Йов 20
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Цофар дин Наама а луат кувынтул ши а зис:
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord en sprak:
2„Гындуриле меле мэ силеск сэ рэспунд, ши фрэмынтаря мя ну-мь дэ паче.
2Mijn inzicht dwingt mij tot antwoord, Omdat het in mij stormt,
3Ам аузит мустрэрь каре мэ умплу де рушине, ши, дин адынкул минций меле, духул мэ фаче сэ рэспунд.
3Nu ik een grievend verwijt moet horen, En domme bluf mij antwoord geeft.
4Ну штий ту кэ демулт де тот, де кынд а фост ашезат омул пе пэмынт,
4Weet ge dan niet, dat van de vroegste tijd af, Sinds de mens op de aarde werd geplaatst,
5бируинца челор рэй а фост скуртэ ши букурия нелеӂюитулуй, нумай де о клипэ?
5Het gejuich van den boze slechts korte tijd duurt, De vreugde van den goddeloze een ogenblik?
6Кяр дакэ с-ар ынэлца пынэ ла черурь ши капул й-ар ажунӂе пынэ ла норь,
6Al verheft zijn gestalte zich hemelhoog, En reikt zijn hoofd tot de wolken:
7ва пери пентру тотдяуна, ка мурдэрия луй, ши чей че-л ведяу вор зиче: ‘Унде есте?’
7Als zijn eigen drek verdwijnt hij voor immer, Die hem zagen, roepen: Waar is hij?
8Ва збура ка ун вис ши ну-л вор май гэси; ва пери ка о ведение де ноапте.
8Spoorloos vervluchtigt hij als een droom, Wordt weggevaagd als een nachtgezicht;
9Окюл каре-л привя ну-л ва май приви, локул ын каре локуя ну-л ва май зэри.
9Het oog, dat hem zag, bespeurt hem niet langer, De plaats, waar hij woonde, aanschouwt hem niet meer.
10Песте фиий луй вор нэвэли чей сэрачь, ши мыниле луй вор да ынапой че а рэпит ку сила.
10Zijn zonen bedelen bij armen, Zijn kinderen geven zijn rijkdom af;
11Оаселе луй, плине де влага тинереций, ышь вор авя кулкушул ку ел ын цэрынэ.
11En al is zijn gebeente vol jeugdige kracht, Het legt zich neer bij hem in het graf.
12Дулче ера рэул ын гура луй. Ыл аскундя суб лимбэ,
12Hoe zoet het slechte in zijn mond mag smaken, Hoe hij het onder zijn tong ook verbergt,
13ыл местека ынтруна ши ну-л лэса; ыл циня ын черул гурий,
13Hoe hij het smekt en niet doorslikt, En het tegen zijn gehemelte houdt:
14дар храна луй се ва префаче ын мэрунтаеле луй, ва ажунӂе ын трупул луй о отравэ де аспидэ.
14Toch verschaalt zijn spijs in zijn ingewanden, Wordt in zijn binnenste adderengif;
15Богэцииле ынгиците ле ва вэрса, Думнезеу ле ва скоате дин пынтечеле луй.
15Hij slokt schatten in, maar braakt ze uit, God drijft ze weer uit zijn buik.
16Отравэ де аспидэ а супт, ши де ачея лимба нэпырчий ыл ва учиде.
16Adderengif moet hij drinken, Een slangentong zal hem doden;
17Ну-шь ва май плимба привириле песте пыраеле ши рыуриле де мьере ши де лапте,
17Hij zal geen beken van olie genieten, Geen stromen van honing en boter.
18ва да ынапой че а кыштигат ши ну ва май траӂе фолос дин кыштиг; ва да ынапой тот че а луат ши ну се ва май букура де ел,
18Zijn winst geeft hij terug, en slokt ze niet door, Verheugt zich niet in de vrucht van zijn handel;
19кэч а асуприт пе сэрачь ши й-а лэсат сэ пярэ, а дэрымат касе ши ну ле-а зидит ла лок.
19Want hij heeft de armen verdrukt en verlaten, Hun huis geroofd, niet gebouwd.
20Лэкомия луй н-а куноскут марӂинь, дар ну ва скэпа че аре май скумп.
20Omdat hij voor zijn buik geen verzadiging vond, Niets aan zijn eetlust ontsnapte,
21Нимик ну скапэ де лэкомия луй, дар бунэстаря луй ну ва цине.
21En niets aan zijn vraatzucht ontging: Daarom houdt zijn voorspoed geen stand!
22Ын мижлокул белшугулуй ва фи ын невое; мына тутурор тикэлошилор се ва ридика асупра луй.
22Op het toppunt van zijn geluk wordt het hem bang, Wordt hij door al de slagen van rampspoed getroffen;
23Ши ятэ, ка сэ-й умпле пынтечеле, Думнезеу ва тримите песте ел фокул мынией Луй ши-л ва сэтура ку о плоае де сэӂець.
23Terwijl hij zijn buik vult, laat God zijn ziedende toorn op hem los, Laat schichten regenen op zijn ingewanden.
24Дакэ ва скэпа де армеле де фер, ыл ва стрэпунӂе аркул де арамэ.
24Als hij vlucht voor de ijzeren wapenrusting, Doorboort hem de koperen boog,
25Ышь смулӂе дин труп сэӂята, каре скынтеязэ ла еширя дин феря луй, ши ыл апукэ спаймеле морций.
25Puilt de schicht uit zijn rug, De bliksemende pijl uit zijn gal. Dan overvalt hem de doodschrik,
26Тоате ненорочириле сунт пэстрате пентру комориле луй; ва фи мистуит де ун фок пе каре ну-л ва апринде омул, ши че ва май рэмыне ын кортул луй ва фи арс де фок.
26De diepste duisternis houdt hem omvangen; Een vuur verslindt hem, dat niet is ontstoken, Vreet weg wat nog leeft in zijn tent.
27Черуриле ый вор дезвели фэрэделеӂя, ши пэмынтул се ва ридика ымпотрива луй.
27De hemelen openbaren zijn schuld, En de aarde staat tegen hem op;
28Венитуриле касей луй се вор перде, вор пери ын зиуа мынией луй Думнезеу.
28Een stortvloed spoelt zijn woning weg, Een vloedgolf op de dag van zijn toorn!
29Ачаста есте соарта пе каре о пэстрязэ Думнезеу челуй рэу, ачаста есте моштениря пе каре й-о хотэрэште Думнезеу.”
29Dit is het lot van den boze, door God hem bedeeld, Het erfdeel, dat de Godheid hem toewijst!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.