Job 20
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Then answered Zophar the Naamathite, and said,
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord en sprak:
2Therefore do my thoughts cause me to answer, and for this I make haste.
2Mijn inzicht dwingt mij tot antwoord, Omdat het in mij stormt,
3I have heard the check of my reproach, and the spirit of my understanding causeth me to answer.
3Nu ik een grievend verwijt moet horen, En domme bluf mij antwoord geeft.
4Knowest thou not this of old, since man was placed upon earth,
4Weet ge dan niet, dat van de vroegste tijd af, Sinds de mens op de aarde werd geplaatst,
5That the triumphing of the wicked is short, and the joy of the hypocrite but for a moment?
5Het gejuich van den boze slechts korte tijd duurt, De vreugde van den goddeloze een ogenblik?
6Though his excellency mount up to the heavens, and his head reach unto the clouds;
6Al verheft zijn gestalte zich hemelhoog, En reikt zijn hoofd tot de wolken:
7Yet he shall perish for ever like his own dung: they which have seen him shall say, Where is he?
7Als zijn eigen drek verdwijnt hij voor immer, Die hem zagen, roepen: Waar is hij?
8He shall fly away as a dream, and shall not be found: yea, he shall be chased away as a vision of the night.
8Spoorloos vervluchtigt hij als een droom, Wordt weggevaagd als een nachtgezicht;
9The eye also which saw him shall see him no more; neither shall his place any more behold him.
9Het oog, dat hem zag, bespeurt hem niet langer, De plaats, waar hij woonde, aanschouwt hem niet meer.
10His children shall seek to please the poor, and his hands shall restore their goods.
10Zijn zonen bedelen bij armen, Zijn kinderen geven zijn rijkdom af;
11His bones are full of the sin of his youth, which shall lie down with him in the dust.
11En al is zijn gebeente vol jeugdige kracht, Het legt zich neer bij hem in het graf.
12Though wickedness be sweet in his mouth, though he hide it under his tongue;
12Hoe zoet het slechte in zijn mond mag smaken, Hoe hij het onder zijn tong ook verbergt,
13Though he spare it, and forsake it not; but keep it still within his mouth:
13Hoe hij het smekt en niet doorslikt, En het tegen zijn gehemelte houdt:
14Yet his meat in his bowels is turned, it is the gall of asps within him.
14Toch verschaalt zijn spijs in zijn ingewanden, Wordt in zijn binnenste adderengif;
15He hath swallowed down riches, and he shall vomit them up again: God shall cast them out of his belly.
15Hij slokt schatten in, maar braakt ze uit, God drijft ze weer uit zijn buik.
16He shall suck the poison of asps: the viper’s tongue shall slay him.
16Adderengif moet hij drinken, Een slangentong zal hem doden;
17He shall not see the rivers, the floods, the brooks of honey and butter.
17Hij zal geen beken van olie genieten, Geen stromen van honing en boter.
18That which he laboured for shall he restore, and shall not swallow it down: according to his substance shall the restitution be , and he shall not rejoice therein .
18Zijn winst geeft hij terug, en slokt ze niet door, Verheugt zich niet in de vrucht van zijn handel;
19Because he hath oppressed and hath forsaken the poor; because he hath violently taken away an house which he builded not;
19Want hij heeft de armen verdrukt en verlaten, Hun huis geroofd, niet gebouwd.
20Surely he shall not feel quietness in his belly, he shall not save of that which he desired.
20Omdat hij voor zijn buik geen verzadiging vond, Niets aan zijn eetlust ontsnapte,
21There shall none of his meat be left; therefore shall no man look for his goods.
21En niets aan zijn vraatzucht ontging: Daarom houdt zijn voorspoed geen stand!
22In the fulness of his sufficiency he shall be in straits: every hand of the wicked shall come upon him.
22Op het toppunt van zijn geluk wordt het hem bang, Wordt hij door al de slagen van rampspoed getroffen;
23When he is about to fill his belly, God shall cast the fury of his wrath upon him, and shall rain it upon him while he is eating.
23Terwijl hij zijn buik vult, laat God zijn ziedende toorn op hem los, Laat schichten regenen op zijn ingewanden.
24He shall flee from the iron weapon, and the bow of steel shall strike him through.
24Als hij vlucht voor de ijzeren wapenrusting, Doorboort hem de koperen boog,
25It is drawn, and cometh out of the body; yea, the glittering sword cometh out of his gall: terrors are upon him.
25Puilt de schicht uit zijn rug, De bliksemende pijl uit zijn gal. Dan overvalt hem de doodschrik,
26All darkness shall be hid in his secret places: a fire not blown shall consume him; it shall go ill with him that is left in his tabernacle.
26De diepste duisternis houdt hem omvangen; Een vuur verslindt hem, dat niet is ontstoken, Vreet weg wat nog leeft in zijn tent.
27The heaven shall reveal his iniquity; and the earth shall rise up against him.
27De hemelen openbaren zijn schuld, En de aarde staat tegen hem op;
28The increase of his house shall depart, and his goods shall flow away in the day of his wrath.
28Een stortvloed spoelt zijn woning weg, Een vloedgolf op de dag van zijn toorn!
29This is the portion of a wicked man from God, and the heritage appointed unto him by God.
29Dit is het lot van den boze, door God hem bedeeld, Het erfdeel, dat de Godheid hem toewijst!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.