Ijob 41
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ĉu vi povas eltiri levjatanon per fiŝhoko, Aŭ ligi per ŝnuro ĝian langon?
1“Você pode pescar o Leviatã com um anzol, ou prender sua língua com uma corda?
2Ĉu vi povas trameti kanon tra ĝia nazo Kaj trapiki ĝian vangon per pikilo?
2Você pode passar uma corda pelo seu nariz, ou furar sua mandíbula com um gancho?
3Ĉu ĝi multe petegos vin, Aŭ parolos al vi flataĵojn?
3Ele lhe fará muitas súplicas, ou lhe dirá palavras suaves?
4Ĉu ĝi faros interligon kun vi? Ĉu vi povas preni ĝin kiel porĉiaman sklavon?
4Ele fará uma aliança com você, para que você o tome como servo para sempre?
5Ĉu vi amuziĝos kun ĝi kiel kun birdo? Aŭ ĉu vi ligos ĝin por viaj knabinoj?
5Você brincará com ele como se fosse um pássaro? Ou o prenderá para as suas meninas?
6Ĉu kamaradoj ĝin dishakos, Kaj dividos inter komercistoj?
6Os comerciantes negociarão por ele? Eles o dividirão entre os mercadores?
7Ĉu vi povas plenigi per pikiloj ĝian haŭton Kaj per fiŝistaj hokoj ĝian kapon?
7Você pode encher a pele dele com arpões, ou a sua cabeça com lanças de pesca?
8Metu sur ĝin vian manon; Tiam vi bone memoros la batalon, kaj ĝin ne plu entreprenos.
8Ponha a sua mão sobre ele. Lembre-se da batalha, e nunca mais fará isso.
9Vidu, la espero ĉiun trompos; Jam ekvidinte ĝin, li falos.
9Eis que a esperança de dominá-lo é em vão. Não será alguém derrubado só de olhar para ele?
10Neniu estas tiel kuraĝa, por inciti ĝin; Kiu do povas stari antaŭ Mi?
10Ninguém é tão feroz que ouse provocá-lo. Quem então é aquele que pode resistir diante de mim?
11Kiu antaŭe ion donis al Mi, ke Mi redonu al li? Sub la tuta ĉielo ĉio estas Mia.
11Quem primeiro me deu alguma coisa, para que eu deva retribuir? Tudo o que há debaixo dos céus é meu.
12Mi ne silentos pri ĝiaj membroj, Pri ĝia forto kaj bela staturo.
12“Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da sua bela estrutura.
13Kiu povas levi ĝian veston? Kiu aliros al ĝia paro da makzeloj?
13Quem pode arrancar a sua veste exterior? Quem se aproximará de suas mandíbulas?
14Kiu povas malfermi la pordon de ĝia vizaĝo? Teruro ĉirkaŭas ĝiajn dentojn.
14Quem pode abrir as portas do seu rosto? Ao redor dos seus dentes há terror.
15Ĝiaj fieraj skvamoj estas kiel ŝildoj, Interligitaj per fortika sigelo;
15As suas fortes escamas são o seu orgulho, unidas firmemente como por um selo.
16Unu kuntuŝiĝas kun la alia tiel, Ke aero ne povas trairi tra ili;
16Uma está tão perto da outra, que nem o ar pode passar entre elas.
17Unu alfortikiĝis al la alia, Interkuniĝis kaj ne disiĝas.
17Estão unidas umas às outras. Elas se apegam, de modo que não podem ser separadas.
18Ĝia terno briligas lumon, Kaj ĝiaj okuloj estas kiel la palpebroj de la ĉielruĝo.
18Seus espirros emitem luz. Seus olhos são como as pálpebras da manhã.
19El ĝia buŝo eliras torĉoj, Elkuras flamaj fajreroj.
19Da sua boca saem tochas ardentes. Faíscas de fogo saltam dela.
20El ĝiaj nazotruoj eliras fumo, Kiel el bolanta poto aŭ kaldrono.
20Das suas narinas sai fumaça, como de uma panela fervente sobre um fogo de juncos.
21Ĝia spiro ekbruligas karbojn, Kaj flamo eliras el ĝia buŝo.
21O seu hálito acende os carvões. Uma chama sai da sua boca.
22Sur ĝia kolo loĝas forto, Kaj antaŭ ĝi kuras teruro.
22Há força no seu pescoço. O terror dança diante dele.
23La partoj de ĝia karno estas firme kunligitaj inter si, Tenas sin fortike sur ĝi, kaj ne ŝanceliĝas.
23As dobras da sua carne são unidas umas às outras. Elas são firmes nele. Elas não podem ser movidas.
24Ĝia koro estas malmola kiel ŝtono, Kaj fortika kiel suba muelŝtono.
24O seu coração é firme como uma pedra, sim, firme como a pedra inferior de um moinho.
25Kiam ĝi sin levas, ektremas fortuloj, Konsterniĝas de teruro.
25Quando ele se levanta, os poderosos têm medo. Eles recuam diante da sua agitação.
26Glavo, kiu alproksimiĝas al ĝi, ne povas sin teni, Nek lanco, sago, aŭ kiraso.
26Se alguém o ataca com a espada, ela não pode prevalecer; nem a lança, nem o dardo, nem a flecha pontiaguda.
27Feron ĝi rigardas kiel pajlon, Kupron kiel putran lignon.
27Ele considera o ferro como palha, e o bronze como madeira podre.
28Ne forpelos ĝin sago; Ŝtonoj el ŝtonĵetilo fariĝas pajleroj antaŭ ĝi.
28A flecha não o faz fugir. As pedras de funda são como palha para ele.
29Bastonegon ĝi rigardas kiel pajlon, Kaj ĝi mokas la sonon de lanco.
29As clavas são consideradas como restolho. Ele ri do arremesso do dardo.
30Sube ĝi havas akrajn pecetojn; Kiel draŝrulo ĝi kuŝas sur la ŝlimo.
30O seu ventre é como cacos de cerâmica afiados, deixando um rastro na lama como um trilho de debulhar.
31Kiel kaldronon ĝi ondigas la profundon; La maron ĝi kirlas kiel ŝmiraĵon.
31Ele faz as profundezas ferverem como uma panela. Ele faz o mar como um vaso de unguento.
32La vojo post ĝi lumas; La abismo aperas kiel grizaĵo.
32Ele faz brilhar um caminho atrás de si. Alguém pensaria que as profundezas têm cabelos brancos.
33Ne ekzistas sur la tero io simila al ĝi; Ĝi estas kreita sentima.
33Na terra não há o seu igual, que foi feito sem medo.
34Ĝi rigardas malestime ĉion altan; Ĝi estas reĝo super ĉiuj sovaĝaj bestoj.
34Ele vê tudo o que é elevado. Ele é rei sobre todos os filhos do orgulho.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.