Job 20
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Then Zophar the Naamathite replied:
1Daarop nam Sofar van Naäma het woord en sprak:
2“So my anxious thoughts compel me to answer, because of the turmoil within me.
2Mijn inzicht dwingt mij tot antwoord, Omdat het in mij stormt,
3I have heard a rebuke that insults me, and my understanding prompts a reply.
3Nu ik een grievend verwijt moet horen, En domme bluf mij antwoord geeft.
4Do you not know that from antiquity, since man was placed on the earth,
4Weet ge dan niet, dat van de vroegste tijd af, Sinds de mens op de aarde werd geplaatst,
5the triumph of the wicked has been brief and the joy of the godless momentary?
5Het gejuich van den boze slechts korte tijd duurt, De vreugde van den goddeloze een ogenblik?
6Though his arrogance reaches the heavens, and his head touches the clouds,
6Al verheft zijn gestalte zich hemelhoog, En reikt zijn hoofd tot de wolken:
7he will perish forever, like his own dung; those who had seen him will ask, ‘Where is he?’
7Als zijn eigen drek verdwijnt hij voor immer, Die hem zagen, roepen: Waar is hij?
8He will fly away like a dream, never to be found; he will be chased away like a vision in the night.
8Spoorloos vervluchtigt hij als een droom, Wordt weggevaagd als een nachtgezicht;
9The eye that saw him will see him no more, and his place will no longer behold him.
9Het oog, dat hem zag, bespeurt hem niet langer, De plaats, waar hij woonde, aanschouwt hem niet meer.
10His sons will seek the favor of the poor, for his own hands must return his wealth.
10Zijn zonen bedelen bij armen, Zijn kinderen geven zijn rijkdom af;
11The youthful vigor that fills his bones will lie down with him in the dust.
11En al is zijn gebeente vol jeugdige kracht, Het legt zich neer bij hem in het graf.
12Though evil is sweet in his mouth and he conceals it under his tongue,
12Hoe zoet het slechte in zijn mond mag smaken, Hoe hij het onder zijn tong ook verbergt,
13though he cannot bear to let it go and keeps it in his mouth,
13Hoe hij het smekt en niet doorslikt, En het tegen zijn gehemelte houdt:
14yet in his stomach his food sours into the venom of cobras within him.
14Toch verschaalt zijn spijs in zijn ingewanden, Wordt in zijn binnenste adderengif;
15He swallows wealth but vomits it out; God will force it from his stomach.
15Hij slokt schatten in, maar braakt ze uit, God drijft ze weer uit zijn buik.
16He will suck the poison of cobras; the fangs of a viper will kill him.
16Adderengif moet hij drinken, Een slangentong zal hem doden;
17He will not enjoy the streams, the rivers flowing with honey and cream.
17Hij zal geen beken van olie genieten, Geen stromen van honing en boter.
18He must return the fruit of his labor without consuming it; he cannot enjoy the profits of his trading.
18Zijn winst geeft hij terug, en slokt ze niet door, Verheugt zich niet in de vrucht van zijn handel;
19For he has oppressed and forsaken the poor; he has seized houses he did not build.
19Want hij heeft de armen verdrukt en verlaten, Hun huis geroofd, niet gebouwd.
20Because his appetite is never satisfied, he cannot escape with his treasure.
20Omdat hij voor zijn buik geen verzadiging vond, Niets aan zijn eetlust ontsnapte,
21Nothing is left for him to consume; thus his prosperity will not endure.
21En niets aan zijn vraatzucht ontging: Daarom houdt zijn voorspoed geen stand!
22In the midst of his plenty, he will be distressed; the full force of misery will come upon him.
22Op het toppunt van zijn geluk wordt het hem bang, Wordt hij door al de slagen van rampspoed getroffen;
23When he has filled his stomach, God will vent His fury upon him, raining it down on him as he eats.
23Terwijl hij zijn buik vult, laat God zijn ziedende toorn op hem los, Laat schichten regenen op zijn ingewanden.
24Though he flees from an iron weapon, a bronze-tipped arrow will pierce him.
24Als hij vlucht voor de ijzeren wapenrusting, Doorboort hem de koperen boog,
25It is drawn out of his back, the gleaming point from his liver. Terrors come over him.
25Puilt de schicht uit zijn rug, De bliksemende pijl uit zijn gal. Dan overvalt hem de doodschrik,
26Total darkness is reserved for his treasures. A fire unfanned will consume him and devour what is left in his tent.
26De diepste duisternis houdt hem omvangen; Een vuur verslindt hem, dat niet is ontstoken, Vreet weg wat nog leeft in zijn tent.
27The heavens will expose his iniquity, and the earth will rise up against him.
27De hemelen openbaren zijn schuld, En de aarde staat tegen hem op;
28The possessions of his house will be removed, flowing away on the day of God’s wrath.
28Een stortvloed spoelt zijn woning weg, Een vloedgolf op de dag van zijn toorn!
29This is the wicked man’s portion from God, the inheritance God has appointed him.”
29Dit is het lot van den boze, door God hem bedeeld, Het erfdeel, dat de Godheid hem toewijst!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.