Йов 41
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Поць ту сэ принзь левиатанул ку ундица сау сэ-й леӂь лимба ку о фуние?
1Ĉu vi povas eltiri levjatanon per fiŝhoko, Aŭ ligi per ŝnuro ĝian langon?
2Ый вей путя петрече папура прин нэрь сау сэ-й стрэпунӂь ку ун кырлиг фалка?
2Ĉu vi povas trameti kanon tra ĝia nazo Kaj trapiki ĝian vangon per pikilo?
3Ыць ва фаче ел мулте ругэминць? Ыць ва ворби ел ку ун глас дулче?
3Ĉu ĝi multe petegos vin, Aŭ parolos al vi flataĵojn?
4Ва фаче ел ун легэмынт ку тине, ка сэ-ць фие роб пе вечие?
4Ĉu ĝi faros interligon kun vi? Ĉu vi povas preni ĝin kiel porĉiaman sklavon?
5Те вей жука ту ку ел ка ши ку о пасэре? Ыл вей лега ту ка сэ-ць ынвеселешть фетеле?
5Ĉu vi amuziĝos kun ĝi kiel kun birdo? Aŭ ĉu vi ligos ĝin por viaj knabinoj?
6Фак пескарий негоц ку ел? Ыл ымпарт ей ынтре негусторь?
6Ĉu kamaradoj ĝin dishakos, Kaj dividos inter komercistoj?
7Ый вей акопери пеля ку цепуше ши капул ку кинӂь?
7Ĉu vi povas plenigi per pikiloj ĝian haŭton Kaj per fiŝistaj hokoj ĝian kapon?
8Ридикэ-ць нумай мына ымпотрива луй, ши ну-ць ва май вени густ сэ-л ловешть.
8Metu sur ĝin vian manon; Tiam vi bone memoros la batalon, kaj ĝin ne plu entreprenos.
9Ятэ кэ ешть ыншелат ын аштептаря та де а-л принде: нумай сэ-л везь, ши казь ла пэмынт!
9Vidu, la espero ĉiun trompos; Jam ekvidinte ĝin, li falos.
10Нимень ну есте атыт де ындрэзнец ка сэ-л ынтэрыте. Чине Ми с-ар ымпотриви ын фацэ?
10Neniu estas tiel kuraĝa, por inciti ĝin; Kiu do povas stari antaŭ Mi?
11Куй сунт датор, ка сэ-й плэтеск? Суб чер тотул есте ал Меу.
11Kiu antaŭe ion donis al Mi, ke Mi redonu al li? Sub la tuta ĉielo ĉio estas Mia.
12Вряу сэ май ворбеск ярэшь де мэдулареле луй ши де тэрия луй, ши де фрумусеця ынтокмирий луй.
12Mi ne silentos pri ĝiaj membroj, Pri ĝia forto kaj bela staturo.
13Чине-й ва путя ридика вешмынтул? Чине ва путя пэтрунде ынтре фэлчиле луй?
13Kiu povas levi ĝian veston? Kiu aliros al ĝia paro da makzeloj?
14Чине ва путя дескиде порциле гурий луй? Шируриле динцилор луй кыт сунт де ынспэймынтэтоаре!
14Kiu povas malfermi la pordon de ĝia vizaĝo? Teruro ĉirkaŭas ĝiajn dentojn.
15Скутуриле луй мэреце ши путерниче сунт уните ымпреунэ ка принтр-о печете;
15Ĝiaj fieraj skvamoj estas kiel ŝildoj, Interligitaj per fortika sigelo;
16се цин унул де алтул ши нич аерул н-ар путя трече принтре еле.
16Unu kuntuŝiĝas kun la alia tiel, Ke aero ne povas trairi tra ili;
17Сунт ка ниште фраць каре се ымбрэцишязэ, се апукэ ши рэмын недеспэрциць.
17Unu alfortikiĝis al la alia, Interkuniĝis kaj ne disiĝas.
18Стрэнутуриле луй фак сэ стрэлучяскэ лумина; окий луй сунт ка ӂяна зорилор.
18Ĝia terno briligas lumon, Kaj ĝiaj okuloj estas kiel la palpebroj de la ĉielruĝo.
19Дин гура луй цышнеск флэкэрь, скапэрэ скынтей де фок дин еа.
19El ĝia buŝo eliras torĉoj, Elkuras flamaj fajreroj.
20Дин нэриле луй есе фум, ка динтр-ун вас каре фербе, ка динтр-о кэлдаре фербинте.
20El ĝiaj nazotruoj eliras fumo, Kiel el bolanta poto aŭ kaldrono.
21Суфларя луй апринде кэрбуний ши гура луй арункэ флэкэрь.
21Ĝia spiro ekbruligas karbojn, Kaj flamo eliras el ĝia buŝo.
22Тэрия луй стэ ын грумаз ши ынаинтя луй саре гроаза.
22Sur ĝia kolo loĝas forto, Kaj antaŭ ĝi kuras teruro.
23Пэрциле луй челе кэрноасе се цин ымпреунэ, ка турнате пе ел, неклинтите.
23La partoj de ĝia karno estas firme kunligitaj inter si, Tenas sin fortike sur ĝi, kaj ne ŝanceliĝas.
24Инима луй есте таре ка пятра, таре ка пятра де моарэ каре стэ дедесубт.
24Ĝia koro estas malmola kiel ŝtono, Kaj fortika kiel suba muelŝtono.
25Кынд се скоалэ ел, тремурэ витежий ши спайма ый пуне пе фугэ.
25Kiam ĝi sin levas, ektremas fortuloj, Konsterniĝas de teruro.
26Деӂяба есте ловит ку сабия; кэч сулица, сэӂята ши павэза ну фолосеск ла нимик.
26Glavo, kiu alproksimiĝas al ĝi, ne povas sin teni, Nek lanco, sago, aŭ kiraso.
27Пентру ел, ферул есте ка паюл, арама, ка лемнул путред.
27Feron ĝi rigardas kiel pajlon, Kupron kiel putran lignon.
28Сэӂята ну-л пуне пе фугэ, петреле дин праштие сунт ка плява пентру ел.
28Ne forpelos ĝin sago; Ŝtonoj el ŝtonĵetilo fariĝas pajleroj antaŭ ĝi.
29Ну веде ын гьоагэ декыт ун фир де пай ши рыде ла шуератул сэӂецилор.
29Bastonegon ĝi rigardas kiel pajlon, Kaj ĝi mokas la sonon de lanco.
30Суб пынтечеле луй сунт цепь аскуциць: ай зиче кэ есте о грапэ ынтинсэ песте норой.
30Sube ĝi havas akrajn pecetojn; Kiel draŝrulo ĝi kuŝas sur la ŝlimo.
31Фаче сэ клокотяскэ фундул мэрий ка ун казан ши-л клатинэ ка пе ун вас плин ку мир.
31Kiel kaldronon ĝi ondigas la profundon; La maron ĝi kirlas kiel ŝmiraĵon.
32Ын урмэ, ел ласэ о кэраре луминоасэ, ши адынкул паре ка плетеле унуй бэтрын.
32La vojo post ĝi lumas; La abismo aperas kiel grizaĵo.
33Пе пэмынт нимик ну-й есте стэпын; есте фэкут ка сэ ну се тямэ де нимик.
33Ne ekzistas sur la tero io simila al ĝi; Ĝi estas kreita sentima.
34Привеште ку диспрец тот че есте ынэлцат, есте ымпэратул челор май мындре добитоаче.”
34Ĝi rigardas malestime ĉion altan; Ĝi estas reĝo super ĉiuj sovaĝaj bestoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.