Йов 41
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Поць ту сэ принзь левиатанул ку ундица сау сэ-й леӂь лимба ку о фуние?
1Vangt gij den Krokodil met de angel, Bindt ge hem de tong met koorden vast;
2Ый вей путя петрече папура прин нэрь сау сэ-й стрэпунӂь ку ун кырлиг фалка?
2Steekt ge hem een stok door de neus, Haalt ge een ring door zijn kaken;
3Ыць ва фаче ел мулте ругэминць? Ыць ва ворби ел ку ун глас дулче?
3Zal hij heel veel tot u smeken, Of lieve woordjes tot u richten?
4Ва фаче ел ун легэмынт ку тине, ка сэ-ць фие роб пе вечие?
4Zal hij een contract met u sluiten, En neemt ge hem voorgoed in uw dienst;
5Те вей жука ту ку ел ка ши ку о пасэре? Ыл вей лега ту ка сэ-ць ынвеселешть фетеле?
5Kunt ge met hem als met een vogeltje spelen, Bindt ge hem voor uw dochtertjes vast;
6Фак пескарий негоц ку ел? Ыл ымпарт ей ынтре негусторь?
6Kunnen uw makkers hem verhandelen, En onder de venters verdelen?
7Ый вей акопери пеля ку цепуше ши капул ку кинӂь?
7Kunt ge zijn huid met spiesen beplanten, Zijn kop met een vissersharpoen?
8Ридикэ-ць нумай мына ымпотрива луй, ши ну-ць ва май вени густ сэ-л ловешть.
8Probeer eens, de hand op hem te leggen, Maar denk aan de strijd; ge doet het zeker niet weer,
9Ятэ кэ ешть ыншелат ын аштептаря та де а-л принде: нумай сэ-л везь, ши казь ла пэмынт!
9Want uw hoop komt vast bedrogen uit! Reeds bij zijn aanblik wordt men neergeslagen
10Нимень ну есте атыт де ындрэзнец ка сэ-л ынтэрыте. Чине Ми с-ар ымпотриви ын фацэ?
10Er is niemand vermetel genoeg, hem te wekken. Wie houdt voor hem stand,
11Куй сунт датор, ка сэ-й плэтеск? Суб чер тотул есте ал Меу.
11Wie treedt tegen hem op, en blijft ongedeerd: Onder de ganse hemel Is er niet één!
12Вряу сэ май ворбеск ярэшь де мэдулареле луй ши де тэрия луй, ши де фрумусеця ынтокмирий луй.
12Ik wil niet zwijgen over zijn leden, Maar spreken over zijn nooit geëvenaarde kracht.
13Чине-й ва путя ридика вешмынтул? Чине ва путя пэтрунде ынтре фэлчиле луй?
13Wie heeft ooit zijn kleed opgelicht, Is doorgedrongen tussen zijn dubbel kuras?
14Чине ва путя дескиде порциле гурий луй? Шируриле динцилор луй кыт сунт де ынспэймынтэтоаре!
14Wie opent de dubbele deur van zijn muil; Rondom zijn tanden verschrikking!
15Скутуриле луй мэреце ши путерниче сунт уните ымпреунэ ка принтр-о печете;
15Zijn rug is als rijen van schilden, Die als een muur van steen hem omsluiten
16се цин унул де алтул ши нич аерул н-ар путя трече принтре еле.
16Het een ligt vlak naast het ander, Geen tocht kan er door;
17Сунт ка ниште фраць каре се ымбрэцишязэ, се апукэ ши рэмын недеспэрциць.
17Ze grijpen aan elkander vast, En sluiten onscheidbaar aaneen.
18Стрэнутуриле луй фак сэ стрэлучяскэ лумина; окий луй сунт ка ӂяна зорилор.
18Door zijn niezen danst het licht, Zijn ogen zijn als de wimpers van het morgenrood;
19Дин гура луй цышнеск флэкэрь, скапэрэ скынтей де фок дин еа.
19Uit zijn muil steken toortsen, En schieten vuurvonken uit;
20Дин нэриле луй есе фум, ка динтр-ун вас каре фербе, ка динтр-о кэлдаре фербинте.
20Er stijgt rook uit zijn neusgaten op, Als uit een dampende en ziedende ketel.
21Суфларя луй апринде кэрбуний ши гура луй арункэ флэкэрь.
21Zijn adem zet kolen in vuur, Uit zijn bek stijgen vlammen omhoog;
22Тэрия луй стэ ын грумаз ши ынаинтя луй саре гроаза.
22In zijn nek zetelt kracht, Ontsteltenis danst voor hem uit;
23Пэрциле луй челе кэрноасе се цин ымпреунэ, ка турнате пе ел, неклинтите.
23Zijn vleeskwabben sluiten stevig aaneen, Onbeweeglijk aan hem vastgegoten;
24Инима луй есте таре ка пятра, таре ка пятра де моарэ каре стэ дедесубт.
24Zijn hart is vast als een kei, Hecht als een onderste molensteen:
25Кынд се скоалэ ел, тремурэ витежий ши спайма ый пуне пе фугэ.
25Voor zijn majesteit sidderen de baren Trekken de golven der zee zich terug.
26Деӂяба есте ловит ку сабия; кэч сулица, сэӂята ши павэза ну фолосеск ла нимик.
26Het zwaard, dat hem treft, is er niet tegen bestand, Geen lans, geen speer en geen schicht.
27Пентру ел, ферул есте ка паюл, арама, ка лемнул путред.
27Hij rekent het ijzer voor stro, Voor vermolmd hout het koper;
28Сэӂята ну-л пуне пе фугэ, петреле дин праштие сунт ка плява пентру ел.
28Geen pijlen jagen hem op de vlucht, Slingerstenen zijn hem maar kaf;
29Ну веде ын гьоагэ декыт ун фир де пай ши рыде ла шуератул сэӂецилор.
29Een werpspies schijnt hem een riet, Hij lacht om het suizen der knots.
30Суб пынтечеле луй сунт цепь аскуциць: ай зиче кэ есте о грапэ ынтинсэ песте норой.
30Onder zijn buik zitten puntige scherven, Als een dorsslee krabt hij ermee op het slijk;
31Фаче сэ клокотяскэ фундул мэрий ка ун казан ши-л клатинэ ка пе ун вас плин ку мир.
31Hij doet de afgrond koken als een ketel, Verandert de zee in een wierookpan;
32Ын урмэ, ел ласэ о кэраре луминоасэ, ши адынкул паре ка плетеле унуй бэтрын.
32Achter hem aan een lichtend spoor, Als had de afgrond zilveren lokken.
33Пе пэмынт нимик ну-й есте стэпын; есте фэкут ка сэ ну се тямэ де нимик.
33Zijns gelijke is er op aarde niet; Geschapen, om niemand te vrezen;
34Привеште ку диспрец тот че есте ынэлцат, есте ымпэратул челор май мындре добитоаче.”
34Op al wat trots is, ziet hij neer, Hij is koning over alle verscheurende beesten!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.