Ijob 41
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Ĉu vi povas eltiri levjatanon per fiŝhoko, Aŭ ligi per ŝnuro ĝian langon?
1Ĉu vi povas eltiri levjatanon per fiŝhoko, Aŭ ligi per ŝnuro ĝian langon?
2Ĉu vi povas trameti kanon tra ĝia nazo Kaj trapiki ĝian vangon per pikilo?
2Ĉu vi povas trameti kanon tra ĝia nazo Kaj trapiki ĝian vangon per pikilo?
3Ĉu ĝi multe petegos vin, Aŭ parolos al vi flataĵojn?
3Ĉu ĝi multe petegos vin, Aŭ parolos al vi flataĵojn?
4Ĉu ĝi faros interligon kun vi? Ĉu vi povas preni ĝin kiel porĉiaman sklavon?
4Ĉu ĝi faros interligon kun vi? Ĉu vi povas preni ĝin kiel porĉiaman sklavon?
5Ĉu vi amuziĝos kun ĝi kiel kun birdo? Aŭ ĉu vi ligos ĝin por viaj knabinoj?
5Ĉu vi amuziĝos kun ĝi kiel kun birdo? Aŭ ĉu vi ligos ĝin por viaj knabinoj?
6Ĉu kamaradoj ĝin dishakos, Kaj dividos inter komercistoj?
6Ĉu kamaradoj ĝin dishakos, Kaj dividos inter komercistoj?
7Ĉu vi povas plenigi per pikiloj ĝian haŭton Kaj per fiŝistaj hokoj ĝian kapon?
7Ĉu vi povas plenigi per pikiloj ĝian haŭton Kaj per fiŝistaj hokoj ĝian kapon?
8Metu sur ĝin vian manon; Tiam vi bone memoros la batalon, kaj ĝin ne plu entreprenos.
8Metu sur ĝin vian manon; Tiam vi bone memoros la batalon, kaj ĝin ne plu entreprenos.
9Vidu, la espero ĉiun trompos; Jam ekvidinte ĝin, li falos.
9Vidu, la espero ĉiun trompos; Jam ekvidinte ĝin, li falos.
10Neniu estas tiel kuraĝa, por inciti ĝin; Kiu do povas stari antaŭ Mi?
10Neniu estas tiel kuraĝa, por inciti ĝin; Kiu do povas stari antaŭ Mi?
11Kiu antaŭe ion donis al Mi, ke Mi redonu al li? Sub la tuta ĉielo ĉio estas Mia.
11Kiu antaŭe ion donis al Mi, ke Mi redonu al li? Sub la tuta ĉielo ĉio estas Mia.
12Mi ne silentos pri ĝiaj membroj, Pri ĝia forto kaj bela staturo.
12Mi ne silentos pri ĝiaj membroj, Pri ĝia forto kaj bela staturo.
13Kiu povas levi ĝian veston? Kiu aliros al ĝia paro da makzeloj?
13Kiu povas levi ĝian veston? Kiu aliros al ĝia paro da makzeloj?
14Kiu povas malfermi la pordon de ĝia vizaĝo? Teruro ĉirkaŭas ĝiajn dentojn.
14Kiu povas malfermi la pordon de ĝia vizaĝo? Teruro ĉirkaŭas ĝiajn dentojn.
15Ĝiaj fieraj skvamoj estas kiel ŝildoj, Interligitaj per fortika sigelo;
15Ĝiaj fieraj skvamoj estas kiel ŝildoj, Interligitaj per fortika sigelo;
16Unu kuntuŝiĝas kun la alia tiel, Ke aero ne povas trairi tra ili;
16Unu kuntuŝiĝas kun la alia tiel, Ke aero ne povas trairi tra ili;
17Unu alfortikiĝis al la alia, Interkuniĝis kaj ne disiĝas.
17Unu alfortikiĝis al la alia, Interkuniĝis kaj ne disiĝas.
18Ĝia terno briligas lumon, Kaj ĝiaj okuloj estas kiel la palpebroj de la ĉielruĝo.
18Ĝia terno briligas lumon, Kaj ĝiaj okuloj estas kiel la palpebroj de la ĉielruĝo.
19El ĝia buŝo eliras torĉoj, Elkuras flamaj fajreroj.
19El ĝia buŝo eliras torĉoj, Elkuras flamaj fajreroj.
20El ĝiaj nazotruoj eliras fumo, Kiel el bolanta poto aŭ kaldrono.
20El ĝiaj nazotruoj eliras fumo, Kiel el bolanta poto aŭ kaldrono.
21Ĝia spiro ekbruligas karbojn, Kaj flamo eliras el ĝia buŝo.
21Ĝia spiro ekbruligas karbojn, Kaj flamo eliras el ĝia buŝo.
22Sur ĝia kolo loĝas forto, Kaj antaŭ ĝi kuras teruro.
22Sur ĝia kolo loĝas forto, Kaj antaŭ ĝi kuras teruro.
23La partoj de ĝia karno estas firme kunligitaj inter si, Tenas sin fortike sur ĝi, kaj ne ŝanceliĝas.
23La partoj de ĝia karno estas firme kunligitaj inter si, Tenas sin fortike sur ĝi, kaj ne ŝanceliĝas.
24Ĝia koro estas malmola kiel ŝtono, Kaj fortika kiel suba muelŝtono.
24Ĝia koro estas malmola kiel ŝtono, Kaj fortika kiel suba muelŝtono.
25Kiam ĝi sin levas, ektremas fortuloj, Konsterniĝas de teruro.
25Kiam ĝi sin levas, ektremas fortuloj, Konsterniĝas de teruro.
26Glavo, kiu alproksimiĝas al ĝi, ne povas sin teni, Nek lanco, sago, aŭ kiraso.
26Glavo, kiu alproksimiĝas al ĝi, ne povas sin teni, Nek lanco, sago, aŭ kiraso.
27Feron ĝi rigardas kiel pajlon, Kupron kiel putran lignon.
27Feron ĝi rigardas kiel pajlon, Kupron kiel putran lignon.
28Ne forpelos ĝin sago; Ŝtonoj el ŝtonĵetilo fariĝas pajleroj antaŭ ĝi.
28Ne forpelos ĝin sago; Ŝtonoj el ŝtonĵetilo fariĝas pajleroj antaŭ ĝi.
29Bastonegon ĝi rigardas kiel pajlon, Kaj ĝi mokas la sonon de lanco.
29Bastonegon ĝi rigardas kiel pajlon, Kaj ĝi mokas la sonon de lanco.
30Sube ĝi havas akrajn pecetojn; Kiel draŝrulo ĝi kuŝas sur la ŝlimo.
30Sube ĝi havas akrajn pecetojn; Kiel draŝrulo ĝi kuŝas sur la ŝlimo.
31Kiel kaldronon ĝi ondigas la profundon; La maron ĝi kirlas kiel ŝmiraĵon.
31Kiel kaldronon ĝi ondigas la profundon; La maron ĝi kirlas kiel ŝmiraĵon.
32La vojo post ĝi lumas; La abismo aperas kiel grizaĵo.
32La vojo post ĝi lumas; La abismo aperas kiel grizaĵo.
33Ne ekzistas sur la tero io simila al ĝi; Ĝi estas kreita sentima.
33Ne ekzistas sur la tero io simila al ĝi; Ĝi estas kreita sentima.
34Ĝi rigardas malestime ĉion altan; Ĝi estas reĝo super ĉiuj sovaĝaj bestoj.
34Ĝi rigardas malestime ĉion altan; Ĝi estas reĝo super ĉiuj sovaĝaj bestoj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.