: Blijf verre van ons, We willen uw wegen niet kennen!
15What is the Almighty, that we should serve him? What profit should we have, if we pray to him?’
15Wat is de Almachtige, dat we Hem zouden dienen; Wat baat het ons, te smeken tot Hem?
16Behold, their prosperity is not in their hand. The counsel of the wicked is far from me.
16Ligt hun geluk niet in hun eigen hand, Bemoeit Hij Zich wel met de plannen der bozen?
17“How often is it that the lamp of the wicked is put out, that their calamity comes on them, that God distributes sorrows in his anger?
17Hoe dikwijls gaat de lamp der bozen wel uit, En stort er rampspoed op hen neer? Hoe dikwijls vernielt Hij de slechten in zijn toorn, Grijpen de weeën hen aan in zijn gramschap;
18How often is it that they are as stubble before the wind, as chaff that the storm carries away?
18Worden zij als stro voor de wind, Als kaf, opgejaagd door de storm?
19You say, ‘God lays up his iniquity for his children.’ Let him recompense it to himself, that he may know it.
19Gij zegt: God wreekt zijn misdaad op zijn kinderen, En zal hem zo zijn wraak laten voelen!
20Let his own eyes see his destruction. Let him drink of the wrath of the Almighty.
20Maar zijn eigen ogen moesten zijn rampspoed aanschouwen, Zelf moest hij de toorn van den Almachtige drinken!
21For what does he care for his house after him, when the number of his months is cut off?
21Want wat bekommert hij zich om zijn gezin na zijn dood, Wanneer het getal zijner maanden ten einde is?
22“Shall any teach God knowledge, since he judges those who are high?
22Zou men soms God de les willen lezen, Hij, die de hemelingen richt?
23One dies in his full strength, being wholly at ease and quiet.
23En de een gaat dood, geheel voldaan, Volkomen gelukkig en rustig,
24His pails are full of milk. The marrow of his bones is moistened.
24Zijn lenden vol vet, Het merg in zijn beenderen nog fris.
25Another dies in bitterness of soul, and never tastes of good.
25De ander sterft met een verbitterd gemoed, Zonder ooit het geluk te hebben gesmaakt!
26They lie down alike in the dust. The worm covers them.
26Tezamen liggen ze neer in het stof, Door de wormen bedekt!
27“Behold, I know your thoughts, the plans with which you would wrong me.
27Zeker, ik ken uw gedachten, En de bedenkingen, die gij tegen mij aanvoert;
28For you say, ‘Where is the house of the prince? Where is the tent in which the wicked lived?’
28Gij zegt: “Waar is het huis van den tyran, Waar de tent, waar de bozen in wonen?”
29Haven’t you asked wayfaring men? Don’t you know their evidences,
29Hebt gij de reizigers dan nooit ondervraagd, Of aanvaardt gij hun getuigenis niet:
30that the evil man is reserved to the day of calamity, that they are led out to the day of wrath?
30“De boze blijft gespaard op de dag van verderf, En ontsnapt op de dag van de gramschap!”
31Who will declare his way to his face? Who will repay him what he has done?
31Wie houdt hem zijn wandel voor ogen, Wie zet hem betaald wat hij deed?
32Yet he will be borne to the grave. Men will keep watch over the tomb.
32Hij wordt ten grave gedragen, En een tombe houdt er de wacht.
33The clods of the valley will be sweet to him. All men will draw after him, as there were innumerable before him.
33Zacht ligt hij neer Op de kluiten in het dal; Heel de wereld trekt achter hem aan, Talloos velen lopen uit voor zijn stoet.
34So how can you comfort me with nonsense, because in your answers there remains only falsehood?”
34Wat is uw vertroosting dus schraal, Uw antwoord anders dan leugens!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.